O vanimo é unha lingua skou falada en Papúa-Nova Guinea que se estende dende Leitre ata Wutung, na fronteira entre Papúa-Nova Guinea e Indonesia.
Fonoloxía O dialecto duso da lingua vanimo é infrecuente por non ter ningunha consoante velar fonética, aínda que ten fonético.Malcolm Ross, 1980, "Some elements of Vanimo, a New Guinea tone language"
As vogais do dialecto dumo son:
i u e~ei ø ⟨ö⟩ o ɛ~æ ɔ a
Todas as vogais aparecen nasalizadas, variando foneticamente entre unha vogal nasal e unha vogal seguida da consonántica . A /u/ nasal pódese realizar como un silábico.
En dialecto dumo, non hai consoantes velares ademais deste (e tamén como se indica a continuación). As outras consoantes son:
p~ɸ t b d j~dʲ~d͡ʒ β~w s ɦ m n ɲ l
Os grupos consonánticos son /pl, bl, ml, ɲv, hv, hm, hn, hɲ, hj/ (hv e hm poden ser alófonos). /ɲv/ pronúnciase . Non hai consoantes de coda ademais de .
ocorren no dialecto Dusö. Corresponden a ou cero en dumo.
As sílabas do dumo poden ter un ton "alto" ou "longo". Hai un tempo de sílaba estrito, unha sílaba de ton "longo" ocupa todo o tempo asignado para unha sílaba, mentres que cunha sílaba de ton alto ou átona, hai un lixeiro intervalo entre esta e a seguinte sílaba. Ross escribe tons altos con acento "grave" e tons longos con acento agudo. Unha sílaba cunha vogal nasal / coda non é necesariamente longa, pode ter calquera dos tres tons.
Notas
Véxase tamén Bibliografía
Categoría:Linguas skou Categoría:Linguas de Papúa-Nova Guinea