Parasolna ćelija ili suncobranasta ćelija, ponekad i M-ćelija ili M-ganglijska ćelija, je je tip ganglijske ćelije mrežnjače (RGC) koji se nalazi u sloju ganglijskih ćelija na mrežnjači. Ove ćelije se projiciraju na magnoćelijske ćelije u lateralnom genikulskom jezgru (LGN), kao dio magnoćelijskog puta u vizuelnom sistemu. Imaju velika ćelijska tijela kao i opsežne razgranate mreže dendrita i kao takve imaju velika receptivna polja. U odnosu na druge RGC-ove, imaju brze brzine provođenja. Iako pokazuju jasan antagonizam srednjeg i okruženog okruženja (poznato kao prostorna suprotnost), ne dobijaju informacije o boji (odsustvo hromatske suprotnosti). Ove ganglijske ćelije daju informacije o kretanju i dubini predmeta u vidnom polju.

Parasolne ganglijske ćelije u magnočelijskom putu thumb|271x271px|Vizuelni prikaz parvoćelijskog i magnoćelijskog puta Parasolne ganglijske ćelije su prvi korak u magnoćelijskom putu vidnog sistema. One izlaze iz mrežnjače preko optičkog nerva u dva najkomornija sloja LGN-a, koja su jezgra talamusa, zauzeta magnoćelijskim ćelijama koje se potom uglavnom projiciraju u prugasti korteks (V1), tipski za sloj 4Cα.

Na kraju, informacije koje ove ćelije prikupljaju, šalju se različite dijelove vidne moždane kore korteksa, uključujući stražnji tjemenski korteks i područje V5, prema leđnoj struji,i donjem dijelu sljepoočne kore i područje V4 , prema ventralnom toku.

Struktura thumb|Skica parasolne ćelije (desno), uz ćeliju patuljka (lijevo) za poređenje veličine | 280x280px Ganglijske ćelije parasola nalaze se u mrežnjači i čine otprilike 10% svih ganglijskih ćelija mrežnjače. Imaju velika ćelijska tijela s opsežnim, preklapajućim, razgranatim dendritima , i debelim, jako mijeliniziranim aksonima. Ova svojstva omogućavaju ovim ćelijama da vrlo brzo provode signale, mnogo brže od patuljastih koje napajaju P-put.

Parasolne ganglijske ćelije prikupljaju informacije iz velikih receptivnih polja, koje sadrže i štapiće i čepiće. Uprkos ulazu iz čepića, ove ganglijske ćelije ne dobijaju informacije o boji. Za razliku od patuljastih ćelija, prijemčiva su polja koja sadrže isti tip čepića za bojer boje i u središtu i u okruženju. Zbog ove nedostatnosti specifičnosti, parasolne ćelije ne mogu prepoznavati različite talasne dužine svjetlosti, odbijene od određenog objekta, te stoga mogu slati samo ahromatske informacije.

Otprilike je ista gustina parasolnih ćelija u fovea centralis kao i u ostatku mrežnjače, još je jedno svojstvo koje ih razlikuje od patuljastih ćelija.

Razlije između paarasolne i patuljaste ćelije Parasolne i patuljaste ćelije mrežnjače započinju paralelni magnoćelijski i parvoćelijski put. Iako i parasolne i patuljastw ćelije imaju važnu ulogu u vidnom sistemu, njihova anatomija i funkcijski doprinosi se razlikuju. Tip RGC Parasolna ćelijaPatuljasta ćelijaPut u koji su uključeneMagnočelijski i parvoćelijski putVeličina ćelijskog tijelaVelikeMaleDendritsko rzgranavanjeKompleksnoManje kompleksnoStopa provodljivosti~1.6 ms~2 msFunkcija u vidnom sistemu i "Gdje" su objekti; "kako" shvatiti predmete "Šta" su objekti prema finim detaljimaOsjetljivost na prostorne frekvencije NiskaSrednja do visoka Vremenska frekcvencijaVisokaNiska Razlikovanje bojaAhromatskeCrveno-zelena oponencija

Funkcija Parasolne ganglijske ćelije mrežnjače ne mogu pružiti fine detalje ili informacije o boji,, ali i dalje pružaju korisne informacije o statičkim podacima, dubini i kretanju. Parasol Imaju sposobnost detekcije kontrasta visokog osvjetljenjaa/tame, i osjetljivije su na niske prostorne frekvencije od visokih frekvencija. Zbog ovih informacija o kontrastu, ove ćelije dobro otkrivaju promjene u sjaju, te na taj način pružaju korisne informacije za izvršavanje procesa vizuelnih pretraga i otkrivanje ivica.

Parasolne ganglijske čelije su također važni za pružanje informacija o položaju objekata. Te ćelije mogu otkriti orijentaciju i položaj objekata u prostoru, informacije koje će na kraju biti poslane kroz leđni tok. Ove informacije su korisne i za otkrivanje razlika u položaju predmeta na mrežnjači svakog oka, što je važan alat u binokularnoj pecepciji dubine.

Parasolne ćelije imaju sposobnost otkrivanja visokih vremenskih frekvencija, i na taj način mogu otkriti brze promjene u položaju predmeta. This is the basis for detecting motion. Informacije poslane u intraparijetalni sulkus (IPS) stražnjeg tjemenog korteksa, omogućavaju magnoćelijskom putu usmjeravanje pažnje i usmjeravanje brzog pokretanja očiju da prate važne pokretne objekte u vidnom polju. Pored praćenja objekata očima, IPS šalje informacije dijelovima frontalnog režnja koji omogućava rukama i nogama da prilagode kretanje kako bi pravilno uhvatili predmete na osnovu njihove veličine, položaja i lokacije. Ova sposobnost navela je neke neuroznanstvenike da pretpostave da svrha magnoćelijskog puta nije otkrivanje prostornih lokacija, ali jeste za usmjeravanje radnji povezanih s položajem i kretanjem objekata.

Istraživanje i pokusi Dok se neuroni obično proučavaju vanćelijskom upotrebom metalnih elektroda, ganglijske ćelije mrežnjače posebno se proučavaju in vitro. Ovaj metod omogućava unutarćelijsku analizu složene i isprepletene strukture parasolnih ćelija. U 1941., Polyak je prvi naučnik koji je Golgijevim bojenjem identificirao ganglijske ćelije mrežnjače. Pomno analizirana morfologija dendrita koja je otkrila njihova velika, razgranata velika stabla. Kasnije, 1986., Kaplan i Shapley bili su tada prvi istraživači koji su povezali parasolne ćelije sa vizuelnim sistemom. Snimci S-potencijala na aksonskim terminalima RGC-a u LGN-u sugeriraju da postoji velika kontrastna osetljivost u ćelijama koje završavaju u magnoćelijskom sloju primata; nasuprot osetljivosti na nizak kontrast u ćelijama koje se nalaze u parvoćelijskom sloju. thumb|25opx|Neuron koji je prepariran Golgijevom bojom

Primat i drugi modelni sistemi Primati, i SarogI i Novog svijeta korišteni su kao modelni sistema za ljudski vid, a kasnije su bili korisni inu istraživanju parasolnih ćelija. Mnogi retrogradno označeni eksperimenti koji koriste makake, naprimjer, povezuju parasolne i patuljaste ganglijske ćelije mrežnjače sa magnoćelijskim i parvoćelijskim putevima. Pored toga, slična istraživanja dovela su do teorija u osnovi oponentnosti boja. Istraživanje Daceyija (1996) podupire ovu ideju, gdje su ćelije mrežnjače primata in vitro, tretirane punjenjima za bojenje. Otkriveno je da su parasolne ćelije magnoćelijskog puta ahromatske. U drugim istraživanjima, majmuni Novog svijeta, poput marmozeta, pomogli su sadašnjem razumijevanju prostorne i vremenske učestalosti magnoćelijskog sloja u LGN-u. Koristeći Nisslov konioćelijskih slojeva, naprimjer.

Ganglijske ćelije mrežnjače na mačkama su proučavane i upoređene sa onima u vizuelnom sistemu primata, uključujući i i ljude. Dokazi o receptivnim poljima mačaka potvrđuju da so ona polja veća od polja patuljaka zbog svoje ćelijske strukture. Isto će se vjerovatno naći u ljudskim ćelijama mrežnjače što omogućava bolju prostornu lokalizaciju.

Pridruženi poremećaji Abnormalna signalizacija u magnoćelijskom putu povezana je sa disleksijom i shizofrenijom.

Disleksija Postoji teorija da problemi sa nerazvijenim ganglijskim parasolnim ćelijama mogu doprinijeti stvaranju disleksije. Informacije o kretanju koje te ćelije daju sistemu vida pomažu mozgu da prilagodi oči u koordiniranim njihovim pokretima, a problemi u tom kretanju mogu dovesti do zamućenja vida i problema s čitanjem. Ovu nerazvijenost može uzrokovati nekoliko faktora, uključujući prehrambene nedostatke i mutacije u genu KIAA0319 na hromosomu 6. Pored toga, autoimuni napadi antineuronskim antitijelima mogu spriječiti adekvatan razvoj parasolnih ganglijskih ćelija za normalno funkcioniranje, teorija koja bi objasnila zašto je oslabljeni imunski sistem često prisutan kod osoba s disleksijom.

Također pogledajte Bistratificirana ćelija Patuljasta ćelija Fotosenzitivna ganglijska ćelija

Reference

Vanjski linkovi

Kategorija:Ljudske ćelije Kategorija:Oko Kategorija:Čula Kategorija:Oftalmologija Kategorija:Anatomija čovjeka Kategorija:Anatomija životinja