Leoncio Evita Enoy, nado en Udubuandolo en 1929 e finado en Bata en 1996, foi un escritor ecuatoguineano.
Traxectoria Autodidacta, estudou debuxo por correspondencia e ao rematar foi profesor de debuxo da escola de artes e oficios de Bata, ao tempo que comezou a colaborar na revista Poto-Poto. En 1953 publicou a que se considera a primeira novela ecuatoguineana, Cuando los combes luchaban. Entre 1953 e 1960 viviu no Camerún.
Categoría:Escritores en lingua castelá