Pierre George, nado en París o 11 de outubro de 1909 e finado en Châtenay-Malabry o 11 de setembro de 2006, foi un xeógrafo francés. En 1980 foi elixido como membro da Académie des sciences morales et politiques, ocupando a cadeira do historiador Marcel Dunan.

Traxectoria Logo de graduarse, George obtivo primeiramente a agregaduría de historia e xeografía, ensinando no Prytanée national militaire da Flèche, no liceo de Montpellier, nos liceos "Charlemagne" de París e Lakanal de Sceaux. Defendeu a súa tese, sobre a rexión do Bas-Rhône (Baixo-Ródano), en 1934. Pasou de seguido á universidade, como mestre de conferencias en Lille (1946-1948), e logo na Sorbona (1948-1953). Pasou a ser profesor en 1953, continuando na Sorbona, onde impartíu aulas de Xeografía humana, até 1977. Desde 1973 a 1977, dirixiu o Institut de démographie da Universidade de París. Entre 1946 e 1978, ensinou tamén no Instituto de Estudos Políticos de París.

Pierre George deu clases, con frecuencia, tamén en universidades de diversos países: Tunes (1961, 1963, 1964), Salvador de Baía (1962), Buenos Aires e La Plata (1965, 1969), Valparaíso (1966), Montreal (1967), São Paulo (1968), Ottawa (1973, 1975), Toronto (1975), Caracas (1977) e México (1978, 1980, 1982, 1984).

Membro do Comité de vixilancia dos intelectuais antifascistas, George afiliouse ao Partido Comunista Francés en 1936. O seu interese pola Unión Soviética levouno a aprender ruso, a fin de informar para Bibliographie géographique internationale sobre artigos xeográficos publicados nese país. En 1947, publicou unha obra xeográfica acerca da Unión Soviética, que foi o primeiro libro importante en lingua francesa sobre o asunto. En 1951, no Institut national d'études démographiques, publicou unha Introduction à l'étude géographique de la population dans le monde (Introdución ao estudo xeográfico da poboación no mundo) que abriu unha longa colaboración con Alfred Sauvy e outros demógrafos.

Autor moi prolífico publicou en 1995 Le Temps des collines (O tempo dos outeiros) na edicións de La Table Ronde. Nas Presses universitaires de France o internacionalmente coñecido PUF, foi autor de numerosos libros da colección «Que sais-je ?». Dirixiu tamén un Dictionnaire de la Géographie (1970) (Dicionario de Xeografía). Os seus libros circularon en España en traducións, publicadas, polo xeral, na editorial Ariel; de entre elas cómpre destacar a súa "Geografía económica", que acadou numerosísimas edicións.

Publicacións de P. George 1935 - La Région du Bas-Rhône, étude de géographie régionale (tese). 1935 - Trois rivières de Bocage (en colaboración). 1936 - La Forêt de Bercé (tese complementaria). 1938 - Études géographiques sur le Bas-Languedoc. 1938 - Géographie économique et sociale de la France. 1941 - Les Pays de la Saône et du Rhône. 1942 - Géographie des Alpes. 1945 - Géographie sociale du monde. 1945 - L'Économie de l'URSS, colec. « Que sais-je ? ». 1946 - L'Économie des États-Unis. 1946 - Géographie agricole du monde. 1946 - Les Régions polaires. 1947 - Le Problème allemand en Tchécoslovaquie. 1947 - Géographie industrielle du monde. 1947 - L'URSS. 1947 - Problèmes de la paix (en colaboración). 1949 - L'Économie de l'Europe centrale, slave et danubienne. 1950 - Géographie de l'énergie. 1951 - Introduction à l'étude géographique de la population du monde. 1952 - La Ville, le fait urbain à travers le monde. 1952 - Les Grands Marchés du monde. 1954 - L'Europe centrale, 2 volumes (en colaboración). 1956 - La Campagne. Le fait rural à travers le monde. 1956 - Précis de géographie économique. 1959 - Questions de géographie de la population. 1959 - La Région parisienne (en colaboración). 1961 - Précis de géographie urbaine. 1963 - Géographie de la consommation. 1963 - Géographie de l'URSS, colec. « Que sais-je ? ». 1963 - Précis de géographie rurale. 1963 - Panorama du monde actuel. 1964 - Géographie active (en colaboración). 1964 - L'Europe des marchands et des navigateurs (en colaboración). 1965 - Géographie de la population. 1965 - Géographie de l'Italie. 1966 - Sociologie et géographie. 1967 - La France. 1967 - Belgique, Pays-Bas, Luxembourg (en colaboración). 1967 - Les Républiques socialistes d'Europe centrale (en colaboración). 1968 - L'Action humaine. 1969 - Population et peuplement. 1970 - Les Méthodes de la géographie. 1970 - Dictionnaire de la géographie (en colaboración). 1971 - Géographie des États-Unis. 1971 - L'Environnement. 1973 - Géographie de l'électricité. 1974 - L'Ère des techniques : constructions ou destructions ?. 1976 - Les Migrations internationales de populations. 1978 - Les Populations actives : essai sur la géographie du travail. 1979 - Le Québec. 1980 - Société en mutation. 1981 - Géographie des inégalités. 1982 - Fin de siècle en Occident: déclin ou métamorphose ?. 1984 - Géopolitique des minorités. 1986 - L'Immigration en France. 1989 - La Terre et les hommes, atelier des géographes. 1989 - Avignon, une ville du passé et du présent. 1990 - Le Métier de géographe : un demi-siècle de géographie. 1992 - La Géographie à la poursuite de l'histoire. 1994 - Chronique géographique du XXe siècle. 1995 - Le Temps des collines.

Distincións 1988 - Prix Northern Telecom en études canadiennes.

Véxase tamén Bibliografía Jean-Louis Tissier, « Pierre George », in Jacques Julliard, Michel Winock (dir.), Dictionnaire des intellectuels français'', París, Seuil, 1996, p. 532-533.

Ligazóns externas Páxinas dedicadas a Pierre George

Categoría:Xeógrafos de Francia Categoría:Nados en París Categoría:Nados en 1909 Categoría:Finados en 2006 Categoría:Personalidades sen imaxes