Sueiro Rodríguez, nado no Reino de Galicia e finado o 23 de abril de 1206, foi o quinto gran mestre da Orde de Santiago dende 1204 ata a súa morte. Sueiro era un fillo do nobre galego Rodrigo Velázquez. Pode que fose membro da confraría de Cáceres organizada por Pedro Fernández de Castro, que se converteu na Orde de Santiago en 1170. Serviu á orde como comendador de Palmela e o seu principal representante en Portugal, onde o rei Sancho I lle deu terras en Santarém e Santos para unha nova casa para a orde en 1193 - 1194.
Sueiro sucedeu a Gonzalo Rodríguez tras a renuncia deste último en 1204. Durante os seus dous anos como mestre, o papa Inocencio III confirmou a regra da orde. En 1205, o rei Afonso VIII de Castela doou unha propiedade na aldea de Gorocica á orde e confirmou a doazón do castelo de Carabanchel polo conde Fernando Núñez de Lara. Afonso tamén llo doou ao mosteiro de San Audito durante o mandato de Sueiro. Debido a que Afonso estaba en paz cos almohades, Sueiro enviou os seus cabaleiros a Aragón para loitar contra os almohades.
As fontes máis antigas ás veces indican que Sueiro renunciou ao maxistrado en 1205, pero que o mantivo ata a súa morte ao ano seguinte. Foi sucedido por Fernando González de Marañón.
Notas
Categoría:Finados en 1206 Categoría:Orde de Santiago Categoría:Nobres de Galicia do século XII Categoría:Nobres de Galicia do século XIII