A terapia de protóns ou protonterapia é un tipo de radioterapia na que se emprega un feixe de protóns para irradiar un tecido enfermo. Este tipo de radioterapia emprégase normalmente para o tratamento do cancro. A principal vantaxe da terapia de protóns fronte outros tipos de radioterapia de feixe externo é a forma na que se deposita a dose de radiación nos tecidos, xa que permite depositar doses máis altas no tumor mantendo doses menores nas estruturas críticas adxacentes.
A terapia de protóns confróntase habitualmente coa radioterapia que emprega raios X ou fotóns para o tratamento tumoral, unha técnica máis estendida que a protonterapia. Ao avaliar que tipo de radioterapia escoller, o persoal médico decantarase pola terapia de protóns cando sexa importante administrar unha dose de radiación máis alta aos tecidos obxectivo mantendo ao mesmo tempo unha dose de radiación reducida aos órganos en risco próximos. Do mesmo xeito que a radioterapia con fotóns, a terapia de protóns combínase a miúdo con cirurxía e/ou a quimioterapia para tratar o cancro de forma máis eficaz.
Descrición A terapia de protóns é un tipo de radioterapia de feixe externo que emprega radiación ionizante para depositar enerxía sobre células tumorias coa finalidade de danalas e así eliminar un tumor. Un acelerador de protóns acelera estas partículas ata acadar a enerxía desexada e diríxeos para que incidan no lugar adecuado. Estas partículas cargadas poden causar danos no ADN celular debido ao depósito de enerxía nun espazo reducido.
Notas
Categoría:Física médica Categoría:Tratamentos médicos