Quinto Cornelio Próculo (en latín: Quintus Cornelius Proculus) fue un senador romano que vivió en el , y desarrolló su cursus honorum bajo los reinados de Trajano, Adriano, Antonino Pío, y Marco Aurelio. Fue cónsul sufecto en el año 146 junto con Lucio Emilio Longo.Werner Eck, "Die Fasti consulares der Regungszeit des Antoninus Pius, eine Bestandsaufnahme seit Géza Alföldys Konsulat und Senatorenstand" in Studia epigraphica in memoriam Géza Alföldy, hg. W. Eck, B. Feher, and P. Kovács (Bonn, 2013), p. 75.
Orígenes familiares El nombre completo de Próculo, Lucio Estertinio Quintiliano Acilio Estrabón Quinto Cornelio Rústico Apronio Seneción Próculo, está atestiguado en un epitafio erigido en su honor por sus hijas Cornelia Prócula y Cornelia Plácida.CIL VI, 1387. En su monografía de prácticas de nomenclatura en los primeros siglos del Imperio Romano, Olli Salomies afirma que los primeros cinco elementos de su nombre muestran que fue adoptado por un Lucio Estertinio Quintiliano Acilio Estrabón, pero señala que "algunos estudiosos piensan que el padre adoptivo fue Lucio Estertinio Quintiliano Acilio Estrabón Gayo Curiacio Materno Clodio Numo, que puede ser la misma persona que Gayo Clodio Numo, cónsul sufecto en el año 114. Porque sus hijas solo usan el gentilicio "Cornelio" en sus nombres, Salomies concluye que esta adopción tuvo lugar después de su nacimiento.Olli Salomies, Adoptive and polyonymous nomenclature in the Roman Empire, (Helsinski: Societas Scientiarum Fenica, 1992), pp. 38f, 40.
Una segunda inscripción que erigieron las hermanas Prócula y Plácida da fe de que tenía un hermano, Quinto Cornelio Seneción Próculo.CIL VI, 1388.
Hay otros dos posibles parientes de Próculo. Uno es Quinto Cornelio Seneción Anniano, cónsul sufecto en el año 142; un diploma militar publicado por Werner Eck y Peter Weiß proporciona suficiente información para permitirles suponer que Anniano era el hermano de Próculo.Werner Eck and Peter Weiß, "Tusidius Campester, cos. suff. unter Antoninus Pius, und die Fasti Ostienses der Jahre141/142 n. Chr.", Zeitschrift für Papyrologie und Epigraphik, 134 (2001), pp. 251-260. El otro, basado en elementos de nombres compartidos, es Lucio Claudio Próculo Corneliano, cónsul sufecto en el año 139.Géza Alföldy, Konsulat und Senatorenstand unter der Antoninen (Bonn: Rudolf Habelt Verlag, 1977), p. 322.
Vida y carrera Géza Alföldy cree que Próculo era originario de la Hispania Baetica.Alföldy, Konsulat und Senatorenstand, p. 313. El único detalle de su cursus honorum que conocemos, además de su consulado de 146,CIL XIV 244, 245, 4531, 4532, 4532a, 4533, 4534, 4535, 4536, 4537, 4538, 4539, 4540, 4542, 4543, 4544, 4546, 5354, 5355 = AE 1917/18, 122 = AE 1922, 94 = AE 1924, 111 = AE 1928, 126 = AE 1933, 30 = AE 1934, 97 = AE 1934, 98 = AE 1934, 99 = AE 1936, 97 = AE 1936, 98 = AE 1936, 99 = AE 1937, 10 = AE 1938, 150 = AE 1939, 52 = AE 1940, 92 = AE 1940, 93 = AE 1945, 33 = AE 1945, 34 = AE 1945, 36 = AE 1945, 37 = AE 1946, 169 = AE 1946, 204 = AE 1949, 23 = AE 1949, 64 = AE 1954, 123 = AE 1949, 23 = AE 1949, 64 = AE 1954, 221 = AE 1954, 222 = AE 1954, 223 = AE 1955, 120 = AE 1956, 32 = AE 1956, 132 = AE 1968, 6 = AE 1975, 130 = AE 1975, 131 = AE 1975, 132 = AE 1978, 60 = AE 1980, 183 = AE 1994, 330 = AE 1997, 256 = AE 1998, 408 = AE 2001, 620 = AE 2005, 305, Ostia Antica (Italia):(...) [Sex(tus) Eru]cius Clarus II Cn(aeus) Claudius Seve[rus] / [---] Mart(ias) loco Clari Q(uintus) Licinius Modest[inus] / [--- P(ublius)] Mummius Sisenna T(itus) Prifernius Paet[us] / [3---] Cn(aeus) Terentius Iunior L(ucius) Aurelius Gall[us] / [---] Q(uintus) Voconius Saxa C(aius) Annianus Ver[us] / [---] L(ucius) Aemilius Longus Q(uintus) Cornelius Procu[lus] / [---] Mart(ias) Erucius Clarus praef(ectus) urbis dece[ssit ---]m[ // M]ai[a]s agon quin[q(uennalis) Iovis Capitolini commissus ---] Idus Iun(ias) / [but]hysia fuit et circenses more a[go]nis III et pr(idie) Id(us) Iun(ias) / [gy]mnicum consummatum / [IIvir(i) I]I qq(uinquennales) c(ensoria) p(otestate) A(ulus) Egrilius Agricola p(atronus) p(erpetuus) c(oloniae) / D(ecimus) Nonius Pompilian(us) p(atronus) p(erpetuus) c(oloniae) / [--- P(ublius?) Au]fidius Fortis p(atronus) p(erpetuus) c(oloniae) ob dedicatione statuarum argent(earum) / [Ho]noris et Virtutis ludos per triduum sua pec(unia) edidit /(...) es su gobernación proconsular de Asia, que se ha fechado en el periodo 161-162.Alföldy, Konsulat und Senatorenstand, p. 216. El monumento de sus hijas menciona al hijo de Próculo, Seneción Próculo, como legado de su padre durante su gobernación de Asia.
Una inscripción hallada en Laodicea que menciona a un "Cornelio Próculo" puede referirse a él.AE 1973, 527. También puede ser el Cornelio Próculo mencionado en el Digesto de Justiniano.Dig. XXVI,5,24: Paulus 9 resp.: " divi Marcus et Verus Cornelio Proculo. si quando desint in civitate, ex qua pupilli oriundi sunt, qui idonei videantur esse tutores, officium sit magistratuum inquirere ex vicinis civitatibus honestissimum quemque et nomina praesidi provinciae mittere, non ipsos arbitrium dandi sibi vindicare". Dig.XLVIII,18,1,4: Ulpianus 8 de off. procons.: Idem Cornelio Proculo rescripserunt non utique in servi unius quaestione fidem rei constituendam, sed argumentis causam examinandam.
Notas y referencias
Bibliografía Géza Alföldy, "Konsulat und Senatorenstand unter der Antoninen", Bonn: Rudolf Habelt Verlag, 1977. Werner Eck, "Die Fasti consulares der Regierungszeit des Antoninus Pius", Eine Bestandsaufnahme seit Géza Alföldys Konsulat und Senatorenstand In: Studia Epigraphica in memoriam Géza Alföldy, Bonn, 2013. Werner Eck and Peter Weiß, "Tusidius Campester, cos. suff. unter Antoninus Pius, und die Fasti Ostienses der Jahre141/142 n. Chr.", Zeitschrift für Papyrologie und Epigraphik, 2001. Olli Salomies, "Adoptive and polyonymous nomenclature in the Roman Empire", Helsinski: Societas Scientiarum Fenica, 1992.
Enlaces externos
Categoría:Nobles de la Antigua Roma Categoría:Cónsules sufectos del Imperio romano Categoría:Senadores de la Antigua Roma del siglo II Próculo, Quinto Cornelio Categoría:Gobernadores romanos de Asia