A mentaNome vulgar galego recollido en varias fontes: Gran dicionario Xerais da lingua galega. Vigo, Xerais, 2009. Tamén en http://sli.uvigo.es/DdD/ddd_pescuda.php?pescuda=hortel%E1&tipo_busca=lema é calquera herba comestíbel pertencente ao xénero Mentha apreciada polo seu aroma refrescante e emprégase na cociña, na industria de produtos bucais e alimenticia en xeral. O consumo desta herba ou dos seus derivados produce unha sensación de frío na boca e as vías respiratorias. O seu aroma estimula o apetito.
A destilación da menta produce un aceite rico en menthol, substancia de valor comercial e moi utilizado na produción de alimentos (especialmente lambonadas), locións para afeitar, produtos bucais, perfumes etc.
Existe unha variedade de especies diferentes desta herba, como por exemplo:
Menta común, hortelá común, menta de pementa, (Mentha piperita), que é a máis empregada para fins alimenticios; Hortelá, hortelá, (Menta spicata, Mentha viridis); Menta brava, hortelá brava (Mentha arvensis); Mentraste (Mentha suaveolens); Menta do cabalo, menta silvestre (Mentha longifolia); Poexo (Mentha pulegium); Menta de augaNome vulgar en galego en Guía de plantas medicinais de Galicia. Vigo, Galaxia, 1996 e "Botánica" en Vocabulario de ciencias naturais. Santiago de Compostela, Xunta, 1991 (Mentha aquatica). Especies Mentha aquatica Mentha arvensis, menta brava, hortelá brava. Mentha arvensis var. sachalinensis Mentha canadensis (sinónimo M. arvensis var. canadensis) Mentha asiatica Mentha australis Mentha cervina Mentha citrata (sinónimo M. odorata) Mentha crispata Mentha cunninghamii Mentha dahurica Mentha diemenica Mentha gattefossei Mentha grandiflora Mentha haplocalyx Mentha japonica Mentha kopetdaghensis Mentha laxiflora Mentha longifolia Mentha pulegium, poexo Mentha requienii Mentha sachalinensis Mentha satureioides Mentha spicata (sinónimo M. viridis), hortelá verde. Mentha suaveolens (sinónimo M. rotundifolia) Mentha vagans
Híbridos Híbridos recoñecidos que se poden xerar polo cruzamento dalgunhas das especies: Mentha × dalmatica (M. arvensis × M. longifolia) Mentha × dumetorum (M. aquatica × M. longifolia) Mentha × gracilis (M. arvensis × M. spicata) - Mentha × maximilianea (M. aquatica × M. suaveolens) Mentha × muelleriana (M. arvensis × M. suaveolens) Mentha × piperita (M. aquatica × M. spicata) Mentha × rotundifolia (M. longifolia × M. suaveolens) Mentha x smithiana (M. aquatica × M. arvensis × M. spicata) Mentha × verticillata (M. arvensis × M. aquatica) Mentha × villosa (M. spicata × M. suaveolens; sin. M. cordifolia) Mentha x villosonervata (M. longifolia × M. spicata).
Usos Culinarios A menta emprégase principalmente en pratos doces e en repostaría, pero tamén se utiliza en pratos salgados. A parte utilizada desta planta é a folla, seca ou natural, que poden ser utilizadas directamente ou tras destilarse, en forma do aceite de menta.
Uso cosmético e medicinal
Efectiva en cosméticos cutáneos vigorizantes e tonificantes. Ten un efecto calmante en pernas e pés. Estimula a circulación e o sistema respiratorio. Baixa a febre, alivia mareos e náuseas. Debido ó seu alto contido en mentol alivia a fatiga mental, a tensión nerviosa e mellora a concentración. A infusión de menta é un potente diurético. Tamén axuda a facer a dixestión. Utilízase en produtos para despois de tomar o sol, enxaugaduras bucais, xampús anticaspa, locións e talco para pés.
Insecticida É un repelente natural de insectos.
Etnografía Eladio Rodríguez González, no seu Diccionario enciclopédico gallego-castellanoDiccionario enciclopédico gallego-castellano(1958-1961), Galaxia, Vigo, recolle o refrán a seguir, sobre as propiedades medicinais da menta:
Non sei que tèn a menta, que nunca mal senta.
Notas
Categoría:Plantas medicinais Categoría:Especias
Categoría:Taxons descritos por Linné