miniatura|Un libro de contactos feito público durante a publicación da Fase 1 dos Arquivos de Epstein en 2025, coa maior parte do seu contido censurado. Os arquivos de Epstein son unha colección de millóns de documentos, imaxes e vídeos que detallan as actividades criminais do financeiro estadounidense e delincuente sexual infantil condenado Jeffrey Epstein, incluído o seu círculo social de figuras públicas, políticos e famosos. Os arquivos son documentos recompilados como proba nos casos criminais contra Epstein e os seus asociados, almacenados como máis de 300 gigabytes de datos, ademais doutros soportes, no sistema de xestión de casos Sentinel do FBI. Inclúen o seu libro de contactos, os rexistros de voo dos seus avións e documentos xudiciais. Moitos dos rexistros e arquivos relacionados con Epstein pertencen á súa herdanza, que actualmente está dirixida polo avogado Darren Indyke e o contable Richard Kahn. En novembro de 2025 a Cámara de Representantes dos Estados Unidos aprobou a Lei de Transparencia dos Arquivos de Epstein (Epstein Files Transparency Act en inglés), o Senado dos Estados Unidos aprobouna por unanimidade e o presidente Donald Trump asinou o proxecto de lei ao día seguinte. Ao mes seguinte o Departamento de Xustiza dos Estados Unidos publicou unha cantidade relativamente pequena de arquivos, o que provocou críticas bipartidistas. Trump xa lanzara previamente a idea de publicar os arquivos durante a súa campaña presidencial de 2024, aínda que máis tarde afirmou que as controversias arredor dos arquivos foran inventadas por membros do Partido Demócrata.
O 30 de xaneiro de 2026 publicáronse 3 millóns de páxinas adicionais, incluíndo 2.000 vídeos e 180.000 imaxes. Aínda que o Departamento de Xustiza recoñeceu que un total de 6 millóns de páxinas poderían cualificarse como ficheiros que debían ser publicados, afirmou que a publicación do 30 de xaneiro sería a definitiva e que cumprira coas súas obrigas legais. Os ficheiros publicados mencionaban varias figuras públicas e levaron a un maior escrutinio das súas actividades.
Desde a publicación dos arquivos, tres homes foron obxecto de investigacións penais debido aos seus vínculos con Epstein, un dos cales xa deu lugar a cargos penais: o ex primeiro ministro noruegués Thorbjørn Jagland, acusado de corrupción agravada,, Andrew Mountbatten-Windsor, detido o 19 de febreiro de 2026 como sospeitoso de mala conduta nun cargo público, e o político británico Peter Mandelson.
En febreiro de 2026, entre as persoas cuxos nomes aparecen con frecuencia nos arquivos inclúense: a asistente de Epstein, Lesley Groff (157.613 mencións), o contable Richard Kahn (52.781 mencións), o presidente dos Estados Unidos, Donald Trump, e a súa esposa, Melania Trump (máis de 38.000 referencias), o avogado Darren Indyke (17.783 mencións), a traficante sexual e membro da alta sociedade Ghislaine Maxwell (13.169 mencións) e o axente de modelos Jean-Luc Brunel (4.727 mencións).
A 19 de febreiro de 2026, «Jmail», un arquivo baseado en navegador dedicado aos arquivos de Epstein, arquivou un total de 1 412 250 arquivos e 2 474 242 páxinas; 1 401 320 das cales foron publicadas polo Departamento de Xustiza, con 8 624 documentos do Comité de Supervisión da Cámara.
Antecedentes miniatura|Jeffrey Epstein en 2013. En 1996, Maria Farmer denunciou á policía que Epstein roubara fotos espidas dos seus irmáns menores de idade, aínda que non se levou a cabo ningunha investigación. En 2005, unha muller denunciou ao Departamento de Policía de Palm Beach, en Florida, que a súa fillastra de 14 anos fora levada á mansión de Epstein e que lle pagaran para que ela se desvestise e lle fixese masaxes. Tras unha investigación, Epstein foi acusado e aceptou un acordo de culpabilidade en 2008. Foi acusado de novo en 2019 e morreu no cárcere.
Epstein cultivou un círculo social de figuras públicas que incluía políticos e famosos. Isto alimentou teorías da conspiración de que Epstein gardaba unha lista de clientes aos que traficara con nenas, que a usaba para chantaxealos e que foi asasinado por eles; estas teorías foron difundidas amplamente despois da súa morte en 2019, incluídas polo entón presidente Donald Trump, e de novo en 2025.
Contido Conexións sociais e reunións Os arquivos publicados detallaban as asociacións de Epstein con numerosas persoas destacadas. Os documentos ilustraron ademais como as relacións de Epstein con figuras poderosas persistiron mesmo despois de que se convertese en delincuente sexual condenado en 2008, contradicindo ou minando anos de negacións públicas por parte dalgúns asociados.
A morte de Epstein Os arquivos publicados incluían correos electrónicos entre investigadores sobre a morte de Epstein, incluída a observación dun investigador de que a súa comunicación final non parecía ser unha nota de suicidio. Múltiples investigacións determinaron que a morte de Epstein foi un suicidio. Os rexistros tamén detallaban unha táctica que o persoal da prisión empregou para evadir os medios de comunicación reunidos fóra do Centro Correccional Metropolitano cando se retirou o corpo de Epstein: o persoal usou caixas e sabas para crear o que parecía ser un corpo e cargouno nunha furgoneta branca etiquetada como pertencente á Oficina do Xefe Médico Forense. Os reporteiros seguiron a furgoneta cando saíu do cárcere, sen saber que o corpo real de Epstein fora cargado nun vehículo negro, que saíu «desapercibido», segundo as notas da entrevista.
Posición da administración Trump Durante a campaña presidencial de 2024, Donald Trump e os seus aliados prometeron publicar arquivos relacionados con Jeffrey Epstein que estaban en poder do goberno federal. Trump dixo en entrevistas que «probablemente» faría públicos máis rexistros de Epstein, mentres que aliados como J.D. Vance e Donald Trump Jr. acusaron á administración Biden de ocultar unha lista de clientes de Epstein. Despois de asumir o cargo, a fiscal xeral Pam Bondi anunciou en febreiro de 2025 que estaba revisando material relacionado con Epstein baixo a dirección do presidente Trump, e o FBI realizou unha extensa revisión de aproximadamente 100.000 rexistros.
En xullo de 2025, o Departamento de Xustiza publicou unha nota na que concluía que non existía ningunha «lista de clientes» nos ficheiros de Epstein, que non había probas fidedignas que apoiasen as acusacións de que Epstein chantaxeara a persoas destacadas e que a súa morte foi un suicidio. O anuncio provocou críticas tanto dos partidarios de Trump como dos lexisladores demócratas. Informes publicados en The Wall Street Journal e The New York Times revelaron máis tarde que Bondi informara a Trump en maio de que o seu nome figuraba nos arquivos xunto con «rumores non verificados» e que os funcionarios lle aconsellaron non divulgar a información publicamente. Trump cualificou os arquivos de documentos falsificados creados por opositores políticos, e presentou unha demanda por difamación contra o Wall Street Journal pola súa cobertura.
O 19 de novembro de 2025, Trump asinou o Epstein Files Transparency Act («Lei de transparencia dos arquivos de Epstein»), aprobada polo Congreso para obrigar a divulgar os rexistros do Departamento de Xustiza relacionados con Epstein. A sinatura produciuse sen a presenza de xornalistas.
Reacción e consecuencias A publicación dos documentos provocou numerosas dimisións, investigacións e indagacións formais en todo o mundo relacionadas con figuras e organizacións implicadas nos arquivos de Epstein. Miroslav Lajčák, asesor de seguridade nacional do primeiro ministro eslovaco Robert Fico e expresidente da Asemblea Xeral das Nacións Unidas, dimitiu o 31 de xaneiro de 2026, tras unha declaración conxunta dos políticos da oposición pedindo a súa dimisión e unha crecente presión dos medios; Fico accedeu e aceptou a dimisión.
Lajčák explicou que as súas interaccións con Jeffrey Epstein foron estritamente profesionais e sociais, cualificándoas como unha parte necesaria dos seus deberes diplomáticos en Nova York, onde Epstein era unha figura influente que «abriu moitas portas». Lajčák afirmou que non recordaba ningunha mensaxe ou conversa con Epstein sobre nenas. Lajčák recoñeceu que a comunicación foi un «erro» e «inaceptable», afirmando: «cando lin esas mensaxes hoxe, sentínme como un tolo. Foi unha conversa privada. Como mínimo, cometin un erro de xuízo. Estou pagando o prezo por iso».
O 1 de febreiro de 2026, o nobre británico Peter Mandelson renunciou á súa afiliación ao Partido Laborista para evitar causar «máis vergoña» ao partido ao verse involucrado no escándalo dos arquivos. O 3 de febreiro, Mandelson anunciou a súa dimisión da Cámara dos Lords, efectiva ao día seguinte; o día do anuncio, a Policía Metropolitana declarou que abriría formalmente unha investigación criminal contra Mandelson. O xefe de gabinete de Downing Street, Morgan McSweeney, tamén dimitiu despois de asumir a «toda a responsabilidade» de asesorar sobre o nomeamento de Mandelson.
Nacións Unidas En febreiro de 2026, un panel de expertos independentes nomeados polo Consello de Dereitos Humanos das Nacións Unidas afirmou que os arquivos de Epstein representaban unha «empresa criminal global» que representaba actos criminais que cumprirían o limiar legal de crimes contra a humanidade segundo o dereito internacional.
Opinión pública Unha enquisa de Reuters realizada en decembro de 2025 revelou que o 23% dos estadounidenses aprobaban a forma en que Trump xestionou o caso Epstein. Unha enquisa da CNN de xaneiro de 2026 revelou que o 49% dos estadounidenses estaban insatisfeitos coa cantidade de arquivos de Epstein que «o goberno federal publicou ata a data», mentres que o 6% estaban satisfeitos; dous terzos dos enquisados dixeron que o goberno estaba a ocultar información deliberadamente.
Clase Epstein Como resultado da opinión pública negativa sobre o contido dos arquivos de Epstein, xurdiu un neoloxismo político chamado «clase Epstein». O termo utilizouse no discurso público contemporáneo para denotar individuos ou dinastías considerados ricos, poderosos e influentes, que operan con impunidade ante a lei e a xustiza, especialmente en relación con Jeffrey Epstein. Son vistos como parte da clase dominante e da clase capitalista transnacional que posúe capital en varios países. O seu uso foi amplamente promovido polos representantes da Cámara de Representantes dos Estados Unidos Ro Khanna e Thomas Massie, así como polo senador dos Estados Unidos Jon Ossoff.
Notas
Véxase tamén Outros artigos Jmail
Ligazóns externas
Categoría:Abuso infantil Categoría:Delitos sexuais Categoría:Escándalos Categoría:Política dos Estados Unidos de América Categoría:Jeffrey Epstein