A lingua mozárabe (do árabe musta`rab مستعرب que quere dicir "arabizado") é unha lingua extinta da Península Ibérica. O mozárabe era a evolución do latín falado nas zonas da Península Ibérica que ao mesmo tempo que os diversos romances peninsulares se separaban para dar lugar ao castelán, catalán e galego-portugués, e demais, na zona baixo dominio musulmán apareceu un conxunto de falas non moi coñecidas. Non había unidade entre eles e a diferenza doutras linguas románicas escribíase con alfabeto árabe. Coñecémolos polas "kharxas" e as "muaxahas" dos poetas andalusís que usaban retrousos mozárabes e os desenvolvementos en árabe.
O mozárabe era un romance moi conservador, pois mantiña moitas características do latín vulgar que se perderon no resto das linguas peninsulares:
Conservación de pl-, fl- e cl- iniciais. Conservación de oclusivas xordas intervocálicas p, t e k.
Mostra de mozárabe do século XI Latín:Mozárabe:Galego:Portugués: Castelán:Catalán:O domine mi Ibrahim, o tu, homo dulcis! Veni mihi nocte. Si non, si non vis, ibo tibi, dic mihi ubi te invenias.Mio sîdî ïbrâhîm yâ tú uemme dolge fente mib de nohte in non si non keris irey-me tib gari-me a ob legar-teMeu señor Ibrahim, ó ti, home doce! ven onda min de noite. Se non, se non quixeres, irei onda ti, dime onde atoparte. Meu senhor Ibrâhim, ó tu, homem doce! vem a mim de noite. Se não, se não queres, ir-me-ei a ti, diz-me onde te encontro.Mi señor Ibrahim, ¡oh tú, hombre dulce! vente a mí de noche. Si no, si no quieres, iréme a ti, dime a dónde encontrarte.El meu senyor Ibrahim, oh tu, home dolç! Vine't a mi de nit. Si no, si no vols, aniré'm a tu, digues-me a on trobar-te.
Categoría:Linguas pirenaico-mozárabes Categoría:Linguas de España Categoría:Linguas mortas de Europa