Batumijski sporazum potpisan je u Batumiju 4. juna 1918. između Osmanskog Carstva i tri transkavkaske države: Republike Armenije, Azerbejdžana i Gruzije. Bio je to prvi sporazum Armenije i Azerbejdžana i imao je 14 odredbi.
Pozadina 5. decembra 1917. potpisano je Erzindžansko primirje između rusa i osmanlija, čime su okončani oružani sukobi u Perzijskoj kampanji i Kavkaskoj kampanji na bliskoistočnom frontu Prvog svjetskog rata. 3. marta 1918, nakon primirja, uslijedio je Brest-Litovski mir koji je označavao izlazak Rusije iz Prvog svjetskog rata. Između 14. marta i aprila 1918. održana je Trabzonska mirovna konferencija između Osmanskog Carstva i delegacije Zakavkazja (Seim). Enver-paša je ponudio da odustane od svih ambicija na Kavkazu u zamjenu za priznanje osmanlijskog povratka istočnoanadolskih provincija u Brest-Litovskom miru. (Turkish Perspective) Šef transkavkaske delegacije Akaki Chkhenkeli (Akaki Čhenkeli) je 5. aprila prihvatio Brest-Litovski mir kao osnovu za dodatne pregovore i uputio poziv upravnim tijelima da prihvate tu poziciju. (Armenian Perspective) Raspoloženje koje je vladalo u Tiflisu bilo je veoma različito. Armeni su vršili pritisak na Republiku da odbije i priznali postojanje ratnog stanja između njih i Osmanskog Carstva. Neprijateljstva su nastavljena, a osmanlijske trupe su zauzele nove teritorije zemlje na istoku, stigavši do predratnih granica. Otprilike 40.000 civila je poginulo tokom povlačenja Armensko-gruzijskih dobrovoljaca i osmanlijskog napredovanja. Prema Clarence Ussheru, američkom doktoru u istočnoj Anadoliji, broj Armenaca ubijenih tokom ruskog povlačenja iznosio je 7.000.
Sporazum
U Batumiju je otvorena nova mirovna konferencija 11. maja. Osmanlije su proširile svoje zahtjeve na Tiflis, kao i Aleksandropolj i Ečmijadzin; također su željeli da se izgradi željeznička pruga koja bi povezivala Kars i Julfu sa Bakuom. Nova armenska država, kroz koju bi prolazio transportni koridor, trebala je dati slobodno pravo prolaza. Armenski i gruzijski članovi republičke delegacije počeli su da prave zastoje. Počevši od 21. maja, osmanlijska vojska je obnovila operacije u oblasti ruske Armenije koje nisu bile pod sultanovom kontrolom od 17. vijeka. Sukob je doveo do bitke kod Sardarapata (21-29. maja), bitke kod Kara Kilissea (24-28. maja) i bitke kod Baš Abarana (21-24. maja).
Sporazum je potpisan dok je Treća armija držala položaje 7 km od Jerevana i samo 10 km od Ečmiadzina. Centralne sile su morale da ispitaju i potvrde sporazum. Petnaest dana nakon sporazuma, delegati iz Armenije su zamoljeni da dođu u Carigrad. Na predatim teritorijama većina od 1.250.000 predratnih stanovnika bili su Armeni, sa više od 400.000 samo u ustupljenoj Jerevanskoj provinciji.
Također pogledajte Spisak sporazuma Osmanskog Carstva Spisak sporazuma Turske
Reference
Kategorija:Sporazumi potpisani 1918. Kategorija:Historijski dokumenti Kategorija:Batumi Kategorija:Sporazumi Gruzije Kategorija:Sporazumi Armenije Kategorija:Sporazumi Azerbejdžana Kategorija:1918. u Osmanskom Carstvu Kategorija:1918. u Gruziji Kategorija:1918. u Azerbejdžanu Kategorija:1918. u Armeniji