Serapski mir (perzijski: عهدنامه سراب, turski: Serav Antlaşması) je bio sporazum između Osmanskog Carstva i Safavidskog Carstva nakon rata 1615–1618. Sporazum je potpisan 26. septembra 1618. u Sarabu.
Pozadina Nasuh-pašinim sporazumom iz 1612. Osmansko Carstvo je pristalo da vrati Kavkaz i sjeverozapadni Iran Safavidskom Carstvu. Safavidsko Carstvo je s druge strane pristalo da plaća godišnji danak od 200 tovara svile kao dio reparacije. Međutim, šah Abas I je odbio platiti danak. Rat je obnovljen 1615.
Rat Osmanlijski glavni komandant veliki vezir Okuz Kara Mehmed-paša pokušao je da zauzme Jerevan (današnja Armenija) koji je nedavno napušten Nasuh-pašinim sporazumom, ali je povukao opsadu nakon 44 dana jer nije bilo napretka. Meta sljedećeg vrhovnog komandanta Damat Halil-paše bio je Ardabil. Ovog puta Abas je tražio mir.
Uslovi Uslovi sporazuma su bili slični onima iz Nasuh-pašinim sporazumom sa nekoliko manjih korekcija granične linije. Također, godišnji danak perzijske strane smanjen je sa 200 na 100 tovara svile.
Posljedice Ovaj sporazum je pokazao da je postignuta pat pozicija između Osmanskog i Safavidskog Carstva, te da nijedna strana nije mogla ostvariti značajne teritorijalne dobitke na duge staze. U narednim decenijama bilo je trenutaka kada su Osmanlije uspjele da zauzmu Tabriz, a bilo je i trenutaka kada su Perzijanci uspješno zauzeli Bagdad. Sve ove pobjede su bile privremenog karaktera i ravnoteža snaga između dvije države se nastavila sve do 20. vijeka.
Također pogledajte Spisak sporazuma Osmanskog Carstva Spisak sporazuma Turske
Reference
Kategorija:Historijski dokumenti Kategorija:Sporazumi potpisani 1618. Kategorija:Sarab Kategorija:Sporazumi Safavidskog Carstva Kategorija:1618. u Osmanskom Carstvu Kategorija:1618. u Safavidskom Carstvu