Masakr u Bijelom Polju predstavlja masovno ubistvo Bošnjaka bjelopoljskog sreza u januaru 1943, od strane pripadnika Limsko-četničkih sandžačkih odreda pod komandom Pavla Đurišića. Ubijeno je 1.400 osoba, od čega 1.000 civila.
Spaljena su 33 sela na desnoj obali Lima: Voljavac, Gubavač, Rodijelja, Ušanovići, Presečenik, Baturiće, Donji Vlah, Mirojevići, Šolja, Radojeva Glava, Mediše, Pobretići, Donja Kostenica, Stubo, Vrh, Zminac, Šipovice, Negobratina, Osmanbegovo Selo, Dupljaci, Jasen, Kostići, Kaševar, Ivanje, Godijevo, Žilići, Gornja Crnča, Vrba, Gornji Radulići, Crhalj, Kradenik, Sipanje i Ličine. Prema četničkim izvještajima, poginulo je 400 boraca i 1.000 civila. Nakon što su bošnjačke kuće spaljene, stoku su odvele srpske izbjeglice. Italijani su pokušali intervenisati, poslavši dvije pješadijske čete i artiljerijske jedinice, ali su se povukli nakon manjeg sukoba sa četnicima i prijetnje Đurišića da će im objaviti rat.
Literatura
Kategorija:Bijelo Polje Kategorija:Sandžak Kategorija:1943. u Jugoslaviji Kategorija:1943. u Crnoj Gori Kategorija:Masakri u Jugoslaviji Kategorija:Masakri u Crnoj Gori Kategorija:Masakri nad Bošnjacima Kategorija:Crna Gora u Drugom svjetskom ratu