desno|mini|383x383piksel| Trasa naftovoda Naftovod Baku-Tbilisi-Ceyhan (skraćeno BTC) jest naftovod dug 1.768 kilometara, koji vodi od naftnog polja Azeri – Čirag – Gunašli u Kaspijskom jezeru do Sredozemnog mora. Preko Tbilisija povezuje Baku, glavni grad Azerbejdžana, i Ceyhan, luku na jugoistočnoj mediteranskoj obali Turske.Mrežna stranica British petroleuma, Više o naftovodu, pristupljeno 26. svibnja 2021. To je drugi najduži naftovod u bivšem Sovjetskom Savezu, nakon naftovoda Družba . Prva nafta ispumpana u Bakuu stigla je u Ceyhan 28. maja 2006. godine. Vlasnik je konzorcij koji čini jedanaest naftnih kompanija, u kojima britanska BP grupa ima najveći udio sa 30,1%, a slijedi ju Državna naftna kompanija Republike Azerbejdžan (SOCAR) sa 25%. Izgradnja objekta počela je 2002. godine.Mrežna stranica Europske komisije, Vlasništvo nad naftovodom, pristupljeno 26. svibnja 2021.
Troškovi izgradnje iznosili su oko 2,5 milijardi eura, a finansirali su ih Evropska banka za obnovu i razvoj, Međunarodna finansijska korporacija, koja je dio Grupacije Svjetske banke, te grupa od 15 privatnih banaka., Svjetska banka, str. 1.
Sa geopolitičkog stanovišta, glavni cilj izgradnje naftovoda bio je stvaranje rute za transport nafte iz Azerbejdžana, a kasnije i Kazahstana, na svjetska tržišta, koja bi bila nezavisna od Rusije. Sjedinjene Američke Države i Velika Britanija, koje su lobirale i finansirale projekt, kao opravdanje su navele ideju o potrebi diversifikacije puteva izvoza energije i stabilizacije svetskog energetskog tržišta. Ovo je prvi naftovod u ZND-u koji zaobilazi Rusiju i uz direktno učešće SAD-a i Velike Britanije. Od početka njegovog rada, geopolitički odnos snaga u ovom velikom regionu, koji pokriva Srednju Aziju, Kavkaz i Kaspijsko jezero, ponovo se promijenio. Transport značajnih količina nafte, koja bi inače trebalo da se transportuje preko ruske teritorije naftovodom Baku - Novorosijsk, sada zaobilazi Rusiju, smanjujući njen uticaj u regionu.
Naftovod je ojačao Tursku kao regionalnu silu jer je čini manje zavisnom od nafte i gasa koji se uvoze iz Rusije i Irana . Rusija je ovim projektom izgubila kontrolu nad Azerbejdžanom, koji Moskva vidi u svojoj sferi uticaja. Osim toga, Rusiji nedostaju visoke tranzitne naknade koje bi dobila kada bi se transportovala preko ruske teritorije.Thomas Franke: Öl-Pipeline mit Konsequenzen. Deutsche Welle, 26. svibnja 2021.
Reference
Kategorija:Naftovodi Kategorija:Energetska infrastruktura Kategorija:Naftna industrija Kategorija:Naftna industrija u Azerbejdžanu Kategorija:Ekonomija Gruzije Kategorija:Ekonomija Turske