Zamlaz

Zamlaz je jedna od zvorničkih mahala koja se prostire od zgrade Skupštine općine do izvorske vode "Zamlaz". U doba Kraljevine Jugoslavije, kroz Zamlaz i Čaršiju prolazila je Ulica kralja Petra, dok su tokom socijalističke Jugoslavije veći dio Čaršije od mosta na Drini, Zamlaz i Hrid činili Ulicu Filipa Kljajića Fiće.

Prema predaji, Zamlaz je ime dobio po izvoru kroz koji je voda izvirala u velikom mlazu pa bi ljudi kada bi išli južno od izvora govorili da idu za mlaz (iza mlaza). Vjerovatnije je da je ime dobio po džamiji. U periodu između dva svjetska rata, mahala je imala 40 kuća, od čega 31 bošnjačku, četiri jevrejske, četiri katoličke i jednu srpsku. Na dijelu zamlaškog mejdana nalazilo se nogometno igralište na kojem se okupljala omladina Zamlaza i Hrida. Krajem 1970-ih u Zamlazu su podignute stambene zgrade Z-14 i Z-15, a 1982. Z-16.

Džamija u Zamlazu izgrađena je u 17. vijeku. Vanjske strane su joj 10x10 metara, a verande 10x3. Građena je od lomljenog kamena i pokrivena četverostrešnim krovom pod crijepom. Munara, visoka 25 m, također je izgrađena od kamena. Plac se sastojao od 142 kvadratna metra, a dvorište 377. Uz džamiju je bio i harem koji je znantno smanjen izgradnjom stambenih objekata. Džamija je nakon pada grada u ruke srpskih paravojski i JNA porušena u aprilu 1992. zajedno sa mezarjem.Overview of destroyed and damaged religious buildings in Bosnia and Herzegovina. Srpske vlasti su 1998. na mjestu porušene džamije napravile zgradu. Džamija je obnovljena na drugoj lokaciji nedaleko od prvobitne, ali sa identičnim izgledom. Svečano je otvorena 25. oktobra 2014. Najpoznatiji imami ove džamije su Selim ef. Hulusić, koji je prije smrti 1907. bio imam oko 50 godina, i njegov sin Džemal ef. koji je imam bio sa prekidima od 1907. do 1954. Pred Drugi svjetski rat, dužnost mutevelije obavljao je Mustajbeg Adembegović.

U periodu između svjetskih ratova i neposredno nakon toga, u Zamlazu su živjele porodice: Adembegovići, Ahmetbegovići, Bararoni, Burekalići, Dautovići, Fidahići, Grbavci (potekli od Alajbegovića), Hadžići, Hadžigrahići, Hajoni, Hulusići, Loznice, Mrahorovići, Mašići, Omerefendići, Pavlovići, Pokorni, Ramići, Saleri, Salomi, Sarajlići, Siručići, Skopljakovići, Smajići, Suljagići, Šehići, Šahinpašići, Tirići, Vasići, Zaimovići i dr.

Literatura

Reference

Kategorija:Naseljena mjesta u Zvorniku