Oxynotus é o xénero tipo, e único, da familia dos oxinótidos (Oxynotidae), peixes elasmobranquios da orde dos escualiformes.
As súas cinco especies actualmente descritas, coñecidas popularmente como peixes porco,Rodríguez Solórzano et al. (1983), p. 43.Rodríguez Villanueva et al. (1992):, p. 70.Lahuerta e Vázquez (2000), p. 188. habitan en augas do Mediterráneo, Atlántico e Pacífico occidental.Froese, R. e D. Pauly. (eds.) (2009): FishBase. World Wide Web electronic publication. Versión 12/2019.
Etimoloxía O nome Oxynotus deriva das palabras do grego clásico ὀξύς oxýs "agudo", "afiado", e νῶτον nôton, "detrás", "atrás", é dicir, significa "afiado pola parte de atrás".
Características As principais características dos peixes porco son as seguintes:
O corpo é moi alto e comprimido, triangular en sección transversal, de entre 50 e 150 cm de lonxitude e coa pel moi rugosa.
As aletas dorsais son moi altas (especialmente no peixe porco veleiro, cada unha delas cunha grande espiña, que pode estar oculta pola aleta. A orixe da primeira pode estenderse moito máis alá das aberturas branquiais.
Teñen quillas laterais no abdome, entre as aletas pectorais e as pelvianas.
Presentan órganos luminiscentes.
Historia natural Son propios da plataforma e o noiro continental.
Taxonomía miniatura|200px|Peixe porco (Oxynotus centrina).
A familia comprende un só xénero, Oxynotus coas cinco especies seguintes:
Oxynotus bruniensis (Ogilby, 1893), o peixe porco espiñento Oxynotus caribbaeus Cervigón, 1961, o peixe porco do Caribe Oxynotus centrina (Linnaeus, 1758), o peixe porco Oxynotus japonicus Yano & Murofushi, 1985, o peixe porco do Xapón Oxynotus paradoxus Frade, 1929, o peixe porco veleiro
En Galicia En augas próximas a Galicia aparecen citadas na bibliografía ictiolóxica galega as especies Oxynotus centrina Ríos Panisse (1977), p. 178.Solórzano et al. (1988), p. 13. como "frecuente" e, de presenza menos asidua, Oxynotus paradoxus Notas
Véxase tamén
Bibliografía Compagno, Leonard; Marc Dando & Sarah Fowler (2005): Sharks of the World. New Jersey: Princeton University Press. ISBN 0-691-12072-2. Lahuerta Mouriño, F. e Vázquez Álvarez, F. X. (2000): Vocabulario multilingüe de organismos acuáticos. Santiago de Compostela: Xunta de Galicia. ISBN 84-453-2913-8. Moreno, Juan A. (2004): Guía de los tiburones de aguas ibéricas, Atlántico nororiental y Mediterráneo. Barcelona: Ediciones Omega. ISBN 978-84-282-1367-7. Nelson, Joseph S. (2006): Fishes of the World. John Wiley & Sons. ISBN 0-471-25031-7. Ríos Panisse, M. C. (1997): Nomenclatura de la flora y fauna marítimas de Galicia. I Invertebrados y peces. Verba, Anejo 7. Santiago de Compostela: Universidad de Santiago de Comnpostela. ISBN 84-7191-008-X. Rodríguez Solórzano, Manuel; Sergio Devesa Regueiro e Lidia Soutullo Garrido (1983): Guía dos peixes de Galicia. Vigo: Editorial Galaxia. ISBN 84-7154-433-4. Rodríguez Villanueva, X. L. e Xavier Vázquez (1992): Peixes do mar de Galicia. (I) Lampreas raias e tiburóns. Vigo: Edicións Xerais de Galicia. ISBN 84-7507-654-8. Solórzano, Manuel R[odríguez]; José L. Rodríguez, José Iglesias, Francisco X, Pereira e Federico Álvarez (1988): Inventario dos peixes do litoral galego (Pisces: Cyclostomata, Chondrichthyes, Osteichthyes). O Castro-Sada, A Coruña: Cadernos da Área de Ciencias Biolóxicas (Inventarios). Seminario de Estudos Galegos, vol. IV. ISBN 84-7492-370-0.
Outros artigos Tiburóns Escualiformes
Ligazóns externas Oxynotus en SIIT, Consultada o 16/12/2012. Oxynotus en Animal Diversity Web. Consultada o 17/12/2012.
Categoría:Escualiformes