A sinoloxía (do grego antigo Σίνα , "China", + -λογία , "tratado", "estudo", "disciplina", derivado de λόγος , "palabra", "dito", "expresión") é o estudo do mundo chinés, os seus idiomas e a súa cultura, exercido por persoas alleas a ela..
Historia En Occidente, o estudo da China data dos séculos XIII e XIV, época na que Marco Polo e Ibn Battuta introduciron a súa cultura. Pero o estudo sistemático comezou no século XVI, cos misioneiros cristiáns, entre os que destacaron os dominicos Francisco Varo e Juan Cobo, e o xesuíta Matteo Ricci. Estes temperáns traballos se centraron no estudo dos idiomas chineses, co fin de facilitar a conversión. Outras obras intentaron encontrar coincidencias entre o cristianismo e a cultura chinesa, a fin de poder difundilo.
Notas
Véxase tamén
Bibliografía Barrett, Timothy Hugh (1989): Singular Listlessness: A Short History of Chinese Books and British Scholars. Londres: Wellsweep. Cayley, John & Ming Wilson eds. (1995): Europe Studies China: Papers from an International Conference on the History of European Sinology Londres: Han-Shan Tang Books. Cobo, Juan (1592-1593?): Arte de la lengua china. Honey, David B. (2001): Incense at the Altar: Pioneering Sinologists and the Development of Classical Chinese Philology. New Haven: American Oriental Society. Mungello, David E. (1985): Curious Land: Jesuit Accommodation and the Origins of Sinology. Stuttgart: F. Steiner Verlag Wiesbaden. Varo, Francisco (1703): Arte de la lengua mandarina. Cantón. Yang Liansheng (1968): Excursions in Sinology. Cambridge, MA USA: Harvard University Press. Zurndorfer, Harriet Thelma (1995): China Bibliography: A Research Guide to Reference Works about China Past and Present. Leiden: Brill Publishers. ISBN 9004102787.
Categoría:Socioloxía Categoría:China Categoría:Estudos de área