Hungría, ao entrar á Unión Europea esperaba modernizar a súa agricultura, estabilizar a súa economía e asegurala nas crises, ampliar súas infraestruturas e recibir axuda para desenvolver as súas rexións. Así como outras economías do Leste Europeo, o país realizou unha transición dunha economía planificada e centralizada para unha economía de mercado, tendo hoxe un ingreso per cápita de case dous terzos da media da UE-25. O sector privado representa hoxe máis do 80% do PIB. A propiedade estranxeira e o investimento nas empresas húngaras están moi estendidos, con acumulado de investimento estranxeiro directo de máis de US$ 70 mil millóns.
A finais de 2008, coa iminente incapacidade de Hungría para honrar o servizo da súa débeda a curto prazo -agravada pola crise financeira global- levou o FMI, o Banco Mundial e a Unión Europea a elaboraren un paquete de axuda financeira ó goberno de máis de $ 25 mil millóns. A recesión económica mundial, a caída das exportacións e o baixo consumo interno e a acumulación de activos fixos, agravado polas medidas de austeridade do goberno, resultou nunha retración económica de 6,8% en 2009. A economía comezou a recuperarse en 2010 cun grande impulso das exportacións, especialmente para Alemaña, e logrou un crecemento de aproximadamente 1,4% en 2011. A finais de 2011, o goberno recorreu ao FMI e a UE para obter un novo préstamo para pagar a débeda en moeda estranxeira e as obrigacións dos bonos no 2012 e anos seguintes. O desemprego mantívose alto, en case un 11% en 2011.
Datos históricos A economía húngara antes da segunda guerra mundial foi orientada principalmente cara a agricultura e fabricación a pequena escala. A posición estratéxica de Hungría en Europa e a súa carencia alta relativa de recursos naturais tamén trouxeron consigo unha confianza tradicional no comercio exterior. A principios dos anos 1950, o goberno comunista obrigou a industrialización rápida despois do modelo Stalinista estándar nun esforzo a animar unha economía máis autosuficiente. A actividade económica foi conducida por empresas nacionais ou cooperativas e granxas estatais. En 1968, a autosuficiencia Stalinista foi substituída polo "Novo Mecanismo Económico," que volveu abrir Hungría ao comercio exterior, deu a liberdade limitada ao funcionamento do mercado, e permitiu que un número limitado de pequenos negocios funcionase no sector de servizos.
Aínda que Hungría gozase dunha das economías máis liberais e economicamente avanzadas do antigo Bloque oriental, tanto a agricultura como a industria comezaron a sufrir dunha carencia de investimento nos anos 1970, e a débeda externa neta de Hungría elevouse considerablemente — de 1 mil millóns de dólar en 1973 a 15 mil millóns de dólares en 1993 en gran parte grazas a subvencións de consumidor e compañías estatais pouco rendibles. Ante o estancamento económico, Hungría optou para intentar a liberalización adicional pasando unha lei de empresa conxunta, creando un imposto sobre a renda, e afiliándose ao Fondo Monetario Internacional (FMI) e o Banco Mundial. Cara a 1988, Hungría desenvolvera un sistema bancario de dous niveis e había decretado a lexislación corporativa significativa que preparou o terreo para as reformas orientadas polo mercado ambiciosas dos anos após o fin do comunismo.
Véxase tamén
Outros artigos
Coroa austrohúngara Coroa húngara Florín húngaro Casa da Moeda de Hungría
Notas