miniatura|180px| 55px 70px Os sitios do Patrimonio Mundial da Organización das Nacións Unidas para a Educación, a Ciencia e a Cultura (UNESCO) son lugares de importancia para o patrimonio cultural ou natural, tal como se describe na Convención do Patrimonio Mundial da UNESCO, establecida en 1972. O patrimonio cultural está composto por monumentos (como obras arquitectónicas, esculturas monumentais ou inscricións), grupos de edificios e sitios (incluídos os sitios arqueolóxicos). Os elementos naturais (que constan de formacións físicas e biolóxicas), as formacións xeolóxicas e fisiográficas (incluídos os hábitats das especies ameazadas de animais e plantas) e os sitios naturais que son importantes desde o punto de vista da ciencia, a conservación ou a beleza natural defínense como patrimonio natural. Brasil aceptou a convención o 1 de setembro de 1977, facendo que os seus sitios sexan elixibles para a súa inclusión na lista.
Hai 25 sitios Patrimonio da Humanidade no Brasil e outros 19 sitios na súa lista provisional. O primeiro sitio no Brasil, a Cidade Histórica de Ouro Preto, inscribíuse na lista na 4ª Sesión do Comité do Patrimonio Mundial, celebrada en París, Francia en 1980. O sitio máis recente, o Parque Nacional das Cavernas do Peruaçu, inscribíuse en 2025. Entre os 25 sitios, 15 están catalogados pola súa importancia cultural. Nove sitios están catalogados pola súa importancia natural e un sitio, Parati e Ilha Grande - Cultura e Biodiversidade, está catalogado por ambos. Un sitio é transnacional: as Misións xesuítas guaranís compártense coa Arxentina. De 1999 a 2001, o Parque Nacional do Iguazú estivo catalogado como en perigo debido a unha estrada aberta ilegalmente a través do parque, presas no río e voos de helicóptero. O Brasil formou parte do Comité do Patrimonio Mundial catro veces.
Patrimonios da Humanidade A UNESCO enumera os sitios segundo dez criterios; cada entrada debe cumprir polo menos un dos criterios. Os criterios do I ao VI son culturais e os do VII ao X son naturais.}