Johannes Buxtorf le Jeune, né à Bâle le et mort dans la même ville le , est un hébraïsant, fils de Johannes Buxtorf.
Biographie
Il fait ses études à l'Université de Bâle et est diplômé en d'une Maîtrise universitaire ès lettres. Diacre (1627), il remplace son père à la chaire d'Hébreu en 1630.
Publications Lexicon chaldaicum et syriacum, 1622 De Linguæ Hebraicæ Origine et Antiquitate, 1644 Florilegium Hebraicum Continens Elegantes Sentencias, Proverbia, Apophthegmata: ex Optimis Quibusque Maxime vero Priscis Hebræorum Scriptoribus Collectum et . . . Alphabetice Dispositum, 1648 Tractatus de punctorum origine, antiquitate, et authoritate, oppositus Arcano puntationis revelato Ludovici Cappelli, 1648 Anticritica seu vindiciae veritatis hebraicae: adversus Lud. Cappelli criticam quam vocat sacram eiusque defensionem, 1653
Bibliographie
: Der Briefwechsel zwischen Johannes Buxtorf II und Johannes Coccejus. In: Theologische Zeitschrift 4 (1948), S. 372–391
Charles Dezobry et Théodore Bachelet, Dictionnaire de biographie, , Ch. Delagrave, 1876, Daniel Droixhe, La linguistique et l'appel de l'histoire (1600-1800), 1978,
Liens externes
Catégorie:Hébraïsant Catégorie:Personnalité liée à la ville de Bâle Catégorie:Linguiste suisse Catégorie:Naissance en août 1599 Catégorie:Naissance à Bâle Catégorie:Décès en août 1664 Catégorie:Décès à 65 ans Catégorie:Décès à Bâle