Irene Miguel Aliaga nada en Barcelona en 1973, é unha investigadora española especialista en bioloxía do desenvolvemento residente en Inglaterra, profesora de xenética e fisioloxía no Imperial College de Londres. Investiga a plasticidade dos órganos adultos e por que certos órganos cambian de forma en resposta aos cambios ambientais. Foi elixida membro da Royal Society en 2022, converténdose, xunto con Carola García de Vinuesa, nas primeiras científicas de orixe española en ingresar nesta institución.
Traxectoria Irene Miguel-Aliaga creceu en Barcelona estudou bioquímica na Universidade Autónoma de Barcelona e doutorouse en xenética pola Universidade de Oxford, supervisada por Kay Davies en modelos invertebrados de enfermidades humanas.
Posteriormente trasladouse aos Estados Unidos para realizar unha investigación posdoutoral, uníndose ao laboratorio de Stefan Thor na Universidade de Harvard e máis tarde na Universidade de Linköping en Suecia onde caracterizou as neuronas de Drosophila. Recibiu unha bolsa Marie Skłodowska-Curie Actions e uniuse a Alex Gould no Instituto Nacional de Investigacións Médicas, onde estudou a especificación das neuronas produtoras de insulina que inervan o intestino. Regresou a Londres e en 2008 Miguel-Aliaga comezou a súa carreira investigadora independente na Universidade de Cambridge. Foi nomeada Wellcome Trust Career Development Fellow e finalmente uniuse ao Imperial College London. Alí, é profesora de xenética e fisioloxía.
Investigación xenética Miguel-Aliaga interesouse polo desenvolvemento das neuronas e do sistema nervioso, a diversificación neuronal e as neuronas do intestino.{" Temos 500 millóns de neuronas no intestino, afirma (...) Trátase de ver como o intestino contrólanos a fisioloxía, o metabolismo, o comportamento ".
Investiga a plasticidade dos órganos humanos e, en particular, como os cambios ambientais afectan aos órganos adultos plenamente desenvolvidos. Para comprender estes procesos, fai uso do tracto gastrointestinal, xa que permite estudar como un órgano detecta sinais do seu medio interno e externo. Para comprender mellor o significado funcional de varios órganos, comparou o epitelio intestinal de homes e mulleres. Identificou que os diferentes sexos biolóxicos demostran diferentes comunicacións cerebro-intestino, especialmente durante a produción e formación de tumores Como parte deste traballo, o seu grupo identificou as vías de comunicación que existen entre o tracto gastrointestinal e outros órganos. Seguiu utilizando o organismo modelo da mosca Drosophila, xa que comparte máis do 60% dos seus xenes cos humanos.
Premios e recoñecementos
2017 Elixida membro da Organización Europea de Bioloxía Molecular (EMBO) 2019 Elixida membro da Academia de Ciencias Médicas (FMedSci) 2022 Membro da Royal Society (FRS) Medalla Mary Lyon 2022
Notas
Categoría:Alumnos da Universidade de Oxford Categoría:Personalidades da fisioloxía Categoría:Científicos de España Categoría:Profesores do Imperial College London Categoría:Membros da Royal Society Categoría:Alumnos da Universidade Autónoma de Barcelona Categoría:Nados en Barcelona Categoría:Nados en 1973