William Watson bio je britanski ljekar i naučnik. mini|Opservacije o efektima elektriciteta, primijenjenog na tetanus ili ukočenost mišića, u četveromjesečnom periodu (1763) Karijera Rođen je i umro u Londonu. Na početku naučne karijere bavio se botanikom i pomogao je da se u Engleskoj sazna više o djelu Carla von Linnéa. Član Kraljevskog društva postao je 1741, a njegov potpredsjednik 1772. Titulu viteza dobio je 1786, godinu prije smrti.
Godine 1746. pokazao je da se kapacitet lajdenske boce može povećati ako se i iznutra i izvana obloži olovnom folijom. Iste godine sugerirao je da su dvije vrste elektriciteta – stakleni i smolni, kako ih je definirao DuFay – zapravo višak (pozitivni naboj) i manjak (negativni naboj) jednog fluida, koji je nazvao električnim eterom, te da je količina električnog naboja očuvana. Priznao je da je istu teoriju u isto vrijeme nezavisno razvio Benjamin Franklin; njih dvojica kasnije su postala saveznici i u naučnim i u političkim stvarima. Također je sugerirao da je elektricitet sličniji magnetizmu i svjetlosti nego fluidu, s obzirom na to da prolazi kroz staklo i tkaninu te da se može skoncentrirati u vidu iskre i potpaliti zapaljive tvari.
Watson je 14. augusta 1747. obavio eksperiment kako bi proveo elektricitet kroz žicu dužine 2052 m u Shooter's Hillu, na jugoistoku Londona. U drugom eksperimentu žica je bila duga 3741 m. U prethodnim eksperimentima koje su drugi izveli u Francuskoj korištene su samo kratke žice.The Electric Telegraph, u: The Eclectic Magazine of Foreign Literature, Science, and Art, sv. 34 (april 1855), str. 467, originalno iz The North British Reviewa.The Electric Telegraph, The North British Review, sv. 22 (februar 1855), str. 290.
Također pogledajte Rod biljaka Watsonia Botanički časopis Watsonia
Reference
Djela
Vanjski linkovi
Kategorija:Rođeni 1715. Kategorija:Umrli 1787. Kategorija:Biografije, London Kategorija:Britanski botaničari Kategorija:Britanski fizičari Kategorija:Britanski ljekari Kategorija:Članovi Kraljevskog društva