O Gran Premio de Bélxica de 1986 foi unha carreira de Fórmula 1 disputada no circuíto de Spa-Francorchamps o 25 de maio de 1986. Foi a quinta rolda da tempada de Fórmula Un de . A carreira foi o 44º Gran Premio de Bélxica e o 32ª, que se celebrou en Spa-Francorchamps. A carreira disputouse sobre 43 voltas ao circuíto de 7´0 quilómetros cunha distancia total de carreira de 301 quilómetros.
A carreira foi gañada polo piloto británico Nigel Mansell pilotando un Williams FW11. Foi a terceira vitoria nun Gran Premio de Mansell logo das súas dúas vitorias ao final da tempada anterior e a súa primeira en 1986. Mansell gañou por 19 segundos sobre o piloto brasileiro Ayrton Senna pilotando un Lotus 98T. Terceiro foi piloto sueco Stefan Johansson pilotando un Ferrari F1 / 86.
Cualificación Brabham presentou só un BT55, o coche da Riccardo Patrese. Elio de Angelis morrera nun accidente nas probas no Circuíto Paul Ricard unha semana antes da carreira. O piloto de Williams - Honda Nelson Piquet logrou a pole ao final da sesión de clasificación utilizando o coche de reposto do equipo. O motor de Piquet explotou durante a cualificación o que lle obrigou a usar o muleto. O austríaco Gerhard Berger logrou saír por primeira vez na primeira fila tamén foi a primeira vez para o motor BMW de Benetton logo de ser o máis rápido na cualificación do venres. O seu tempo o venres foi de 1:54.468 medio segundo máis rápido que o seu tempo do sábado, pero o suficientemente bo para estar na primeira fila. O Campión Mundial Alain Prost foi terceiro no seu McLaren-TAG co Lotus-Renault de Ayrton Senna completando a segunda fila. Nigel Mansell foi o quinto clasificado no seu Williams-Honda con Teo Fabi completando o top 6 no seu Benetton-BMW.
Carreira Piquet adiantouse na saída e lideraba a carreira na forquita La Source, pero detrás era un caos. Senna fixo unha boa saída desde a segunda fila e cando o coche de Berger trompeou Senna foise polo exterior e volveu con forza na curva a dereita. Ao facelo, encerrou a Berger quen á súa vez apurou a Prost evitando a Senna. Prost, volvía á pista cando o Benetton derrapou, golpeou a barreira interior danando o morro do seu coche quedando o alerón dianteiro dereito caído no chan. Logo pasou por encima da roda de Berger lanzando a parte traseira do seu McLaren polo aire. Outros pilotos víronse obrigados a tomar medidas para esquivalos, o compañeiro de equipo de Berger, Fabi tivo que parar para evitar golpear os coches dos seus compañeiros, mentres que o compañeiro de equipo de Prost Keke Rosberg tivo que facer un xiro completo de 180 graos para evitar os Benetton. Cabe destacar que o único coche que se retirou tralo accidente foi o Lola - Ford de Patrick Tambay, que intentou pasar polo interior do coche parado de Fabi, pero golpeou a parte traseira dereita coa súa roda dianteira esquerda e danou a suspensión dianteira esquerda. Malia todo Senna saíu ileso en segundo lugar seguido de Mansell e os dous Ferraris de Stefan Johansson e Michele Alboreto.
Tanto Berger como Prost entraron en boxes ao final da 1ª volta, Berger fixo unha longa parada para facer reparacións e Prost para cambiar o morro, asombrosamente a súa suspensión traseira sobreviviu intacta malia o seu voo na primeira curva. Mansell pasou a Senna na 2ª volta e foi á caza do seu compañeiro de equipo. Piquet liderou ata sufrir un fallo do turbo na volta 16 deixando a Mansell diante de Senna. Prost marchaba só uns poucos centos de metros por diante do líder de Williams. No seu camiño a ser o último coche na volta do líder e terminando en sexto lugar, estableceu unha nova marca de volta de 1:59.282 na volta 31.
Nigel Mansell logrou a súa primeira vitoria de e a terceira vitoria da súa carreira. Senna, a causa do accidente da primeira curva terminou 20 segundos por detrás, en segundo lugar con Stefan Johansson terceiro logo de pasar ao líder do equipo Alboreto só a dúas voltas da meta. Jacques Laffite terminou quinto no seu Ligier - Renault con Prost gañando un punto vital no Campionato Mundial ao terminar sexto. O piloto suízo Marc Surer terminou noveno no seu Arrows A8. Sería a última carreira nun Gran Premio de Surer, que resultou seriamente ferido probando un Ford RS200 de rally unha semana despois.
Clasificación
Cualificación
Pos Nº Piloto Construtor Q1 Q2 Diferenza 1 6 Nelson Piquet Williams-Honda 1:54.637 1:54.331 — 2 20 Gerhard Berger Benetton-BMW 1:54.468 1:54.939 +0.137 3 1 Alain Prost McLaren-TAG 1:55.039 1:54.501 +0.170 4 12 Ayrton Senna Lotus-Renault 1:55.776 1:54.576 +0.245 5 5 Nigel Mansell Williams-Honda 1:55.345 1:54.582 +0.251 6 19 Teo Fabi Benetton-BMW 1:57.440 1:54.765 +0.434 7 25 René Arnoux Ligier-Renault 1:57.269 1:55.576 +1.245 8 2 Keke Rosberg McLaren-TAG 1:56.534 1:55.662 +1.331 9 27 Michele Alboreto Ferrari 1:56.294 1:56.242 +1.911 10 16 Patrick Tambay Lola-Ford 1:58.574 1:56.309 +1.978 11 28 Stefan Johansson Ferrari 1:57.697 1:56.496 +2.165 12 3 Martin Brundle Tyrrell-Renault 1:57.797 1:56.537 +2.206 13 11 Johnny Dumfries Lotus-Renault 1:58.619 1:57.462 +3.131 14 18 Thierry Boutsen Arrows-BMW 1:57.918 1:57.612 +3.281 15 7 Riccardo Patrese Brabham-BMW 2:00.357 1:57.612 +3.281 16 15 Alan Jones Lola-Ford 1:59.180 1:57.815 +3.484 17 26 Jacques Laffite Ligier-Renault 1:58.238 2:27.817 +3.907 18 4 Philippe Streiff Tyrrell-Renault 1:59.347 1:58.603 +4.272 19 23 Andrea de Cesaris Minardi-Motori Moderni 2:00.984 1:59.960 +5.629 20 14 Jonathan Palmer Zakspeed 2:02.307 2:00.148 +5.817 21 17 Marc Surer Arrows-BMW 2:01.320 2:01.415 +4.661 22 24 Alessandro Nannini Minardi-Motori Moderni 2:01.528 2:01.354 +7.023 23 29 Huub Rothengatter Zakspeed 2:06.006 2:03.842 +9.511 24 21 Piercarlo Ghinzani Osella-Alfa Romeo 2:05.092 3:38.767 +10.761 25 22 Christian Danner Osella-Alfa Romeo 2:09.465 2:06.219 +11.888
Carreira Pos Nº Piloto Construtor voltas Tempo/Retirada Grella Puntos 1 5 Nigel Mansell Williams-Honda 43 1:27:57.925 5 9 2 12 Ayrton Senna Lotus-Renault 43 + 19.827 4 6 3 28 Stefan Johansson Ferrari 43 + 23.592 11 4 4 27 Michele Alboreto Ferrari 43 + 29.634 9 3 5 26 Jacques Laffite Ligier-Renault 43 + 1:10.690 17 2 6 1 Alain Prost McLaren-TAG 43 + 2:17.772 3 1 7 19 Teo Fabi Benetton-BMW 42 + 1 volta 6 8 7 Riccardo Patrese Brabham-BMW 42 + 1 volta 15 9 17 Marc Surer Arrows-BMW 41 + 2 voltas 21 10 20 Gerhard Berger Benetton-BMW 41 + 2 voltas 2 11 15 Alan Jones Lola-Ford 40 Sen combustible 16 12 4 Philippe Streiff Tyrrell-Renault 40 + 3 voltas 18 13 14 Jonathan Palmer Zakspeed 37 + 6 voltas 20 Ret 23 Andrea de Cesaris Minardi-Motori Moderni 35 Sen combustible 19 Ret 29 Huub Rothengatter Zakspeed 25 Eléctrico 23 Ret 3 Martin Brundle Tyrrell-Renault 25 Gearbox 12 Ret 24 Alessandro Nannini Minardi-Motori Moderni 24 Caixa de cambios 22 Ret 25 René Arnoux Ligier-Renault 23 Motor 7 Ret 6 Nelson Piquet Williams-Honda 16 Turbo 1 Ret 18 Thierry Boutsen Arrows-BMW 7 Eléctrico 14 Ret 11 Johnny Dumfries Lotus-Renault 7 Trompo 13 Ret 2 Keke Rosberg McLaren-TAG 6 Motor 8 Ret 21 Piercarlo Ghinzani Osella-Alfa Romeo 3 Motor 24 Ret 22 Christian Danner Osella-Alfa Romeo 2 Motor 25 Ret 16 Patrick Tambay Lola-Ford 0 Accidente 10
Líderes por volta Nelson Piquet 16 (1-16), Ayrton Senna 5 (17-21), Stefan Johansson 2 (22-23), Nigel Mansell 20 (24-43)
Posicións logo da carreira
Clasificación no campionato de piloto PosPilotoPuntos 1 Ayrton Senna 25 2 Alain Prost 23 3 Nigel Mansell 18 4 Nelson Piquet 15 5 Keke Rosberg 11
Clasificación do campionato de construtores Pos Construtor Puntos 1 McLaren-TAG34 2 Williams-Honda33 3 Lotus-Renault25 4 Ligier-Renault12 5 Ferrari10
Nota: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.
Notas
Véxase tamén
Ligazóns externas A menos que se indique o contrario, todos os resultados da carreira tómanse de
Bélxica Categoría:Gran Premio de Bélxica de Fórmula 1