Fernando González (na documentación coetánea, Fredinandus Gundisalviz); nado no Castelo de Lara, aproximadamente no 910 e finado en Burgos en 970, máis coñecido nos cantares de xesta e crónicas posteriores como Fernán González, foi conde de Castela e de Áraba (931-944 e 945-970).
Traxectoria Foi o primeiro conde autónomo do Condado de Castela, fillo de Gonzalo Fernández, que fora nomeado conde de Arlanza e do Douro ao redor do ano 900, e que por tradición é un descendente do seme-lendário xuíz Nuño Rasura. Súa nai Muniadona Nunes foi sempre lembrada polos condes de Castela posteriores, mesmos nas cortes musulmás da Península onde os estudosos a denominaban como Ibn Mama Duna (descendente de Muniadona).
Fernán González foi unha personaxe activa e fundador dunha dinastía que iría gobernar de forma seme-autónoma os territorios de Castela, lanzando desa formas as bases para o seu status como futuro reino un reino independente, dando orixe ao futuro Reino de Castela. O ano 930, o nome de Fernán González aparece co título de conde dentro da organización administrativa do liches do Reino de León.
Notas
Véxase tamén
Bibliografía
Outros artigos Condado de Castela Lista de monarcas de Castela
Ligazóns externas
Biblioteca virtual Miguel de Cervantes: Poema de Fernán González Historia del Condado de Castilla: Fernán González Arteguías: Biografía de Fernán González Poema de Fernán González (Biblioteca Virtual de Cervantes) por el fallecido R.P. Luciano Serrano, Abad de Silos Ruta del Buen Conde
Categoría:Nados en 910 Categoría:Finados en 970 Categoría:Historia de España Categoría:Condado de Castela