Marco Polo, nado en Venecia c. 15 de setembro de 1254 e finado tamén en Venecia o 9 de xaneiro de 1324Bergreen, Laurence (2007), Marco Polo: From Venice to Xanadu, Londres: Quercus, foi un comerciante, explorador e escritor italiano da República de Venecia.Stephen Feinstein; (2009) Marco Polo: Amazing Adventures in China (Great Explorers of the World) p. 23–24; Enslow Pub Inc, John H. Stubbs, Robert G. Thomson; Architectural Conservation in Asia: National Experiences and Practice p. 30; Routledge, que viaxou por Asia ao longo da ruta da seda entre 1271 e 1295. As súas viaxes recóllense no libro As viaxes de Marco Polo (tamén coñecido como Libro das Marabillas do Mundo ou Il Milione en italiano, c. 1300), que describía aos europeos a entón misteriosa cultura e o funcionamento interno do mundo oriental, incluídas a riqueza e o gran tamaño do Imperio Mongol e a China da dinastía Yuan, ofrecéndolles a primeira visión completa da China, Persia, India, Xapón e outras cidades e países asiáticos.
Nado en Venecia, Marco aprendeu o comercio grazas ao seu pai e ao seu tío, Niccolò e Maffeo, que viaxaron por Asia e coñeceron a Khublai Khan. En 1269, regresaron a Venecia para atoparse por primeira vez con Marco. Os tres emprenderon unha viaxe épica a Asia, explorando moitos lugares ao longo da ruta da seda ata chegar a Catai (China). Foron recibidos pola corte real de Khublai Khan, que quedou impresionado pola intelixencia e humildade de Marco. Marco foi nomeado emisario de Khan no estranxeiro, e foi enviado en numerosas misións diplomáticas por todo o imperio e o sueste asiático, como nas actuais Myanmar, India, Indonesia, Sri Lanka e Vietnam. Como parte deste nomeamento, Marco tamén viaxou cumpridamente polo interior da China, vivindo nas terras do emperador durante 17 anos e vendo moitas cousas que ata entón eran descoñecidas para os europeos. Cara a 1291, os Polos tamén se ofreceron a acompañar á princesa mongol Kököchin a Persia; chegaron cara a 1293. Tras deixar á princesa, viaxaron por terra a Constantinopla e logo a Venecia, regresando a casa ao cabo de 24 anos. Nesta época, Venecia estaba en guerra con Xénova; Marco foi capturado e encarcerado polos xenoveses tras unirse ao esforzo bélico e ditou as súas historias a Rustichello da Pisa, un compañeiro de cela. Foi liberado en 1299, converteuse nun rico comerciante, casou e tivo tres fillos. Morreu en 1324 e foi enterrado na igrexa de San Lorenzo en Venecia.
Aínda que non foi o primeiro Europeo en chegar a China, Marco Polo foi o primeiro en deixar unha crónica detallada da súa experiencia. Este relato de Oriente proporcionou aos europeos unha imaxe clara da xeografía e os costumes étnicos de Oriente, e foi o primeiro rexistro occidental da porcelana, da pólvora, do papel moeda e algunhas plantas e animais exóticos asiáticos. O seu libro de viaxes inspirou a Cristovo Colón e a moitos outros viaxeiros. Tamén influíu na cartografía europea, dando lugar á introdución do Atlas Catalán e do mapamundi de Fra Mauro.
Traxectoria Orixe familiar Marco Polo naceu en 1254 en Venecia. O seu primeiro antepasado coñecido foi un tío avó, Marco Polo (o maior) de Venecia, pediu diñeiro prestado e comandou un barco en Constantinopla. O seu avó, Andrea Polo, da parroquia de San Felice, tivo tres fillos: Marco "o maior", Maffeo e Niccolò (pai de Marco). (online copy pp. 24–25) Esta xenealoxía, descrita por Ramusio, non goza de aceptación universal, xa que non existen probas adicionais que a apoien. miniatura|upright|esquerda|Mosaico de Marco Polo exposto no Palacio Doria-Tursi, Xénova, Italia
Algunhas fontes croatas afirman que os antepasados de Polo eran de orixe dálmata, pero a maioría dos historiadores considérano infundado, xa que a familia Polo vivía en Venecia desde o ano 971.
Alcume miniatura|upright|, Venecia, xunto á casa de Polo, debe o seu nome ao alcume de Polo, miniatura|upright|Placa conmemorativa no sitio da casa Polo en Venecia, parte do Teatro Malibran que se construíu sobre a casa de Polo. Marco Polo aparece mencionado nos arquivos da República de Venecia como , que significa Marco Polo da (distrito) da igrexa San Giovanni Grisostomo.
Con todo, tamén foi alcumado en vida (que en italiano significa literalmente "Millón"). De feito, o título italiano do seu libro era , que significa "O libro de Marco Polo, alcumado '{'"}}. Segundo o humanista do século XV Giovanni Battista Ramusio, os seus concidadáns adxudicáronlle este alcume cando regresou a Venecia porque non paraba de dicir que as riquezas de Khublai Khan contábanse por millóns. Máis concretamente, alcumarono . (Señor Marco Millóns).Giovan Battista Ramusion, Delle navigationi et viaggi Vol. II, Giunti, Venecia, 1574.
Con todo, como tamén o seu pai Niccolò era alcumado ,Marco Polo, Il Milione, Istituto Geografico DeAgostini, 1965, p.22 o filólogo do século XIX Luigi Foscolo Benedetto estaba convencido de que era unha versión abreviada de , e que este alcume utilizábase para distinguir a rama de Niccolò e Marco doutras familias Polo.Benedetto, L. F.: Marco Polo, il Milione, Firenze, 1928 in Marco Polo, Il Milione, Istituto Geografico DeAgostini, 1965, p.22 (Ranieri Allulli, MARCO POLO E IL LIBRO DELLE MERAVIGLIE – Dialogo in tre tempi del giornalista Qualunquelli Junior e dell'astrologo Barbaverde, Milano, Mondadori, 1954, p.26)
Vida temperá e viaxes por Asia O seu pai, Niccolò Polo, comerciante, comerciaba co Próximo Oriente, enriquecéndose e alcanzou gran prestixio. Niccolò e o seu irmán Maffeo emprenderon unha viaxe comercial antes do nacemento de Marco.Italiani nel sistema solare di Michele T. Mazzucato En 1260, Niccolò e Maffeo, mentres residían en Constantinopla, entón capital do Imperio Latino, previron un cambio político; liquidaron os seus bens en xoias e mudáronse. Segundo As viaxes de Marco Polo, atravesaron gran parte de Asia e reuníronse con Khublai Khan, gobernante mongol e fundador da dinastía Yuan. A súa decisión de abandonar Constantinopla resultou oportuna. En 1261, Miguel VIII Paleólogo, gobernante do Imperio de Nicea, tomou Constantinopla, queimou o barrio veneciano e restableceu o Imperio Bizantino. Os cidadáns venecianos capturados foron cegados,Zorzi, Alvise, Vita di Marco Polo veneziano, Rusconi Editore, 1982 mentres que moitos dos que lograron escapar pereceron a bordo de barcos de refuxiados sobrecargados que fuxían cara a outras colonias venecianas no mar Exeo.
Non se sabe case nada da infancia de Marco Polo ata os quince anos, salvo que probablemente pasou parte da súa nenez en Venecia. Mentres tanto, a nai de Marco Polo morreu, e unha tía e un tío criárono. Recibiu unha boa educación, aprendendo temas mercantís como moeda estranxeira, taxación e manexo de barcos de carga; apenas aprendeu latín. O seu pai casou máis tarde con Floradise Polo (de solteira Trevisan).
En 1269, Niccolò e Maffeo regresaron coas súas familias a Venecia, coñecendo por primeira vez ao novo Marco. En 1271, durante o goberno do Doge Lorenzo Tiepolo, Marco Polo (aos dezasete anos de idade), o seu pai e o seu tío partiron cara a Asia na serie de aventuras que Marco documentou máis tarde no seu libro. miniatura|upright|Primeiro plano do Atlas Catalán que representa a Marco Polo viaxando a Oriente durante a Pax Mongolica.Navegaron ata Acre e máis tarde chegaron nos seus camelos ata o porto persa de Hormuz. Durante as primeiras etapas da viaxe, permaneceron uns meses en Acre e puideron falar co archidiácono Tedaldo Visconti de Piacenza. Naquela ocasión, os Polo expresaron o seu pesar pola longa ausencia de Papa, xa que na súa anterior viaxe a China recibiran unha carta de Khublai Khan dirixida ao Papa, polo que tiveran que partir cara a China decepcionados. Durante a viaxe, con todo, recibiron a noticia de que, tras 33 meses de deliberacións, por fin, o conclave elixira ao novo Papa e que este era exactamente o archidiácono de Acre. Os tres apresuráronse a regresar a Terra Santa, onde o novo Papa encomendoulles cartas para o "Gran Khan", convidándolle a enviar os seus emisarios a Roma. Para dar máis peso a esta misión enviou cos Polos, como os seus legados, a dous pais dominicanos, Guglielmo de Trípoli e Nicola de Piacenza.
Continuaron por terra ata chegar ao lugar do Khublai Khan en Shangdu, China (entón coñecida como Catai). Para entón, Marco tiña 21 anos. Impresionado pola intelixencia e humildade de Marco, Khan nomeouno o seu emisario estranxeiro na India e Myanmar. Foi enviado en numerosas misións diplomáticas por todo o seu imperio e no sueste asiático, (como nas actuais Indonesia, Sri Lanka e Vietnam), pero tamén entretiña ao Khan con historias e observacións sobre as terras que vía. Como parte deste nomeamento, Marco viaxou cumpridamente polo interior da China, vivindo nas terras do emperador durante 17 anos.
Ao principio, Kublai negouse varias veces a que os Polos regresasen a Europa, xa que apreciaba a súa compañía e resultábanlle útiles. Con todo, cara a 1291, finalmente concedeulles o permiso, confiando aos Polos o seu último deber: acompañar á princesa mongol Kököchin, que se convertería na consorte de Arghun Khan, en Persia (véxase a sección Narrativa). Tras deixar á princesa, os Polos viaxaron por terra a Constantinopla. Máis tarde decidiron regresar ao seu fogar.
Regresaron a Venecia en 1295, despois de 24 anos, con moitas riquezas e tesouros. Viaxaran case 24.000 km.
Cativerio xenovés e vida posterior miniatura|dereita|upright|Miniatura da obra miniatura|upright|Marco Polo vestido de tártaro, grabado do século XVIII Marco Polo regresou a Venecia en 1295 coa súa fortuna convertida en pedras preciosas. Nesa época, Venecia estaba en guerra coa República de Xénova.Nicol 1992, p. 219 Polo armou unha galera equipada cun trabuqueteYule, The Travels of Marco Polo, London, 1870: reprinted by Dover, New York, 1983. para unirse á guerra. Probablemente foi capturado polos xenoveses nunha escaramuza en 1296, fronte á costa de Anatolia entre Adana e o golfo de Alexandreta.According to fr. Jacopo d'Aqui, Chronica mundi libri imaginis (e non durante a batalla de Curzola (setembro de 1298), fronte á costa dálmata, unha afirmación que se debe a unha tradición posterior (século XVI) recollida por Giovanni Battista RamusioPolo, Marco; Latham, Ronald (translator) (1958). The Travels of Marco Polo, p. 16. New York: Penguin Books. .).
Pasou varios meses do seu encarceramento ditando un relato detallado das súas viaxes a un compañeiro de prisión, Rustichello da Pisa, que incorporou relatos propios, así como outras anécdotas recompiladas e temas de actualidade da China. O libro pronto se difundiu por Europa en forma de manuscrito, e coñeceuse como As viaxes de Marco Polo (Italiano título: Il Milione, lit. "O Millón", derivado do alcume de Polo "Milione". Título orixinal en franco-italiano : Livres des Merveilles du Monde). Describe as viaxes dos Polo por Asia e ofrece aos europeos a súa primeira visión completa sobre o funcionamento interno do Extremo Oriente, incluídos a China, a India e o Xapón. O orixinal perdeuse e consérvanse varias versións, con frecuencia contraditorias, das traducións. O libro converteuse de inmediato nun éxito. As historias do libro foron consideradas fantasiosas polos seus contemporáneos.
Polo foi finalmente liberado do seu cativerio en agosto de 1299, e regresou a Venecia, onde namentres o seu pai e o seu tío adquiriran un gran palazzo na zona denominada contrada San Giovanni Crisostomo (Corte do Milion).