Hixam I,Transliteración acorde con Wikipedia:Transliteracións para a Wikipedia en galego. tamén citado como Hisham I ou Hiksam I, foi o segundo emir omeia do Emirato de Córdoba, gobernando dende o 7 de outubro de 788 até a súa morte o 17 de abril de 796 en Al-Andalus.
Traxectoria Hixam naceu o 26 de abril de 757 en Córdoba. Foi o primeiro fillo de Abd al-Rahman I e a súa muller, Halul.
Ao comezo do seu reinado, en 788, enfrontouse ás rebelións dos seus irmáns, Suleimán e Abd Allah. Abd al-Rahman favoreceu ao seu segundo fillo, Hixam. Por reputación de individuo piadoso, sobrio e capaz, chegou ao trono en 788 aos trinta anos con considerable experiencia e o apoio da elite relixiosa. Non obstante, inmediatamente opúxose o seu irmán maior Suleimán, que gobernou en Toledo e que rapidamente recrutou outro irmán, Abd Allah, para a súa causa. Suleimán era un loitador experimentado que gozaba da lealdade das tropas sirias, pero despois de perder Toledo ante Hixam e non recuperar a iniciativa, os dous irmáns rebeldes acordaron aceptar o exilio permanente no Magreb xunto cunha grande compensación monetaria.
O reinado de Hixam foi un de estabilidade relativa, permitíndolle a oportunidade de reforzar a súa posición e reafirmar o poder do emirato contra os veciños ao norte. En termos de política interna, Hixam continuou as iniciativas do seu pai, completando a mesquita de Córdoba e facendo melloras na cidade, incluíndo a reparación da gran ponte romana, que se derrubou parcialmente nos séculos anteriores. Dependía moito dos clientes da familia omeia para gobernar e fortalecer a emerxente escola malekí na estrutura de poder do emirato. Dicíase que o propio Malik ibn Anas eloxiou a Hixam como un exemplo de piedade e xustiza. miniatura|Representación de Hixam I. miniatura|Dírham de Hixam I.|centro
Septimania
Ante a penetración carolinxia ao sur a través do pireneos occidental e oriental, en 793 chamou a xihad contra os francos cristiáns, enviaron tropas a Xirona e Narbona, pero esas fortalezas mantivéronse firmes. O xeneral omeia Abd al-Malik ibn Abd al-Wahid ibn Mughith tivo máis sorte no seu asedio en Carcasona, onde derrotou Lois I o Piadoso mentor carolinxio Guillerme I de Tolosa. Porén, sorprendentemente, a expedición non avanzou máis profundamente no territorio carolinxio, senón que resultou nun gran botín e numerosos escravos, que á súa vez proporcionaron os fondos para ampliar a mesquita de Córdoba e a fundación de outras menores.
Norte peninsular A partir de 794, os seus xenerais, o mencionado Abd al-Malik e o seu irmán Abd al-Karim ibn Abd al-Wahid ibn Mughith, fixeron campaña todos os anos do seu reinado contra os principados do norte, a saber Áraba, Castela a Vella e Asturias, en Oviedo (794) onde a cidade foi saqueada. Afonso II fuxiu e iniciou contactos con Carlomagno. Estas expedicións non tiñan como obxectivo destruír os principados cristiáns do norte, senón que eran co propósito de acumular botín e reafirmar a superioridade militar.
Morte Hixam morreu en 796, despois dun goberno de oito anos. Sucedeuno o seu fillo Al-Hakam I.
Notas
Categoría:Nados en 757 Categoría:Finados en 796 Categoría:Emires de Córdoba