Uca tangeri (Eydoux, 1835) é unha especie de braquiúros da familia Ocypodidae, coñecida polos nomes comúns de boca, boca de terra e boca de cabalete.FARIA, M. M. Aspectos de comportamento das bocas-de-cavalete, Uca tangeri Eydoux, (Ocypodidae, Brachyura) no Parque Natural da Ria Formosa . 1992. Acceso en: 3 de maio de 2011.
Características morfolóxicas É un crustáceo decápodo que presenta dimorfismo sexual; o macho diferénciase da femia ao posuír unha das maiores pinzas ou quelíceros (hipertrofia), que se emprega para fins relacionados coa reprodución. Nos caranguexos as pinzas adoitan servir para a alimentación, porén, nesta especie a hipertrofia dunha delas dificulta ou impide esta función. Nos individuos adultos o quelícero hipertrófico alcanza o tamaño de 1/3 do ancho máximo da casca.
Os ollos sitúanse nos extremos dos pedúnculos e cada un deles ten unha dimensión algo superior a ⅓ do bordo frontal do casca, inserido a través dunha articulación no lado externo da abertura respiratoria central. O par de pedúnculos pode asumir dúas posicións, unha vertical cando está ao aire libre e outra retraída cando se recolle nos buratos. Os pedúnculos recóllense en dúas medias vaíñas horizontais, situadas no límite superior da superficie anterior da casca.
A coloración nos individuos adultos varía, presentando patróns de cores dominantes: amarelo, roxo, violeta, vermello escuro e tons grises. A intensidade da tintura está determinada por células tegumentarias especializadas situadas na hipoderme chamadas cromatóforos e influenciadas simultaneamente polos ritmos circadianos e das marés. Durante o día e coa marea baixa os pigmentos espallan pola zona dos cromatóforos facendo os animais máis escuros, durante a noite e coa marea alta a mancha é menos intensa xa que os pigmentos se concentran preto do centro das células. Individuos novos, xeralmente menores de 15 mm, teñen unha cor marrón uniforme, moi semellante ao lodo.
A lonxitude da casca ten cerca de 50 mm.“Boca-cava-terra” no site do Parque Natural da Ria Formosa (Portugal) consultado o 16 de xuño de 2009
Distribución É a única especie do xénero Uca presente nas costas de Europa e África occidental. Atópase só na costa do océano Atlántico e non colonizou o mar Mediterráneo, sendo o estreito de Xibraltar a fronteira natural que impediu a súa expansión. En Europa está limitada á rexión sur da Península Ibérica, principalmente nas costas do sur de Portugal ( Algarve) e a Andalucía atlántica. En África, distribúese en países como Angola, Cabo Verde e as illas do golfo de Guinea.
Hábitat Rías, lagoas, rías e costas protexidas.
Notas
Categoría:Braquiúros Categoría:Animais descritos en 1835