Kineska književnost traje hiljadama godina, od najranijih zapisa dinastičkih sudskih arhiva, do zrelih romana koji nastaju u vrijeme Dinastije Ming u svrhu zabave velikog broja pismenih Kineza.
Historija kineske književnosti proteže se hiljadama godina i počinje s najranijim zabilježenim natpisima, sudskim arhivama, pa sve do glavnih djela filozofije i historije napisanih tokom aksijalnog doba . Han (202 p. n. e. Dinastije (220. n. e.) i Tang (618–907. n. e.) smatrane su zlatnim dobom poezije, dok su dinastije Song (960–1279) i Yuan (1271–1368) bile poznate po svojim tekstovima ( ci ), esejima, dramama i predstavama. Tokom dinastija Ming i Qing, zreli romani su pisani na pisanom narodnom kineskom jeziku, što je evolucija od prevlasti književnog kineskog jezika po uzoru na jezik kineskih klasika. Uvođenje široko rasprostranjenog štampanja drvorezom tokom dinastije Tang i izum štampanja pokretnim slovima od strane Bi Shenga (990–1051) tokom dinastije Song brzo su proširili pismeno znanje širom Kine. Otprilike na prijelazu iz 19. u 20. vijek, autor Lu Xun (1881–1936) smatra se utjecajnim glasom narodne kineske književnosti.
Uvod u široko rasprostranjeno korištenje drvenih blokova za štampanje tokom Dinastije Tang (618–907) i izum pokretne vrste štampanja od strane Bi Shenga (990–1051) tokom Dinastije Song (960–1279) ubrzano su širili pisano znanje s kraja na kraj Kine.
U moderna vremena, pisac Lu Xun (1881–1936) smatra se začetnikom baihua literature u Kini.
Književnici Ba Jin Gao Xingjian Guo Moruo Sima Qian
Djela
Također pogledajte Kineski jezik
*