Masakr u Boričevcu bio je masakr nad hrvatskim civilima u selu Boričevac, koji su počinili srpski pobunjenici 2. augusta 1941, tokom Ustanka u Srbu.
Pozadina U sedmicama prije Ustanka, lokalni srpski civili bili su žrtve ustaških zločina. Tokom jula 1941, ustaški general Vjekoslav Luburić naredio je "čišćenje" Srba iz područja Donjeg Lapca u Lici i pograničnih područja Bosanske krajine. Tokom tog vremena, stotine srpskih muškaraca, žena i djece uhapšene su i ubijene od strane ustaških snaga. Mnoga tijela su bačena u jame i pećine, uključujući jamu u blizini sela Boričevac. Druga tijela su osakaćena i ostavljena na izložbi, kako bi se ohrabrili drugi Srbi da pobjegnu iz tog područja. Kuće u srpskim selima su spaljene i opljačkane.
Mali broj lokalnih Hrvata, uključujući one iz Boričevca i drugih područja, bio je saučesnik u ustaškim zločinima. Međutim, većina Hrvata nije učestvovala u takvim zločinima, mnogi umjereni Hrvati su im se protivili i aktivno pokušavali pomoći svojim srpskim komšijama.
Dana 27. jula 1941, lokalni Srbi su pokrenuli ustanak protiv ustaških vlasti. Tokom jula, augusta i septembra 1941, hrvatska i muslimanska sela širom Like i zapadne Bosne napadali su i masakrirali srpski pobunjenici, a za takva ubistva se govorilo da su bila odmazda za ranije ustaške masakre nad Srbima.
Masakr Dana 2. augusta 1941, srpski ustanici su ušli u Boričevac; navodno su bili bijesni nakon što su otkrili posmrtne ostatke srpskih žrtava koje su ubile ustaše, ustanici su ubili preostale hrvatske civile, koji su svi bili stariji, žene ili djeca, a nisu mogli pobjeći. Selo je spaljeno do temelja, a katolička crkva u selu je opljačkana i uništena. Okolna sela su također spaljena i masakrirana.
Izvori se razlikuju u pogledu toga da li su srpski ustanici bili četnici ili partizani.
Najmanje 55 hrvatskih civila je masakrirano, ali drugi izvori navode do 179 civilnih žrtava. Oko 2.000 stanovnika Boričevca je prethodno pobjeglo u Kulen Vakuf.
Posljedice Hrvati koji su preživjeli masakr i oni koji su pobjegli iz Boričevca, na kraju su se naselili u području oko Bjelovara. Za vrijeme komunističke vladavine, bilo im je zabranjeno da se vrate u Boričevac. Većina se nije mogla vratiti svojim domovima sve do kraj rata u Hrvatskoj.
U savremenoj Hrvatskoj, obilježavanje Ustanka u Srbu je kontroverzno, s polarizirajućim mišljenjima između Hrvata i Srba. Srbi vide ustanak kao svjedočanstvo o srpskom antifašističkom otporu protiv ustaškog terora, dok neki Hrvati vide ustanak kao pobunu srpskih nacionalista koji su ubijali hrvatske civile. Max Bergholz tvrdi da zbog kontroverzi oko prirode Ustanka u Srbu (uključenost partizana sa srpskim pobunjenicima) i poslijeratnog narativa unutar Jugoslavije o nesuočavanju sa zločinima počinjenim između različitih jugoslavenskih etničkih grupa, da se hrvatskim i muslimanskim žrtvama četničkog i drugih pobunjeničkih masakra još uvijek nije na odgovarajući način odato priznanje.
Reference
Izvori
Kategorija:Trubar Kategorija:1941. u Jugoslaviji Kategorija:1941. u Hrvatskoj Kategorija:Masakri u Jugoslaviji Kategorija:Masakri u Hrvatskoj Kategorija:Masakri nad Hrvatima Kategorija:Hrvatska u Drugom svjetskom ratu Kategorija:Ratni zločini u Jugoslaviji u Drugom svjetskom ratu Kategorija:Četnički zločini u Drugom svjetskom ratu