upright|miniatura|Icona internacional da información. miniatura|upright|Letreiro informativo de dirección. A información é un concepto abstracto que fai referencia a aquilo que ten o poder de informar. No nivel máis fundamental, a información pertence á interpretación do que se pode percibir. Pódese dicir que calquera proceso natural que non sexa completamente aleatorio e calquera patrón observable en calquera medio transmite certa cantidade de información. Mentres que os sinais dixitais e outros datos utilizan sinais discretos para transmitir información, outros fenómenos e artefactos como sinais analóxicos, poemas, imaxes, música ou outros sons e fluídos transmiten información de forma máis continua. A información non é o coñecemento en si, senón o significado que se pode derivar dunha representación a través da interpretación.
En sentido xeral, a información é un conxunto organizado de datos, que constitúen unha mensaxe sobre un determinado ente ou fenómeno. Desta maneira, se por exemplo organizamos datos sobre un país (número de habitantes, densidade de poboación, nome do presidente etc.) e escribimos por exemplo, o capítulo dun libro, podemos dicir que ese capítulo constitúe información sobre ese país.
Cando temos que resolver un determinado problema ou temos que tomar unha decisión, empregamos diversas fontes de información (como podería ser o capítulo mencionado deste imaxinario libro), e construímos o que en xeral se denomina coñecemento ou información organizada que permite a resolución de problemas ou a toma de decisións (ver apartado sobre coñecemento).
Segundo outro punto de vista, a información é un fenómeno que proporciona significado ou sentido ás cousas, e indica mediante códigos e conxuntos de datos, os modelos do pensamento humano. A información, por tanto, procesa e xera o coñecemento humano. Aínda que moitos seres vivos se comunican transmitindo información para a súa supervivencia, a diferenza dos seres humanos radica na súa capacidade de xerar e perfeccionar tanto códigos como símbolos con significados que conformaron linguaxes comúns útiles para a convivencia en sociedade, a partir do establecemento de sistemas de sinais e linguaxes para a comunicación.
Os datos percíbense mediante os sentidos, estes os integran e xeran a información necesaria para producir o coñecemento que é o que finalmente permite tomar decisións para realizar as accións cotiás que aseguran a existencia social. A sabedoría consiste en xulgar correctamente cando, como, onde e con que obxectivo empregar o coñecemento adquirido.
O ser humano logrou simbolizar os datos en forma representativa (linguaxe) para posibilitar o coñecemento de algo concreto e creou as formas de almacenar e utilizar o coñecemento representado.
Existe unha relación indisoluble entre os datos, a información, o coñecemento, o pensamento e a linguaxe, polo que unha mellor comprensión dos conceptos sobre información redundará nun aumento do coñecemento, ampliando así as posibilidades do pensamento humano, que tamén emprega a linguaxe -oral, escrita, xesticular etc.-, e un sistema de sinais e símbolos interrelacionados.
Etimoloxía A palabra «información» deriva do substantivo latino informatio(-nis) (do verbo informar, co significado de «dar forma á mente», «disciplinar», «instruír», «ensinar»). Xa en latín a palabra informationis era usada para indicar un «concepto» ou unha «idea», pero non está claro se tal vocábulo puidese influír no desenvolvemento moderno da palabra «información».
Por outra banda a palabra grega correspondente era μορφή (morfè, da que por metátese xurdiu a palabra latina «forma»), ou se non εἶδος (éidos, da cal deriva a latina «idea»), isto é: «idea», «concepto» ou «forma», «imaxe»; a segunda palabra foi notoriamente usada tecnicamente no ámbito filosófico por Platón e Aristóteles para indicar a identidade ideal ou esencia de algo (véxase Teoría das formas). Eidos pódese tamén asociar a «pensamento», «aserción» ou «concepto». Teoría da información
A teoría da información é o estudo científico da cuantificación, do almacenamento e da comunicación da información. Os traballos de Harry Nyquist e Ralph Hartley na década de 1920, e de Claude Shannon na década de 1940, constituíron a base deste campo. Este campo atópase na intersección da teoría da probabilidade, da estatística, da informática, da mecánica estatística, da enxeñería da información e da enxeñería eléctrica.
Unha medida clave na teoría da información é a entropía. A entropía cuantifica a cantidade de incerteza implicada no valor dunha variable aleatoria ou o resultado dun proceso aleatorio. Por exemplo, identificar o resultado xusto dun lanzamento de moedas (con dous resultados igualmente probables) proporciona menos información (menor entropía) que especificar o resultado dunha tirada de dados (con seis resultados igualmente probables). Outras medidas importantes na teoría da información son a información mutua, a capacidade da canle, os expoñentes de erros e a entropía relativa. Os subcampos importantes da teoría da información inclúen codificación fonte, teoría da complexidade algorítmica, teoría da información algorítmica e seguridade teórica da información.
Existe outra opinión sobre a definición universal da información. Radica no feito de que o propio concepto cambiou xunto co cambio de varias épocas históricas, e para atopar tal definición, é necesario atopar características e patróns comúns desta transformación. Por exemplo, os investigadores no campo da información Petrichenko E. A. e Semenova V. G., baseándose nunha análise retrospectiva dos cambios no concepto de información, dan a seguinte definición universal: "A información é unha forma de transmisión da experiencia humana (coñecemento)". Na súa opinión, o cambio na esencia do concepto de información prodúcese despois de varios avances tecnolóxicos para a transferencia de experiencia (coñecemento), é dicir, a aparición da escritura, a imprenta, as primeiras enciclopedias, o telégrafo, o desenvolvemento da cibernética, a creación dun microprocesador, Internet, os teléfonos intelixentes, etc. Cada nova forma de transferencia de experiencia é unha síntese das anteriores. É por iso que vemos unha variedade de definicións de información, porque, segundo a lei da dialéctica "negación-negación", todas as ideas previas sobre a información están contidas nunha forma "filmada" e na súa representación moderna..
As aplicacións dos temas fundamentais da teoría da información inclúen a codificación fonte/compresión de datos (por exemplo, para ficheiros ZIP) e a codificación de canles/detección e corrección de erros (por exemplo, para DSL). O seu impacto foi crucial para o éxito das misións Voyager ao espazo profundo, a invención do disco compacto, a viabilidade dos teléfonos móbiles e o desenvolvemento de Internet. A teoría tamén atopou aplicacións noutras áreas, incluíndo a inferencia estatística,Burnham, K. P. and Anderson D. R. (2002) Model Selection and Multimodel Inference: A Practical Information-Theoretic Approach, Second Edition (Springer Science, New York) . criptografía, neurobioloxía, percepción, lingüística, a evolución e función dos códigos moleculares (bioinformática), física térmica, computación cuántica, buracos negros, recuperación de información, recollida de intelixencia, detección de plaxio, recoñecemento de patróns, detección de anomalías e mesmo creación artística.
Como entrada sensorial A miúdo a información pódese considerar como un tipo de entrada a un organismo ou sistema. As entradas son de dous tipos; algunhas son importantes por si mesmas para a función do organismo (por exemplo, os alimentos) ou do sistema (enerxía). No seu libro Sensory Ecology o biofísico David B. Dusenbery chamou a estas entradas causais. Outras entradas (información) son importantes só porque están asociadas con entradas causales e poden utilizarse para predicir a aparición dunha entrada causal nun momento posterior (e quizais noutro lugar). Certa información é importante pola súa asociación con outra información, pero en última instancia debe haber unha conexión cunha entrada causal.
Na práctica, a información adoita ser transportada por estímulos débiles que deben ser detectados por sistemas sensoriais especializados e amplificados por entradas de enerxía antes de que poidan ser funcionais para o organismo ou o sistema. Por exemplo, a luz é principalmente (pero non só, por exemplo, as plantas poden crecer na dirección da fonte de luz) unha entrada causal para as plantas, pero para os animais só proporciona información. A luz coloreada reflectida dunha flor é demasiado débil para a fotosíntese, pero o sistema visual da abella detéctaa e o sistema nervioso da abella utiliza a información para guiar a abella cara á flor, onde a abella adoita atopar néctar ou pole, que son entradas causais, cumprindo unha función nutricional. Como representación e complexidade O científico cognitivo e matemático aplicado Ronaldo Vigo defende que a información é un concepto que require polo menos dúas entidades relacionadas para ter sentido cuantitativo. Estes son, calquera categoría definida dimensionalmente de obxectos S, e calquera dos seus subconxuntos R. R, en esencia, é unha representación de S, ou, noutras palabras, transmite información representacional (e, polo tanto, conceptual) sobre S. Vigo define entón a cantidade de información que R transmite sobre S como a taxa de cambio na complexidade de S sempre que os obxectos de R se eliminan de S. Na "Información de Vigo", patrón, invariancia, complexidade, representación e información— cinco construcións fundamentais da ciencia universal—están unificadas baixo un novo marco matemático. Entre outras cousas, o marco pretende superar as limitacións da información de Shannon-Weaver cando se intenta caracterizar e medir información subxectiva. Como substituto da tarefa perdida de tempo, enerxía e material Michael Grieves propuxo que a información se centre no que fai, no canto de definir o que é. Grieves propuxo Esta información pode substituír o malgasto de recursos físicos (tempo, enerxía e material) nas tarefas orientadas a obxectivos. As tarefas orientadas a obxectivos poden dividirse en dous compoñentes: o uso máis rendible dos recursos físicos: tempo, enerxía e material, e o uso adicional dos recursos físicos empregados na tarefa. A información non substitúe nin substitúe o uso máis rendible dos recursos físicos, pero pode utilizarse para substituír os recursos físicos desaproveitados. A condición para que isto ocorra é que o custo da información sexa inferior ao custo dos recursos físicos desaproveitados. Dado que a información é un ben non rival, isto pode ser especialmente beneficioso para as tarefas repetibles. Na industria manufactureira, a categoría de tarefas na que se fai un uso máis rendible dos recursos físicos denomínase fabricación axustada. Como influencia que leva á transformación A información é calquera tipo de patrón que inflúe na formación ou transformación doutros patróns. Neste sentido, non hai necesidade de que unha mente consciente perciba, e moito menos aprecie, o patrón. Considere, por exemplo, ADN. A secuencia de nucleótidos é un patrón que inflúe na formación e desenvolvemento dun organismo sen necesidade dunha mente consciente. Con todo, pódese argumentar que para que un humano defina conscientemente un patrón, por exemplo un nucleótido, implica naturalmente un procesamento consciente da información.