Un polisíndeto é un recurso estilístico do compoñente morfosintáctico que actúa por concorrencia. Consiste en repetir conxuncións, moi frecuente na lírica popular. O seu antónimo é o asíndeto.
Exemplos En Otero Pedrayo (Os señores da terra, ed. Galaxia): Polo xeral os nexos encóntranse a diferente nivel sintáctico: ...na horta e no pomar e corrían en mainas baixadas de nabeiras, bacelos, lameiros e montós de arboredos (páxina 11) ...bandas de roseiras e dinteis retortos, e a muralla ameada do patio, na que se abría o portal, e cara o nacente... (páxina 4) O pazo da Seara era sonado no Ribeiro de Avia e do Miño, nos Chaos e na capital, pola súa fartura e comodidade (páxina 18).
"Pra a Habana" (Follas Novas, de Rosalía de Castro)
Tes, en cambio, orfos e orfas e campos de soledad e nais que non teñen fillos e fillos que non ten pais, E tes corazóns que sufren [...]
Obsérvese que hai anáfora e homeoptoto en orfos e orfas
Categoría:Retórica e figuras da lingua