Eerik Madis Kumari, nado o 7 de marzo de 1912 na granxa de Aru (Vapra), parroquia de Martna, no condado de Lääne, e finado o 8 de xaneiro de 1984 en Tartu, foi un ornitólogo e conservacionista estoniano, membro da Academia de Ciencias da RSS de Estonia (1961).

Ata o 26 de outubro de 1937, o seu nome era Erik Mathias e o seu apelido foi Sits ata o 20 de xaneiro de 1938; cambiou o seu nome a Kumari.

Traxectoria Graduouse no Ximnasio Privado Hans Kubu en 1931. Ademais, estudou trompa no Conservatorio de Talín de 1926 a 1928 (non se graduou). En 1941, graduouse na Universidade de Tartu como zoólogo. Foi membro da fraternidade Fraternitas Liviensis.

En 1949, defendeu o seu doutoramento en Bioloxía na Universidade Estatal de Tartu coa tese "Jäälind Alcedo atthis inspida L. Eesti NSV-s".E. Kumari. Jäälind Alcedo atthis inspida L. Eesti NSV-s. Zoogeograafiline ja ökoloogiline uurimus. Tartu, 1948

En 1953, defendeu a súa tese de doutoramento en ciencias biolóxicas "Современный сопад оннитофауны Естонской ССР и его генезис" no Instituto de Zooloxía da Academia de Ciencias da URSS en San Petersburgo.

Carreira profesional En 1941, fundouse o Museo Estatal de Ciencias Naturais da RSS de Estonia, co zoólogo Eerik-Madis Kumari como membro do persoal científico e director en funcións. En 1941, foi mobilizado polo Exército Vermello, foi traballador na columna de construción 790 en Krasnouralsk , distrito de Ivdel , óblast de Sverdlovsk, e máis tarde no Corpo de Fusileiros de Estonia.Õispuu, L. (koostaja). Eestlased Vene sõjaväes 1940–1945: sundmobiliseeritud tööpataljonides. Esimene osa (A-L). Eesti Memento Liit, 2008

De 1946 a 1949 foi investigador principal no Departamento de Zooloxía de Vertebrados e xefe do Museo Zoolóxico da Universidade Estatal de Tartu. De 1947 a 1952 foi xefe do sector de zooloxía no Instituto de Zooloxía e Botánica da Academia de Ciencias da RSS de Estonia, de 1952 a 1977 foi director científico do mesmo instituto e, dende 1955, profesor.

Baixo a dirección de Eerik Kumar, a Estación Biolóxica de Puhtu converteuse na Estación Ornitolóxica de Puhtu en 1953.

En 1961, foi elixido membro correspondente da Academia de Ciencias da RSS de Estonia no eido da zooloxía.

Publicou traballos de investigación nos campos da avifauna, a migración, a zooxeografía e a conservación da natureza.

Foi enterrado no cemiterio Vana-Jaani en Tartu.

Notas

Categoría:Nados en 1912 Categoría:Finados en 1984 Categoría:Alumnos da Universidade de Tartu Categoría:Ornitólogos de Estonia Categoría:Zoólogos da Unión Soviética