On maṇḍala (sanscret: मण्डल, ‘serc’; ciamaa anca yantra) l’è ona representazion geometrega de la relazion dinamega intra l’òmm e l’univers. De nòrma, la paròlla l’insegna ona figura geometrega indova on serc el gh’ha dent on quadraa, o on quadraa che el gh’ha dent on serc. Quella figura chì la pœù vess despartida giò in olter sota-division pù o manca regolar, e despess tucc divisibel per quatter. L’efett che a dann fœura l’è quell de ona lus che la se emanna del zenter de la figura o che l’è dree a sorbì tucc i color invers de lee, a segonda de la prosettiva de l’individov che l’è dree a vardà el maṇḍala. Quej formi chì hinn dovraa in d’ona manera schematega e, a l’istess temp, a pœuden vess intenduu in d’ona quaj tradizion religiosa ’me on sont di manifestazion spaziaj del Divin.

In del buddhesim – soratutt intra i prategant di tradizion tantregh – i maṇḍala pussee drovaa vegnen giò di test sacher tibetan, compagn di Kalacakra Tantra, che a stà a la tradizion i eren staj pròppi insegnaa del Buddha midemm. Quij maṇḍala chì hinn doperaa despess in del yoga di dia per vuttà a connettes cont i divinità che menen a gagnà l’inluminazion. In del vajrayāna i maṇḍala pœuden anca vess faj sù de saiva.

Per savènn pussee

Ligamm de dent Art Cakra

Ligamm de fœura

Referez

Categoria:Art Categoria:Buddism Categoria:Tantra