Ammar ibn Jasir (; umro u julu 657.) bio je Muhammedov ashab i komandant u ranim muslimanskim osvajanjima. Njegovi roditelji, Sumejja i Jasir ibn Amir, bili su prvi šehidi Ummeta. Ammar je prešao na islam na poziv Ebu-Bekra i bio je među muhadžirima. Nakon seobe u Medinu (hidžre), učestvovao je u izgradnji Poslanikove džamije i borio se u većini muslimanskih ekspedicija. Borio se pod halifom Ebu-Bekrom i u muslimanskom osvajanju Perzije pod Omerom. Ammar je služio kao guverner Kufe pod Omerom. Nakon Osmanovog ubistva, Ammar je postao vjerni pristalica halife Alije i poginuo je boreći se na Alijinoj strani u bici na Siffinu.
Prije islama Ammar je pripadao plemenu iz Jemena. Rođen je u godini slona, koja je bila iste godine kada se rodio Muhammed, i bio je jedan od posrednika u Muhammedovom braku sa Hatidžom bint Huvejlid. Njegov otac, Jasir ibn Amir, bio je iz plemena Kahtan u Jemenu i migrirao je u Meku i tamo se nastanio nakon što je oženio Sumejju, robinju; Ammar i njegovi roditelji, Jasir i Sumejja, bili su robovi Ebu-Huzejfe, ali nakon njegove smrti, Ebu Džehl - koji je kasnije postao jedan od najbrutalnijih neprijatelja islama i zloglasni mučitelj Ammara i njegovih roditelja - preuzeo ih je kao svoje robove. Ammarovo povjerenje u Muhammeda i njegovo znanje o njemu, čak i prije njegovog poslanstva, ohrabrilo ga je da slijedi Muhammedovu objavu, što ga je učinilo jednim od prvih muslimana.Sayyid Saeed Akhtar Rizvi: "Ammar i njegovi roditelji bili su među prvim preobraćenicima na islam. Njegov otac Jasir bio je iz plemena Kahtan u Jemenu. On je, zajedno sa svoja dva brata, došao u Meku u potrazi za izgubljenim bratom. Njegova braća su se vratila u domovinu; ali Jasir je ostao u Meki gdje je sklopio savez s Ebu Hudhajfahom (iz plemena Bani Makhzum) i oženio se njegovom robinjom, Sumajju binti Hajjat. Jasir i Sumejja dobili su dva sina, Abdullaha i Ammara, koji su, prema običaju Arabije, smatrani robovima Ebu Huzejfe..</ref><ref>Kamran Shahid Ansari: "Ammar bin Jasir bio je jedan od prvih povratnika islamu i pripadao je plemenu Banu Mahzum. Rođen je u godini slona u Meki i bio je jedan od posrednika u braku Allahovog Poslanika (s.a.v.s.) sa Hatidžom bint Huvejlid. Njegov otac Jasir bio je iz Jemena i migrirao je u Meku gdje se nastanio oženivši robinju Sumeju. Ranije su bili robovi Ebu Huzaife, ali nakon njegove smrti, Ebu Džehl, jedan od najžešćih neprijatelja islama, uzeo ih je kao robove. Ammar, svjestan izvanrednih kvaliteta i besprijekornog karaktera Allahovog Poslanika, nije dugo čekao da se vrati islamu.'" Radiance Viewsweekly, Ammar Bin Yasir (May Allah be pleased with him), by Kamran Shahid Ansari, retrieved on 15 Dec. 2014"Ammarovi roditelji Jasir i Sumeja također su primili islam istog dana zbog sna koji je Jasir sanjao prethodne noći. Sanjao je da ga Ammar i njegova supruga dozivaju iz vrta s druge strane doline podijeljene vatrom. Cijela porodica je prihvatila islam i privukla pažnju i mržnju jednog od kurejšijskih poglavara, Ebu Džehla." www.newmuslims.com, The Companions of Prophet Muhammad: Ammar ibn Yassir, Pristupljeno 27. januara 2017.
Nakon prelaska na islam Ammar je rođen 567. kao sin Jasira ibn Amira i Sumejje, koji su bili brutalno mučeni i ubijeni. U ranoj mladosti, Ammar je prešao na islam na poziv Ebu-Bekra, postavši jedan od najranijih muslimana.Muhammad ibn Ishaq. Postao je jedan od najistaknutijih Muhammedovih ashaba učestvujući u svim njegovim vojnim sukobima i bitkama. Historijski gledano, Ammar ibn Jasir je bio prvi musliman koji je sagradio džamiju.Syed A. A. Razwy, A Restatement of the History of Islam & Muslims C.E. 570 to 661, pages 91 & 552, Google Books, Retrieved on 27 Feb 2014
Ammar je prešao na islam 614. ili 615. godine.Muhammad ibn Ishaq. To se poklopilo sa periodom kada su Kurejšije progonili muslimane niže klase.Ibn Ishaq/Guillaume p. 143. Ammarov otac, majka i brat također su postali muslimani, ali ne na pozivu Ebu-Bekra.Ibn Saad/Bewley vol.
Kada su Kurejšije saznali za prelazak Jasirove porodice na islam, oni su bili među "žrtvama koje su mučene u Meki kako bi se odrekli islama". Pripadnici Ammarovog plemena su po vrućinama izvodili Ammara sa njegovim ocem i majkom i izlagali ih na suncu u okolini Meke i mučili ih u žaru otvorene vatre, a Muhammed je prolazio pored njih i govorio: "Strpljenje, o Jasirova porodice! Bit ćete stanovnici dženneta"Ibn Ishaq/Guillaume p. 145. i "O vatro! Budi hladna i bezopasna za Ammara na isti način na koji si postala hladna i bezopasan za Ibrahima." shodno tome, Ammar je do kraja života imao ožiljke na tijelu od mučenja.Sadruddin Sharafuddin al-Amili, Ammar Ibn Yasir - A Companion of the Prophet('s) @ Al-islam.org, Chapter 7: Such is the World, Retrieved on September 21, 2015
Ammar je mučen "sve dok nije znao šta govori", kao i njegov prijatelj Suhejb; u tom stanju se na kraju odrekao Muhammeda i dobro govorio o paganskim bogovima. Nakon toga je otišao kod Muhammeda i priznao svoje odricanje. Muhammed je upitao: "Kakvo je tvoje srce?" Kada je Ammar odgovorio da je još uvijek musliman u svom srcu, Muhammed je rekao da je sve u redu. Ajet iz Kur'ana, "nekoga natjeranog da to učini, čije srce ostaje mirno u svojoj vjeri" 106. ajet sure En-Nahl, odnosi se na Ammara. Ammarovu majku je ubio Ebu Džehl zbog njenog odbijanja da napusti islam: smatra se prvim šehidom u islamu.Muhammad ibn Saad. Početni ajeti sure El-Ankebut otkriveni su kao odgovor na ovaj događaj.
Da bi izbjegao mučenje tadašnjih Mekanaca, Ibn Saad i Ibn IshakIbn Ishaq/Guillaume p. 148. izvještavaju da je Ammar otišao u Abesiniju 616. godine.
Bitke pod Muhammedom desno|mini|268x268piksel|Ammar ibn Jasirov mač Ammar je bio jedan od rijetkih ratnika koji su učestvovali u prvoj velikoj bici u islamu, bici na Bedru, uprkos izuzetno teškim uvjetima u to vrijeme;Martin Lings, Muhammad: His Life Based on the Earliest Sources, pages 138–139 predano je nastavio da učestvuje u svim teškim borbama sa muslimanima čak i nakon smrti Muhammeda.
Historijski najvažniji događaj vezan za Ammara, za muslimane jeste: dok je Ammar učestvovao u izgradnji Poslanikove džamije u Medini, "[Muhammed] je došao kada su ga (Ammara) preopteretili sa ciglama, pa je Ammar rekao: 'Ubijaju me teretom koji ne mogu sami nositi.' Muhammedova žena Ummu Seleme je rekla: Vidjela sam kako je Poslanik provukao svoju ruku kroz njegovu kosu – jer je Ammar bio čovjek s kovrdžavom kosom – i rekao: 'Naprotiv, sine Summejin! neće te ubiti oni, već banda opačenih ljudi .'...Sada je držao štap u ruci, a Poslanik je bio ljut i rekao: 'Koja je razlika između njih i Ammara? Ammar ih poziva u džennet dok oni njega pozivaju u džehennem'"Sahih Bukhari 1Muhammad ibn Ishaq, Sirat Rasul Allah. Ovi izvještaji, koje su i suniti i šiiti smatrali validnim, kasnije će biti važni tokom pitanja nasljedstva, a posebno u tumačenju Ammarove smrti u bici na Siffinu.Ammar Ibn Yasser' shrine is violated, Islam Times, retrieved on 13 Apr 2014
Uloga nakon Muhammedove smrti Pod Omerom, postao je guverner Kufe, međutim kasnije je smijenjen sa vlasti.Al-Tabari, The History of al-Tabari Vol.
Tokom izbora Osmana ibn Affana od strane šure i prije njegovog konačnog svrgavanja, Ammar je upozoravanjem predvidio nadolazeći sukob ako bilo ko osim Alije bude izabran i rekao: "Ako ne želite da izazovete spor među muslimanima, morate dati zakletvu odanosti Aliji".Ammar ibn Jasir: "Ako ne želiš izazvati spor među muslimanima, moraš dati zakletvu vjernosti Aliju.". Ammarov odnos sa Osmanom se pogoršao; iako su detalji njihovog neprijateljstava diskutabilni."'Ako ne želiš izazvati spor među muslimanima, moraš dati zakletvu vjernosti Aliji. Ammar ibn Jasir je pripadao Alijevom taboru, i kada je Osman izabran za kalifu, Ammar mu je ponudio svoju vjernost kao i ostali muslimani, ali nije bio zadovoljan Osmanovim kalifatom. Vremenom se Ammarovo protivljenje Osmanu povećavalo. www.alim.org, Khalifa Uthman bin Affan - 'Ammar bin Yasir , retrieved on 26 January 2017Islam Q & A, Doubts about the Sahaabah (may Allah be pleased with them) and a response to those doubts, retrieved on 24 December 2018
Bitka kod deve Prije događaja vezanih za bitku kod deve, postavljena je šura (vijeće koje bira halifu) u pokušaju da se odluči o nasljedniku nakon Osmanove smrti; na ovom sastanku, prisutni se nisu složili oko toga da li je odmazda za Osmanovo ubistvo neophodna ili ne. Neki izvještaji navode da je Ammar rekao da ne bi trebali tražiti osvetu. Također se navod da je Ammarovo ponašanje na ovom sastanku ukazivalo na njegovu želju da spriječi Talhu od osvajanja moći jer je Talha bio za traženje odmazde. Ammar to ne bi želio jer je "bio najaktivniji u podsticanju pobunjenika na akciju".
Kako se bitka razvijala, Ammar je nastavio da pokazuje svoju podršku Aliji na više načina. Ali ga je prvo poslao zajedno sa Hasanom u Kufu kako bi pokušao okupiti Kufane da pomognu tokom predstojeće bitke. Prema jednom izvještaju, Ammar je po dolasku ispitan zbog učešća u Osmanovom ubistvu; međutim, nastavio je da pokušava da uvjeri guvernera, Ebu Musu, da zauzme stav umjesto da ostane nepristrasan u sukobu. Prema istom izvještaju, Musa je nagovarao Kufane da ostanu neutralni jer nije želio sudjelovati u međumuslimanskim borbama, a također je vjerovao da muslimanska zajednica još uvijek duguje svoju vjernost Osmanu jer nije imenovan novi nasljednik. Dodatni prijenos istog događaja ne spominje Ammarove akcije protiv Osmana i umjesto toga se fokusira na njegove namjere da potakne Ebu Musu na akciju. Tokom bitke, Ammar se borio na Alijinoj strani. Prema ovom izvještaju kaže se da Zubejru saznanje da se Ammar bori zajedno sa Alijim, uzrokuje strah jer je podsjednut na događaj kada mu je Muhammad rekao, dok su bili u prisustvu Ammara, da će Ammara ubiti "zla grupa ljudi". Na kraju bitke, gdje je Alijina strana odnijela pobjedu, Ali naređuje Ammaru i Muhammedu ibn Ebu-Bekru da uklone Aišu sa njene deve i odvedu je u u Basru; gdje se izvještaji sukobljavaju po pitanju da li su Ammar i Aiša bili u lošim odnosima.
Smrt