Ebu Šuša () bilo je palestinsko arapsko selo u podokrugu Ramle, Mandatna Palestina, koje se nalazi 8 km jugoistočno od Ramlea. Depopulacija je učinjena u maju 1948.
Ebu Šuša se nalazila na padini Tell Jezer, koji se obično poistovjećuje sa drevnim gradom Gezer. U aprilu-maju 1948, tokom Arapsko-izraelskog rata 1948, Ebu Šuša je napadnuta nekoliko puta. Posljednji napad počeo je 13. maja, dan prije proglašenja nezavisnosti Izraela. Stanovnici Ebu Šuše pokušali su da brane selo, ali je selo zauzeto 14. maja. Civili koji već nisu pobjegli su ubijeni ili protjerani do 21. maja.Morris, 2004, str. 256-257 Sa njihovim potomcima, 1998. ih je bilo oko 6.198.
Ime Za Ebu Šušu se kaže da je dobila ime po dervišu koji je molio za kišu u vrijeme suše, a proricatelj pijeska mu je rekao da će poginuti ako dođe. Voda je izašla iz zemlje (vjerovatno u Et Tannur) i formirala jezerce, u koje je ušao i utopio se. Ljudi, vidjevši da je ostao samo njegov čvor, zavapili su Ya Abu Shusheh ("O oče vršnog čvora").
Historija Krstaši su to mjesto nazvali Mont Gisart. 1177.krstaši su dobili bitku protiv Saladina. Ovdje je pronađena keramika i novčići iz 13. stoljeća.
Osmanlijsko doba
Maqam je u izgrađen u 16. vijeku. Godine 1838. Ebu Šuša je zabilježeno kao muslimansko selo u oblasti Ibn Humara u okrugu Ramla.Robinson and Smith, 1841, vol 3, Appendix 2, str. 120 Edward Robinson je također zabilježio selo na svojim putovanjima po regiji 1852.Robinson and Smith, 1856, str. 143, 146
Godine 1869. ili 1872. seosku zemlju je kupio Melville Peter Bergheim iz Jerusalema, protestant njemačkog porijekla. Bergheim je osnovao modernu poljoprivrednu farmu, koristeći evropske metode i opremu. Bergheimovo vlasništvo nad zemljom žestoko su osporavali seljani, legalnim i ilegalnim sredstvima, uključujući ubistvo Bergheimovog sina Petera 12. oktobra 1885.Peter Bergheim'sche Kriminalsache: Meuchelmond, JM-ISA/RG67/1-866/575-603/581, Israel State Archives Nakon što je kompanija Bergheim bankrotirala 1892, Ebu Šušinim zemljištem upravljao je državni stečajni upravitelj.Ruth Kark, Changing patterns of landownership in nineteenth-century Palestine: the European influence, Journal of Historical Geography, vol 14, no 4 (1984) 357-384.
Godine 1882, PEF-ovo (Palestinski istraživački fond) istraživanje zapadne Palestine (SWP) zabilježilo je da je obim zemlje koju je g. Bergheim obrađivao u Ebu Šuši bio 5.000 jutara. Granice su prikazane na karti PEF-ovog istraživanja isprekidanom linijom: ____ . . . . _____ . . . . SWP je dalje opisao Ebu Šušu kao malo selo izgrađeno od kamena i ćerpića i okruženo živicom od kaktusa, naseljeno sa oko 100 porodica.Conder and Kitchener, 1882, SWP II, str. 407 Quoted in Khalidi, 1992, str. 358
Elihu Grant, koji je posjetio selo, opisao ga je kao "malo" 1907.Grant, 1907, str. 17, quoted in Khalidi, 1992, str. 358 1910-ih, dio zemlje je državni stečajni upravitelj prodao seljanima, a ostatak Jevrejskom kolonizatorskom udruženju, koje je seljanima dalo jednu trećinu njihove kupovine kako bi riješili spor. Nakon Prvog svjetskog rata, zemlja u jevrejskim rukama prodata je Makabejskoj zemljišnoj kompaniji, a kasnije prebačena u Jevrejski nacionalni fond.
U novembru 1917. britanska 6. konjička brigada napala je turski odred koji je branio visove iznad Ebu Šuše. Turci su pretrpjeli "teške žrtve".Bruce, 2002, str. 152
Britanski mandat U popisu stanovništva Palestine iz 1922. koji su izvršile britanske mandatne vlasti, Ebu Šuša je imala 603 stanovnika; svi muslimani,Barron, 1923, Table VII, Sub-district of Ramleh, str. 21 broj se povećao na popisu iz 1931. na 627, i dalje svi muslimani, u ukupno 145 kuća.Mills, 1932, str. 18
Selo je imalo džamiju i nekoliko dućana. Seoska škola je osnovana 1947, sa početnim upisom od 33 učenika.
U statistici iz 1945. stanovništvo Ebu Šuše je bilo 870, svi muslimani, sa ukupnom površinom od 9.425 dunama. Na 2.475 dunuma seoske zemlje uzgajane su žitarice, 54 dunuma je navodnjavano ili korišteno za voćnjake,Government of Palestine, Department of Statistics. Village Statistics, April, 1945. Quoted in Hadawi, 1970, str. 114 dok su 24 dunuma bila izgrađena (urbana) područja.Government of Palestine, Department of Statistics. Village Statistics, April, 1945. Quoted in Hadawi, 1970, str. 164
Masakr 1948. i posljedice
Selo je napadnuto od strane Givati brigade 13-14. maja 1948. tokom operacije Barak. Nekoliko stanovnika je pobjeglo, ali većina je ostala. Trupe Givatija su odmah zamijenjene pripadnicima milicije iz kibuca Gezer, koje su kasnije zamijenile trupe iz brigade Kiryati.Morris, 2004, str. 205 Izvori Arapske legije su 19. maja tvrdili da su seljani ubijani. Arapske vlasti su 21. maja pozvale Crveni krst da zaustavi "barbarska djela" za koja su rekli da su počinjena u Ebu Šuši.Morris, 2004, str. 257 Prijavljeno je da je vojnik Hagane dva puta pokušao da siluje 20-godišnju zatvorenicu."Doron" (Maoz) to HIS-AD, "The Interrogation of Women Prisoners in the village of Abu Shusha", 24 Jun. 1948, HA 105\92 aleph. Quoted in Morris, 2004, str. 257 Stanovnici koji su ostali u selu su protjerani, po svemu sudeći, 21. maja.
Novija istraživanja, uključujući ono koje je sproveo Univerzitet Birzeit, sugerišu da je Givati brigada masakrirala oko 60 stanovnika tokom napada. Godine 1995. otkrivena je masovna grobnica sa 52 skeleta, ali uzrok smrti nije utvrđen.Benvenisti, 1996, str. 248
Izraelski historičar, Aryeh Yitzhaki, objašnjava događaje u Ebu Šuši kao masakr, pozivajući se na svjedočenje Kheil Mishmar (gardijskih jedinica):
Izraelsko naselje Ameilim iste godine je osnovano u blizini, dok je Pedaya osnovana 1951; oba na seoskom zemljištu.Khalidi, 1992, p. 358 Pedaya Ostaci sela su uništeni 1965. kao dio vladine operacije čišćenja zemlje od napuštenih sela, koja je izraelska zemaljska administracija smatrala "mrljom na pejzažu".Aron Shai, The fate of abandoned Arab villages in Israel, 1965-1969, History and Memory, Vol 18 (2006) str. 86-106.
Godine 1992. opisano je selo: "Izraelsko naselje Ameilim zauzima veći dio lokacije. Na lokalitetu rastu smokve i čempresi, kaktusi i jedna palma. Okolne doline su zasađene kajsijama i smokvama, razne vrste drveća voćki se uzgaja na visinama."
Reference
Dodatna literatura
Vanjski linkovi Dobrodošli u Ebu Šuša Ebu Šuša (Ramla) Pregled zapadne Palestine, mapa 16: IAA , Wikimedia commons Ebu Šuša, Kulturni centar Khalil Sakakini Ebu Šuša Rami Nashashibi (1996), Center for Research and Documentation of Palestinian Society. Ebu Šuša - Svjedočenje preživjelog Rami Nashashibi (1996), Center for Research and Documentation of Palestinian Society
Kategorija:1948. u Mandatnoj Palestini Kategorija:Historija Mandatne Palestine Kategorija:Masakri u 1948. Kategorija:Masakri nad Palestincima Kategorija:Vojna historija Izraela Kategorija:Vojna historija Palestine