Latvijci () jesu indoevropski narod baltičke jezičke i kulturne tradicije te većinski narod Latvije. Govore latvijski jezik, jedan od dvaju živih baltičkih jezika. Prema službenim podacima Latvije, Latvijci su početkom 2025. činili 63,7% stanovništva zemlje; iz službeno objavljenog ukupnog broja stanovnika proizlazi da ih je bilo oko 1,183 miliona.
Kratka historija Latvijci pripadaju staroj skupini Balta, a njihova rana historija povezana je s plemenima koja su naseljavala istočni Baltik i učestvovala u trgovačkim vezama sjeverne Evrope, uključujući i poznatu trgovinu ćilibarom. U doba krstaških pohoda i njemačke ekspanzije na Baltik prostor današnje Latvije postupno je uključen u Livoniju, što je ostavilo snažan trag u društvenom poretku, gradskoj kulturi i vjeri.
Tokom 19. stoljeća razvija se latvijski nacionalni preporod, s jačanjem školstva, književnosti, štampe i ideje o posebnom latvijskom identitetu. Latvija je 18. novembra 1918. proglasila nezavisnost, ali ju je 1940. okupirao i anektirao SSSR. Nakon toga uslijedile su sovjetska i nacistička okupacija, deportacije i velike demografske promjene.
Obnova nezavisnosti započela je krajem 1980-ih djelovanjem Narodnog fronta Latvije. Latvijski parlament 4. maja 1990. usvojio je deklaraciju o obnovi nezavisnosti, a potpunu nezavisnost proglasio je 21. augusta 1991; SSSR ju je priznao 6. septembra iste godine.
Genetika Savremena istraživanja genoma stanovništva Latvije opisuju latvijsku populaciju kao dio šireg genetičkog prostora sjeveroistočne Evrope, oblikovanog nizom velikih migracijskih procesa od prahistorije do kasnijih razdoblja..
Komparativne analize Latvijaca i Litvanaca pokazuju da obje populacije tvore blizak baltički genetički sklop, s izraženim naslijeđem evropskih lovaca-sakupljača, neolitskih populacija i kasnijih stepskih komponenti. U takvim istraživanjima Latvijci i Litvanci pokazuju i vrlo skoru međusobnu divergenciju u odnosu na druge upoređene populacije.
Kultura i običaji Latvijska kultura snažno je obilježena narodnom pjesmom, horskim pjevanjem, plesom i regionalnim nošnjama. Jedna od najprepoznatljivijih kulturnih institucija među Latvijcima jest nacionalna tradicija festivala pjesme i plesa, koja se smatra jednim od središnjih izraza latvijskog identiteta, a zajedno s odgovarajućim estonskim i litvanskim tradicijama upisana je na UNESCO-vu listu nematerijalne kulturne baštine čovječanstva.
Najvažniji godišnji praznik među Latvijcima jeste Jāņi odnosno Līgo, proslava ljetnog suncostaja koja se održava u noći s 23. na 24. juni. S praznikom su povezani krijesovi, pjevanje narodnih pjesama s refrenom „Līgo”, vijenci od hrastova lišća i poljskog cvijeća, boravak u prirodi te tradicionalna hrana i piće.
Latvijska narodna kultura njeguje i snažnu regionalnu raznolikost, pa se u odijevanju, ornamentici, muzici i običajima razlikuju tradicije Kurzeme, Vidzeme, Latgale i drugih historijskih krajeva. Uz luteranstvo, katolicizam i pravoslavlje, među Latvijcima je i znatan udio sekularnog stanovništva, ali su folklorni i sezonski običaji ostali važan dio kulturnog identiteta.
Reference