José o Josep Moreno y Gans (Algemesí, 12 de agostoAlgunas fuentes dan el 3 de marzo de 1897 – Mugía, La Coruña, 28 de agosto de 1976), compositor español, considerado uno de los mejores compositores valencianos de la Generación del 27.

Biografía Comenzó estudios de música en Algemesí, para continuarlos en 1918 en el Conservatorio de Madrid, donde aprendió armonía y composición con Conrado del Campo. Obtuvo el Premio nacional de Música de España en 1928 y 1943. La Real Academia de Bellas Artes de San Fernando lo becó en 1933 para ampliar estudios en el extranjero, lo que aprovechó para formarse en Viena, Berlín y París; en este período conoció a Maurice Ravel, Paul Hindemith, Ottorino Respighi, Alfredo Casella y Pau Casals. En 1963 recibió un subsidio de la Fundación Juan March para componer un Tríptico sinfónico navideño sobre temas gregorianos. A comienzos de los años 70 trabajaba en Radio Madrid.

Su contribución fue decisiva para fundar la Orquesta Municipal de Valencia en 1943.

Formó parte de la Banda Sinfónica Santa Cecília de la Societat Musical d'Algemesí. En la actualidad (2006), el Auditorio y Escuela de Música de la Societat Musical d'Algemesí y el Quartet Moreno Gans llevan su nombre.

Obras (Las fechas que se ofrecen para las obras pueden corresponder a la composición o, en su defecto, a la publicación) Arreglo en 1975 de la música de la Muixeranga de Algemesí a partir de las melodías tradicionales para dulzaina . Concierto para piano y orquesta Concierto para violonchelo y orquestaSe afirma que Pau Casals dijo que "era el mejor concierto para violonchelo escrito por un español" Las Manolas de Chamberí, para banda El órgano quedó mudo, poema sinfònico para orquesta Pinceladas goyescas (1928), para orquesta Premio Nacional de Música. El autor la transcribió posteriormente para banda (Comprende: Las mozas del cántaro, El entierro de la sardina, La Romería de San Isidro) Preludio y danza en Mi menor (1953), para orquesta. Transcrito para banda Sinfonía de estampas levantinas, para orquesta Sinfonía en Do mayor Sinfonía Esopo (1972) Sinfonía para orquesta de cámara (1953) Suite en Si menor, para orquesta de cuerda Suite simfónica Tríptico sobre cantos gregorianos (1963)

Canciones Castro Urdiales (1952), para cuatro voces mixtas Desdén Es de noche (ca. 1934), con versiones para soprano y cuarteto de cuerda y para gran orquesta. Floreta de los campos Mi ira, poesía de Rafael Alberti Quintanar de la Sierra, poesía de Rafael Alberti Teño o corazon perdido (1961), sobre una poesía en gallego de Alfonso Alcaraz del Río Tres canciones de mar, para voz y piano. Comprende Neguit, Tiempo de eternidad y Romanza sin letra Valencia (entre 1931 y 1939), letra de Luis de Tapia Romero Vora el barranc dels Algadins (1952), para cuatro voces mixtas, adaptación de la música de la Muixeranga de Algemesí al poema de Teodor Llorente

Para instrumentos sueltos Alcireña: danza valenciana (<1935), para piano Algemesinense: danza valenciana (1944), para piano Gavota en Si menor (1945), para piano Homenaje a Albéniz: suite para piano (1962) Invención número 1 (1963), per a arpa Melodía número 1 para violín y piano en Si menor Melodía número 2 para violín y piano en Mi b major Melodía número 3 para guitarra (1969) Melodía número 4 para arpa (1969) Nocturno (1969), para arpa Nocturno número 2, para arpa Pastoral (1951), para piano Preludio y danza (1932), para piano¿Es la misma Preludio y danza de 1953 para orquesta? Cuarteto número 2 para instrumentos de cuerda Cuarteto número 6 para violín, viola, violoncelo y piano Seguidillas en rondó, para guitarra (1969) Sonata en Do mayor (<1951), para piano Sonata en Fa sostenido menor (1943), para violín y piano, Premio Nacional de Música Sonata número 3 (1978, estrenada pòstumament), para piano Sonata para arpa en Si menor (1974) Trío para flauta, violonchelo y piano Zapateado: homenaje a Pablo Sarasate (1951), para violín y piano

Bibliografía Obras de José Moreno José Moreno Gans; Eduardo Arnau, estudio, notas críticas, revisión, transcripción José Moreno Gans (1897-1976). Trio para flauta, violonchelo y piano Castelló: Conservatori Superior de Música de Castelló, 2004 José Moreno Gans; José Climent, revisión y corrección Pinceladas goyescas València: Diputació-Ed. Piles, 1997. Partitures per a banda simfònica Cabanilles; Moreno Gans, adap. Tres piezas para pequeña orquesta Madrid: Moreno Gans, 1964. Comprèn Tiento 56, de primer tono, Tiento 66, sexto tono, de falsas i Gallardas I, primer tono Josep Moreno Gans, Vicent Vivó La carta: Espésie d'entremés u entremesos, en un acte, orichinal i en prosa Valencia: Marco Hnos., 1918. Publicat a la col·lecció El cuento del diumenche números 242, 243 i 245

Obras sobre José Moreno Eduardo Arnau Vida i obra de José Mreno Gans (1897-1976) Ajuntament Algemesí, 2010 Eduardo Arnau José Moreno Gans (1897-1976) Tavernes de la Valldigna: Eduardo Arnau, 2004. 2 volums Eduardo Arnau Grau Estética y creatividad en la obra de José Moreno Gans, publicat a la revista Archivo de arte valenciano núm. 85 (2004) Eduardo Arnau Grau José Moreno Gans en la música española València: Universitat de València, 2003. CD-ROM amb la tesi doctoral de l'autor Eduardo Arnau José Moreno Gans en la música española (1897-1976) publicat a Nasarre. Revista aragonesa de musicología Vol. 19, núm. 1 (2003)

Grabaciones CD Marionetas Quartet Moreno Gans: Eduard Arnau i Amparo Vidal (violins), Francesc Gaya (viola), Raquel Lacruz (cello), Victoriano Goterris (piano). València: Cambrarecords, 2010 CD La música de cámara de José Moreno Gans'' Quartet Moreno Gans: Eduard Arnau i Amparo Vidal (violins), Francesc Gaya (viola), Raquel Lacruz (chelo), Victoriano Goterris (piano). València: Cambrarecords, 2007

Notas

Enlaces externos Biografía y fotografía Artículo en línea sobre José Moreno Gans en la GER

Categoría:Compositores de música clásica de España del siglo XX Categoría:Músicos clásicos del siglo XX de España Categoría:Nacidos en Algemesí