Şarik Tara (rođen kao Šarik Hadžihamzić; 22. april 1930 – 28. juni 2018) bio je turski građevinski inženjer, poduzetnik, industrijalac i filantrop. Bio je suosnivač kompanije ENKA, koju je 1957. osnovao sa Sadijem Gülçelikom i razvio u jednu od najvećih turskih građevinskih i energetskih grupa.

Rani život i obrazovanje Rođen je u Skoplju, tada u Kraljevini Jugoslaviji, kao Šarik Hadžihamzić. Otac Fevzija Hadžihamzić bio je Bošnjak iz Priboja u Sandžaku, a porodica se 1942, tokom Drugog svjetskog rata, preselila u Istanbul. Prezime Tara porodica je uzela po rijeci Tari.

Srednju školu završio je u Şişli Terakki Lisesiju, a 1954. diplomirao je na Građevinskom fakultetu Istanbulskog tehničkog univerziteta. Od 1954. do 1957. radio je kao šef gradilišta na građevinskim projektima u Turskoj.

Poslovna karijera i ENKA Godine 1957. osnovao je ENKA-u sa Sadijem Gülçelikom, mužem svoje sestre Vildan. ENKA je najprije gradila industrijske objekte, mostove, pristaništa i brane u Turskoj, a od 1970-ih širila se na tržišta Sjeverne Afrike, Bliskog istoka i kasnije Sovjetskog Saveza. Tara je 1988. potpisao ugovore za prve projekte u Sovjetskom Savezu, među njima obnovu Petrovskog pasaža i izgradnju moskovske bolnice.

Kompanija se kasnije proširila na proizvodnju električne energije, nekretnine, industrijske konstrukcije i međunarodne infrastrukturne projekte. Tara je ostao njen počasni predsjednik, dok su upravljačke funkcije kasnije preuzeli članovi porodice.

Prema listi Forbes Türkiye, u 2018. bio je sedmi najbogatiji Turčin, s procijenjenim bogatstvom od oko 2,5 milijardi američkih dolara.

Filantropija i javni rad Nakon smrti Sadija Gülçelika osnovao je sportski kompleks koji je nosio Gülçelikovo ime, a 1983. i Fondaciju ENKA, usmjerenu na obrazovanje, sport i umjetnost. Fondacija je razvila škole, sportske programe i kulturne prostore, uključujući ustanove u Istanbulu, Adapazarıju i Kocaeliju.

U međunarodnom javnom radu zalagao se za tursko-grčki dijalog, poslovnu saradnju i pristupanje Turske Evropskoj uniji. Učestvovao je na sastancima Svjetskog ekonomskog foruma u Davosu, a 2016. dobio je prvu nagradu tog foruma "Business Statesman Award".

U kasnijim osvrtima na političare iz bivše Jugoslavije naglašavao je vlastiti sekularni i antinacionalistički stav. Kritički je govorio o Franji Tuđmanu, Slobodanu Miloševiću i Aliji Izetbegoviću, dok je o Kiri Gligorovu imao izrazito pozitivno mišljenje, smatrajući ga razumnim političarem koji je nastojao izbjeći rat i nacionalističku eskalaciju u Makedoniji.

Priznanja i smrt Među priznanjima koja je dobio bili su japanski Orden svetog blaga, Državna medalja za istaknute zasluge Republike Turske, Orden Danice hrvatske, ruski Orden prijateljstva i nagrada Svjetskog ekonomskog foruma "Business Statesman Award".

Umro je 28. juna 2018. u Istanbulu, u 88. godini. Bio je hospitaliziran zbog srčanih tegoba, a smrt je nastupila usljed zatajenja više organa.

Reference

Kategorija:Rođeni 1930. Kategorija:Umrli 2018. Kategorija:Biografije, Skoplje Kategorija:Turski poduzetnici Kategorija:Turski inženjeri Kategorija:Dobitnici Ordena svetog blaga Kategorija:Dobitnici Ordena prijateljstva Kategorija:Dobitnici Ordena Danice hrvatske Kategorija:Turski državljani bošnjačkog porijekla