mini|289x289piksel|Regije Republike Srpske prema Prostornom planu entiteta. mini|286x286piksel|Regija Banja Luka na karti Regija Republike Srpske. Regija Banja Luka je jedna od nodalno-funkcionalnih regija Republike Srpske. Postoji više različitih regionalnih podjela Republike Srpske, a u gotovo svakoj od njih Banja Luka predstavlja centar jedne od regija.
Teritorija Prema Prostornom planu ova regija je definisana kao mezoregija i obuhvata sljedeće gradove i općine:
Banja Luka Kneževo Kotor-Varoš Laktaši Prnjavor Čelinac
Subregija Gradiška
Gradiška Srbac
Subregija Mrkonjić Grad
Mrkonjić Grad Petrovac Ribnik Istočni Drvar Kupres Šipovo Jezero
Prirodno-geografske karakteristike Prirodnu fizionomiju Banjalučke regije čine dva dijela, panonski i planinsko-kotlinski. Veći dio regije pripada Planinsko-kotlinskoj, a manji Panonskoj makromorfološkoj oblasti.
Sjeverni dio regije čine niski ravničarski prostori: Lijevče polje, dio Posavine, te donji tokovi Une, Sane i Vrbasa, sa niskim horst planinama: Kozarom, Prosarom i Motajicom. Ovaj dio regije predstavlja njeno glavno agrarno područje i jedno od najvrijednijih u Republici Srpskoj. Klima sjevernog dijela regije je umjerena. U većem dijelu godine maritimni uticaji sa zapada imaju dominaciju nad kontinentalnim sa istoka i sjevera. Ljeta su umjereno topla, sa srednjim temperaturama oko 21 °C, a zime umjereno hladne, sa srednjom temperaturom oko 0 °C. Srednja godišnja količina padavina se kreće oko 1000 milimetara.
Peripanonski obod predstavlja prelaz između sjevernog i južnog dijela regije, a čine ga srednje visoke planine: Manjača i Čemernica sa međuplaninskim kotlinama i riječnim dolinama. Južni, planinsko-kotlinski dio regije čine srednje visoke planine: Srnetica i Lisina, visoke planine: Klekovača i Vitorog, te međuplaninski kotlinski prostori između njih. Ovaj dio regije ima izrazito planinska klimatsko-vegetacijska obilježja, a glavno prirodno bogatsvo čine šume.
Društveno-geografske karakteristike Koncentracija stanovništva i naselja je u niskom ravničarskom dijelu regije i u dolinama rijeka, a znatno manja u planinskom dijelu. Najgušće su naseljene općine Banja Luka i Prijedor sa preko 100 stanovnika na km2, dok su najrijeđe naseljene opštine na jugu regije.
Za razliku od sjevernog ravničarskog dijela regije i njegove primarne — agrarne funkcije, njen planinsko-kotlinski dio odlikuje tradicionalno stočarstvo. Industrija, koja se u gradskim sredinama u drugoj polovini dvadesetog vijeka dobro razvijala, sada je u stagnaciji, nakon propasti najvećih industrijskih kompleksa u uslovima općih privrednih problema, tranzicije sistema i posljedica rata.
Saobraćajni infrastrukturni sistem odlikuje nešto gušća mreža drumskih u odnosu na mrežu željezničkih komunikacija. Najznačajniji drumski pravci su Novi Grad — Prijedor — Banja Luka i Gradiška — Banja Luka — Mrkonjić Grad, dok željezničku mrežu regije čini pruga Dobrljin — Novi Grad — Prijedor — Banja Luka — Doboj.
Također pogledajte
Regije Republike Srpske Subregija Gradiška Subregija Mrkonjić Grad Regija Prijedor Regija Doboj Regija Bijeljina Subregija Zvornik Regija Istočno Sarajevo Subregija Foča Regija Trebinje
Reference
Kategorija:Banja Luka B