А-дур ― дурска скала заснована на А, со тонови A, Ха, Цис>, Де, Е, Фис и Гис. Нејзиниите предзнаци се три повишувалки. Нејзиниот паралелен мол е фис мол, а неговиот напореден мол е а-мол. Клучот А-дур е единствениот клуч каде што неаполскиот шестински акорд (т.е. снижена супетоника) бара разрешувалка и вонтонална.
Скалата на А-дур е:
Во таблата за сопрани, алт и бас, Гис во клучната сигнатура е поставен повисоко од Цис. Како и да е, во тенорскиот клуч, ќе бара помошна линија и затоа Гис се става пониско од Цис.
Историја Иако не се толку ретки во симфониската книжевност како поостри копчиња (оние кои содржат повеќе од три повишувалки), симфониите во А-дур се поретки отколку кај клучевите со помалку повишувалки како што се Де-дур или Гес-дур. Симфонијата бр. 7 на Бетовен, Симфонијата бр.6 на Брукнер и Симфонијата бр. 4 на Менделсон сочинуваат речиси целосен список на симфонии во овој клуч во времето на романтичарите. Концертот за кларинет и квинтетот за кларинет на Моцарт се и во А-дур, заедно со неговиот 23-ти Концерт за пијано, и општо, Моцарт имал поголема веројатност да користи кларинети во А-дур отколку во кој било друг клуч освен Е-снижено дур. Згора на тоа, врвниот дел од Концертот за виолина на Чајковски е исто така во А-дур.
Клучот на А често се појавува во камерната музика и друга музика за гудачки, кои ги претпочитаат повишувалките. Квинтетот „Пастрмка “ на Франц Шуберт и Квинтетот за пијано бр. 2 на Антонин Дворжак се и двајцата во А-дур. Јоханес Брамс, Сезар Франк и Габриел Фауре напишале виолински сонати во А-дур. Во врска со Кројцеровата соната на Бетовен, Петер Кропер рече дека А-мајор „е најполниот звучен клуч за виолината“.Peter Cropper, "Beethoven's Violin Sonata in A major, Op.47 'Kreutzer': First Movement", The Strad, март 2009, стр. 64
Според Кристијан Фридрих Даниел Шубарт, А-дур е клуч кој одговара за „изјави за невина љубов, ... надеж за повторно гледање на саканата при разделбата; младешка веселост и доверба во Бога“.Rita Steblin (1996) A History of Key Characteristics in the Eighteenth and Early Nineteenth Centuries, University of Rochester Press, стр. 123, .
За оркестарски дела во А-дур, тимпаните вообичаено се поставени на А и Е на една петтина оддалеченост, наместо на четврта разлика како кај повеќето други клавиши. Хектор Берлиоз се пожали на обичајот од неговото време во кој тимпаните наместени на А и Е на една петтина едни од други биле означени со Цес и Гес на четврта разлика, обичај што преживеа дури доцна како музиката на Франц Бервалд.Norman Del Mar (1981). Anatomy of the Orchestra, University of California Press, стр. 349, .
Поврзано
Дур и мол Акорд Имиња и симболи на акорди (општонародна музика)
Наводи
Надворешни врски
Категорија:Тоналитети Категорија:Дурски скали Категорија:Композиции во а-дур