O filólogo e autor inglés J. R. R. Tolkien creou un bo número de linguas construídas, incluíndo linguas ideadas para escenarios de ficción. Inventar linguas, algo que el chamou glossopoeia (paralelamente á súa idea de mythopoeia ou creación de mitos), foi unha ocupación durante toda a vida para Tolkien, dende a súa adolescencia.Tolkien's Not-So-Secret Vice Tolkien's Languages | The Tongues of Middle-Earth Un proxecto inicial foi a reconstrución dunha antiga lingua xermánica non rexistrada que podería ser falada pola xente de Beowulf na Idade Heroica Xermánica.Tolkien's name for himself in Gautistk was Undarhruiménitupp. John Garth, Tolkien and the Great War. p. 17. Andrew Higgins, In Dembith Pengoldh A column on Tolkien's invented languages (2015)
O máis desenvolvido dos proxectos de creación de linguas foi a familia de linguas élficas. Primeiro comezou a construír unha "Elvin tongue" arredor dos anos 1910–1911 mentres estaba en King Edward's School, Birmingham. Posteriormente chamouno quenya (c. 1915), e continuou desenvolvendo activamente a historia e a gramática das súas linguas elfas ata a súa morte en 1973.
En 1931, ofreceu unha conferencia sobre a súa paixón polas linguas construídas, titulada A Secret Vice. Aquí contrasta o seu proxecto de linguaxes artísticas construídas para o pracer estético co pragmatismo das linguas auxiliares internacionais. Na charla tamén se analizan as opinións de Tolkien sobre fonestética, citando o grego, o finés e o galés como exemplos de "linguas que teñen unha formación de palabras moi característica e de diferentes xeitos moi fermosa".
A creación de linguas de Tolkien ten dúas dimensións temporais: a liña do tempo interna (ficticia) dos acontecementos descritos na obra O Silmarillion e outros escritos, e a liña do tempo externa da propia vida de Tolkien durante a cal a miúdo revisou e perfeccionou as súas linguas e a súa historia ficticia.
Notas
Véxase tamén
Bibliografía