Slyev sindrom, također zvani mukopolisaharidoza tip VII (MPS-VII), je autosomno recesivna lizosomna bolest skladištenja, uzrokovana nedostatkom enzima β-glukuronidaze. Ovaj enzim odgovoran je za razgradnju velikih molekula šećera zvanih glikozaminoglikani (GAG-ovi ili mukopolisaharidi). Nemogućnost razgradnje GAG-a dovodi do nakupljanja u mnogim tjelesnim tkivima i organima. Ozbiljnost bolesti može varirati u velikoj mjeri.
Znakovi i simptomi Najteži slučajevi Slyevog sindroma mogu dovesti do poremećaja zvanog hydrops fetalis, što rezultira fetusnom smrću ili smrću ubrzo nakon rođenja. Neki pogođeni ovim sindromom mogu početi dobijati simptome u ranom djetinjstvu. Simptomi mogu uključivati uvećanu glavu, nakupljanje tekućine u mozgu, grube crte lica, povećan jezik, uvećanu jetru, povećanu slezenu, probleme sa srčanim zaliscima i abdominalnim hernijama. Osobe sa Slyevim sindromom također mogu patiti od apneje za vrijeme spavanja, čestih infekcija pluća i problema s vidom zbog zamućenih rožnjača. Slyev sindrom uzrokuje različite mišićno-koštane abnormalnosti koje se pogoršavaju s godinama. To može uključivati nizak rast, deformacije zglobova, disostosis multiplex, spinalnu stenozu i sindrom karpusnog tunela.
Dok neki pogođeni imaju zaostajanje u razvoju, drugi mogu imati normalnu inteligenciju. Međutim, akumulacija GAG-a u mozgu obično dovodi do usporavanja razvoja u dobi od 1–3 godine, a zatim do gubitka prethodno naučenih vještina do smrti.
Genetika
Defektni gen odgovoran za Slyev sindrom nalazi se na hromosomu 7.
Dijagnoza Većina ljudi sa Slyevom bolešću ima povišene nivoe GAG-a uočene u urinu. Za dijagnozu je neophodan potvrdni test. Ćelije kože i crvena krvna zrnca oboljelih ljudi imaju nizak nivo aktivnosti β-glukuronidaze. Slyev sindrom se također može dijagnosticirati putem prenatusnog testiranja.
Liječenje Za liječenje Slyevog sindroma, američka Uprava za hranu i lijekove odobrila je Vestronidase alfa-vjbk (trgovački naziv Mepsevii), enzimsku nadomjesnu terapiju koja je rekombinantni oblik ljudske β-glukuronidaze. Transplantacija hematopoetskih matičnih ćelija (HSCT) se koristila za liječenje drugih tipova MPS bolesti, ali to još nije dostupno za MPS-VII. Eksperimenti na životinjama sugerišu da HSCT može biti efikasan tretman za MPS-VII kod ljudi.
Prognoza Očekivano trajanje života osoba sa MPS VII varira u zavisnosti od simptoma. Neki su mrtvorođeni, dok neki mogu preživjeti i u odrasloj dobi.
Epidemiologija MPS-VII je jedan od najrjeđih oblika MPS-a. Javlja se kod manje od 1/250.000 porođaja. Kao porodica, bolesti MPS se javljaju u 1/25.000 porođaja, a natporodica lizozomskih bolesti skladištenja javlja se u 1/7.000 do 1/8.000 porođaja.
Historija Slyev sindrom je prvobitno otkriven 1972. Imenovan je po svom otkrivaču Williamu S. Slyu, američkom biohemičaru koji je proveo skoro cijelu svoju akademsku karijeru na Univerzitetu Saint Louis.
Reference
Vanjski linkovi
Kategorija:Geni na hromosomu 7 Kategorija:Poremećaji metabolizma proteoglikana Kategorija:Autosomno recesivni poremećaji Kategorija:Sindromi Kategorija:Rijetke bolesti Kategorija:Stanja kože uzrokovana greškama u metabolizmu