thumb|Kretanje keratocita Rožnjačni keratociti ili rožnjačini fibroblasti su specijalizirani fibroblasti rožnjačine strome. Ovaj sloj rožnjače, koji čini oko 85-90% njene debljine, građen je od visoko pravilnih kolagenskih lamela i komponenti vanćelijskog matriksa. Keratociti imaju glavnu ulogu u održavanju prozirnosti, zarastanju rana i sintezi njenih sastavnih dijelova. U neporemećenoj rožnjači, keratociti ostaju uspavani, a aktiviraju se nakon bilo kakve ozljede ili upale. Neki keratociti ostaju u osnovi mjesta povrede, čak i lakše, prolazeći kroz apoptozu odmah nakon povrede.

Bilo koja greška u precizno podešenom procesu ozdravljenja može zamagliti rožnjaču, a prekomjeran broj keratocitnih apoptoza može biti dio patoloških procesa u degenerativnim poremećajima rožnjače, kao što je keratokonus. Ova razmatranja traže dodatna istraživanja o funkcijama ovih ćelija.

Porijeklo i funkcije Keratociti su razvojno izvedeni iz kranijalnog dijela ćelija nervnog grebena, odakle prelazi u mezenhim. U nekim vrstama migracija iz nervnog grebena se javlja u dva talasa, sa prvim koji označava rođenje endotela rožnjače, a drugi talas daje epitel koji luči stromske ćelije bez osnovne podloge. U drugim vrstama obje grupe ćelija dolaze iz jednog talasa migracija. Kada se nađu u stromiu, keratociti pokreu sintezu molekula kolagena različitih vrsta (I, V, VI) i keratan-sulfata. Do trenutka otvaranja oka nakon rođenja širenje keratocita još nije završeno, a većina njih je u stanju mirovanja.

Pri kraju razvoja oka, u rožnjači se uspostavlja međusobno povezana mreža keratocita, s međusobnim kontaktnim vezama dendrita susjednih ćelija. Mirni keratociti sintetiziraju takozvane kristaline, poznate prije svega zbog njihove uloge u građi sočiva. Smatra se da kristalini rožnjače, poput objektiva, pomažu u održavanju transparentnosti i optimalnoj refrakciji.

Oni su također i dio antioksidansne odbrane rožnjače. Ljudski keratociti ispoljavaju kristeline ALDH1A1, ALDH3A1,ALDH2 i TKT. Za različite vrste organizama postoje specifični tipski kristalini.

Keretociti proizvode keratan-sulfat, za koji se misli da pomaže u optimalnom vlaženju rožnjače. Genetski poremećaji njegove sinteze izazivaju makulsku distrofiju rožnjače. marmacular distrophy, corneal, 1; MCDC1 - OMIM.

Prema jednoj studiji, prosječna gustina keretocita u ljudskoj stromi je oko 20.500 ćelija u mm3, ili 9.600 u cilindru presjeka 1  mm2. Najveća gustoća je uočena u gornjh 10% strome. Broj keratocita sa starošću opada po godišnjoj stopi od oko 0,45%.

Nakon povrede rožnjače, neki keratociti koji dožive apoptozu, podstiču signalizacijske molekule na lučenje u gornjim slojevima, kao što su IL1 alfa i TNF-alfa. |Ostali susjedni keratociti, kada djeluju na podsticaj iste molekule, postaju aktivni, umnožavaju se i počinju sintezu matriksnih metaloproteinaza za obnovu tkiva. Ove aktivirane su u različitim izvorima označene kao "aktivni keratociti" ili "fibroblasti" ili se za njih kaže da preuzimaju "popravak fenotipa". Nakon teže povrede ili u naprednim fazama procesa ozdravljenja, niz keratocita pretvara se u miofibroblaste koji aktivno izlučuju dijelove vanćelijskog matriksa. Smatra se da je ova transformacija uzrokovana pomoću TGF-beta. Čim se bazna membrana rožnjačinog epitela obnovi, priliv TGF beta u strome drastično se smanjuje i miofibroblasti nestanu. Nakon toga ostatak keratocita uskoro nastavlja još neko vrijeme da preoblikuje vanćelijski matriks, lučenjem IL1-alfa, kako bi održali funkciju "popravke fenotipa."

Apoptoza keratocita i u stanju mirovanja i/ili aktivnom stanju, je proces koji privlači posebnu pažnju. U zdravoj rožnjači programirana ćelijska smrt je rijetka pojava, ali odmah nakon ozljede u najvišem sloju keratocita direktno pod povrijeđenim ćelijama dešavaju se apoptoze.

Tako brza reakcija objašnjava se potrebom da se zaustavi moguća infekcija i njeno širenja u rožnjaču, jer bi s obzirom na ograničenja očnog imunskog sistema potrajalo i do nekoliko sati da imunske ćelije dođu na mjesto povrede.

U normalnim okolnostima, nedostatak keratocita se postepeno obnavlja putem mitoza susjednih ćelija. Apoptoza je uočena nakon očnih operacija, uključujući i keratotomiju i lasersku hirurgiju, te može imati ulogu u rezvoju postoperacijskih komplokacija.

Klinički značaj thumb|Imunoreaktivnost alkohol-dehidrogenaze u zdravoj rožnjači (vrh), pri Fuchsovoj distrofiji i keratokonusnoj rožnjači. Diaminobenzidinsko bojenje keratocita na poprečnom presjeku rožnjače, iz: Mootha et al., 2009.

Keratociti mogu imati pogodnosti u različitim poremećajima rožnice. Prema uporednim istraživanjima, njihove funkcije drastično odstupaju od norme pri keratokonusu, najčešćem obliku distrofije rožnjače. U keratokonusnoj rožnjači oni su pokazali da ulaze u apoptoze daleko češće od bilo koje epitelne povrede. Postoji hipoteza na osnovu koje se smatra da su prekomjerne apoptoze keratocita glavni patološki događaj u keratokonusu.

Prema jednoj studiji, broj keratocita kod pacijenata ima opadajuću razinu u jednom od podoblika alkohol-dehidrogenaze, koji luči značajno manje superoksid-dismutaze 3, u odnosu na ostale.

Reference

Vanjski linkovi Nigel Brookes - researcher

Kategorija:Ćelije Kategorija:Oftalmologija