As Antillas Neerlandesas (AA.NN.) (en neerlandés Nederlandse Antillen, en Papiamento: Antia HulandesPapiamentu/Ingles Dikshonario, Ratzlaff, Betty; pg. 11), tamén coñecidas como as Antillas Holandesas, foi un estado autónomo no Caribe dentro do Reino dos Países Baixos. Aínda que foi disolto, todas as súas illas constituíntes permanecen como parte do reino baixo un estatuto xurídico diferente. O termo aínda se utiliza para referirse a estas illas do Caribe neerlandés.
As Antillas Neerlandesas consisten en dous grupos de illas distintos. En primeiro lugar, as "Illas de Barlovento" ou "illas ABC", Aruba, Bonaire e Curaçao, atópanse no sur do mar Caribe, xusto á beira da costa de Venezuela. En segundo lugar, as de "Sotavento" ou "Illas SSS", Sint Maarten, Saba e Santo Eustaquio, forman parte das Antillas Menores; están aproximadamente a 800 – 900 km ao nordeste das Illas de ABC. Os holandeses colonizaron as diversas illas no século XVII e uníronas como as Antillas Neerlandesas en 1954.
As Antillas Neerlandesas foron disoltas o 10 de outubro de 2010. Curaçao e Sint Maarten convertéronse en países constituíntes dos Países Baixos xunto a Aruba, que se convertera nun país constituínte distinto en 1986; mentres que Bonaire, Santo Eustaquio e Saba (as "Illas BES") se converteron en municipios especiais dentro da normativa dos Países Baixos.
Historia miniatura|esquerda|No século XVIII, Santo Eustaquio foi a máis importante illa holandesa no Caribe
Os exploradores españois descubriron ambos os grupos de illas, as de sotavento (Alonso de Ojeda, 1499) e as de barlovento (Cristovo Colón, 1493), mais só fundaron asentamentos nas illas de sotavento. No século XVII, as illas foron conquistadas pola Compañía Holandesa das Indias Occidentais e foron utilizadas como postos militares e bases comerciais. Desde o último cuarto do século XVII, o grupo estaba formado por seis illas: Curaçao (establecida en 1634), Aruba (estableceuse en 1636), Bonaire (1636) , Santo Eustaquio (1636), Saba (1640) e Sint Maarten (1648). Anteriormente, Anguilla (1631-1650), as actuais Illas Virxes Británicas (1612-1672), Santa Cruz e Tobago tamén foran holandesas.
Na segunda metade do século XVIII Santo Eustaquio converteuse no centro comercial do nordeste do Caribe, gañándose o alcume de "The Golden Rock." Isto provocou a envexa dos franceses e ingleses que desde 1795 se aseguraron de que a illa perdese esa posición. Mediante a ocupación da illa, os franceses arruinárona a través dos seus impostos e os ingleses bloqueando a illa e desviando todo o comercio ás súas propias illas.
miniatura|esquerda|Willemstad. Desde 1815, Curaçao e Dependencias formaron unha colonia do Reino dos Países Baixos. A escravitude foi abolida en 1863, e en 1865 promulgouse unha regulación gobernamental para Curaçao que permitiu certa autonomía moi limitada para a colonia. Aínda que este Regulamento foi substituído por unha constitución () en 1936, os cambios na estrutura de goberno foron superficiais e Curaçao continuou sendo gobernada como unha colonia.Oostindie and Klinkers 2001: 12–13
A illa de Curaçao resentiuse fortemente pola abolición da escravitude en 1863. A súa prosperidade (e a da veciña Aruba) foi restaurada no século XX coa construción de refinerías de petróleo para dar servizo aos recentemente descubertos campos petroleiros de Venezuela.
O réxime colonial terminou logo da conclusión da segunda guerra mundial. Guillermina I de Holanda prometera nun discurso de 1942 ofrecer autonomía aos territorios de ultramar dos Países Baixos, e a ocupación británica e americana das illas, co consentimento do goberno holandés, durante a guerra, levou a aumentar as demandas de autonomía dentro da poboación.Oostindie and Klinkers 2001: 29–32
En maio de 1948, entrou en vigor unha nova constitución para o territorio, que permitía o maior grao de autonomía permitido pola constitución holandesa de 1922. Entre outros, introduciuse o sufraxio universal. O territorio foi renomeado como "Antillas Neerlandesas". Logo da revisión da constitución holandesa en 1948, unha nova Constitución provisional das Antillas Neerlandesas foi promulgada en febreiro de 1951. Pouco despois, o 3 de marzo de 1951, o Regulamento insular das Antillas Neerlandesas () foi emitido por Real Decreto, dando ampla autonomía aos distintos territorios insulares das Antillas Neerlandesas. Unha versión consolidada deste regulamento mantívose en vigor ata a disolución das Antillas Neerlandesas en 2010.Oostindie and Klinkers 2001: 41–44Overheid.nl – KONINKLIJK BESLUIT van 3 maart 1951, houdende de eilandenregeling Nederlandse Antillen
A nova Constitución só se considerou un arranxo provisional, xa que as negociacións para unha Carta do Reino xa estaban en marcha. O 15 de decembro de 1954, as Antillas Neerlandesas, Suriname, e os Países Baixos adheríronse como socios iguais a un xeral Reino dos Países Baixos establecido no Estatuto do Reino dos Países Baixos. Con este movemento, as Nacións Unidas consideraron completa a descolonización do territorio e sacouno da lista de territorios non autónomos.Oostindie and Klinkers 2001: 47–56 miniatura|O primeiro ministro holandés Dean Uyl visita as Antillas, 1974. Aruba separouse das Antillas Neerlandesas o 1 de xaneiro de 1986, favorecendo o camiño para unha serie de referendos entre as illas restantes no futuro. Considerando que os partidos gobernantes fixeron campaña a favor da disolución das Antillas Neerlandesas, a xente votou por unha reestruturación do territorio. A coalición que fixo campaña a favor desta opción converteuse no Partido das Antillas reestruturado, que gobernou as Antillas Neerlandesas durante gran parte do tempo ata a súa disolución o 10 de outubro de 2010.
Disolución miniatura|Bandeira das Antillas Neerlandesas antes da separación de Aruba en 1986. + Poboación en xaneiro de 2010Bandeira EscudoIllaSuperficiePoboaciónDensidade País50px40pxAruba193 km²107.138555 hab/km²50px|bordo40pxCuraçao444 km²152.760320 hab/km²50px40pxSint Maarten34 km²37.4291.101 hab/km² Municipios especiais50px|bordo40pxBonaire294 km²13.38946 hab/km²50px40pxSanto Eustaquio21 km²2.886137 hab/km²50px|bordo50px|bordoSaba13 km²1.737134 hab/km²Total 999 km²315.339305 hab/km²
Malia que os referendos celebrados na década de 1990 deron lugar a unha posición en favor do mantemento das Antillas Neerlandesas, o acordo seguía sendo desafortunado. Entre xuño de 2000 e abril de 2005, cada illa das Antillas Neerlandesas fixo un novo referendo sobre o seu futuro estatuto. As catro opcións que foron sometidas a votación foron as seguintes:
Estreitar máis os vínculos cos Países Baixos Permanecer nas Antillas Neerlandesas Autonomía como un país dentro do Reino dos Países Baixos (status aparte) Independencia
Das cinco illas, Sint Maarten e Curaçao votaron por status aparte, Saba e Bonaire votaron por vínculos máis estreitos cos Países Baixos, e Santo Eustaquio votou para permanecer dentro das Antillas Neerlandesas.
O 26 de novembro de 2005, levouse a cabo unha reunión entre os gobernos dos Países Baixos, Aruba, as Antillas Neerlandesas, e cada unha das illas que as constituían. Da declaración final saíu a autonomía de Curaçao e Sint Maarten, ademais dun novo estatuto para Bonaire, Santo Eustaquio e Saba (BES) que entraría en vigor o 1 de xullo de 2007. O 12 de outubro de 2006, os Países Baixos chegaron a un acordo con Bonaire, Santo Eustaquio e Saba; este acordo convertería a estas illas en municipios especiais.
O 3 de novembro de 2006 concedéuselles a autonomía a Curaçao e Sint Maarten, pero este acordo foi rexeitado polo entón Consello da illa de Curaçao o 28 de novembro. |bot=H3llBot}} O goberno de Curaçao non estaba o suficientemente convencido de que o acordo proporcionase suficiente autonomía para Curaçao O 9 de xullo de 2007 o novo consello da illa de Curaçao aprobou o acordo rexeitado anteriormente en novembro de 2006. Un posterior referendo tamén aprobou o acordo.
Ás actas do parlamento que integraron as illas "BES" (Bonaire, Sint Eustatius e Saba) nos Países Baixos déuselles o asentimento real o 17 de maio de 2010. Logo da ratificación polos Países Baixos (6 de xullo), as Antillas Neerlandesas (20 de agosto), e Aruba (4 de setembro), a Acta Real de modificación do Estatuto do Reino dos Países Baixos en relación coa disolución das Antillas Neerlandesas foi asinada polos tres países, o 9 de setembro de 2010 na Haia.
Constitución miniatura|Mapa da Unión Europea no mundo cos países e territorios de ultramar e rexións ultraperiféricas. A Constitución das Antillas Neerlandesas foi proclamada o 29 de marzo de 1955 por unha Orde do Consello do Reino, xunto co Regulamento insular das Antillas Neerlandesas que serviu de base constitucional para as Antillas Neerlandesas. O feito de que a Constitución dependía do Regulamento Insular, e o feito de que o Regulamento da illa deu bastante ampla autonomía aos diferentes territorios insulares, levou a moitos estudosos a describir as Antillas Neerlandesas como un arranxo federal.Borman 2005:56
O xefe do Estado era o monarca reinante dos Países Baixos, que era representado nas Antillas Neerlandesas por un gobernador. O gobernador e o consello de ministros, presidido polo primeiro ministro, formaban o goberno. As Antillas Neerlandesas tiñan un poder lexislativo unicameral chamado Estado das Antillas Neerlandesas. Os seus 22 membros fixáronse pola poboación das illas que compoñen as Antillas Neerlandesas: catorce por Curaçao, tres por Sint Maarten e Bonaire, e un por Saba e Santo Eustaquio.
As Antillas Neerlandesas non eran parte da Unión Europea, senón que eran Territorios especiais da Unión Europea (PTU). Este estado mantívose para todas as illas logo da disolución, e manterase polo menos ata 2015.
Territorios insulares O Regulamento insular orixinalmente dividía as Antillas Neerlandesas en catro territorios insulares: Aruba, Bonaire, Curaçao (ABC), e as illas de Barlovento. En 1983, o territorio insular das illas de Barlovento dividiuse para formar os novos territorios insulares de Sint Maarten, Saba e Santo Eustaquio (SSS). En 1986, Aruba separouse das Antillas Neerlandesas, reducindo o número de territorios insulares a cinco. Logo da disolución das Antillas Neerlandesas en 2010, Curaçao e Sint Maarten convertéronse en países autónomos dentro do Reino e Bonaire, Santo Eustaquio e Saba (BES) convertéronse en municipios especiais dos Países Baixos.
Bandeira Nome Capital Area (km²) Moeda Linguas oficiais Observacións border|40px Curaçao Willemstad444 Florín das Antillas Neerlandesas Neerlandés e inglés Capital das Antillas Neerlandesas border|40px Bonaire Kralendijk294 Dólar estadounidense Neerlandés border|40px Sint Maarten Philipsburg34 Florín das Antillas Neerlandesas Neerlandés e inglésForon parte do territorio insular das illas de Barlovento ata o 1 de xaneiro de 1983 border|40px Santo Eustaquio Oranjestad21 Dólar estadounidense Neerlandés e inglés border|40px Saba The Bottom13 Dólar estadounidense Neerlandés e inglés border|40px Aruba Oranjestad193 Florín de Aruba Neerlandés Separouse o 1 de xaneiro de 1986 border|40px Antillas Neerlandesas Willemstad999
Xeografía miniatura|Paisaxe chan de Klein Bonaire. miniatura|300px|Mapa das Antillas Neerlandesas antes da secesión de Aruba.
Os dous grupos de illas das Antillas Neerlandesas eran: As "Illas de Sotavento" (Benedenwindse Eilanden ou illas ABC), parte da cadea das Illas de Sotavento fronte á costa de Venezuela. Aruba Bonaire, incluíndo un illote chamado Klein Bonaire ("Pequena Bonaire") Curaçao, incluíndo un illote chamado Klein Curaçao ("Pequena Curaçao") As "Illas de Barlovento" (Bovenwindse Eilanden ou Illas SSS) ao leste de Porto Rico e as Illas Virxes. Parte da rexión que en inglés se chama Leeward Islands, e en francés, neerlandés español e o inglés falado na área, Illas de Barlovento. Sint Maarten, a metade sur da illa San Martiño (a metade norte, Saint-Martin, é un colectividade de ultramar de Francia ). Saba