Лурискиот (لری, لری) е ирански јазик и мајчин јазик на Лурите. Лурискиот потекнува од средноперсиските дијалекти.G. R. Fazel, 'Lur', in Muslim Peoples: A World Ethnographic Survey, ed. R. V. Weekes (Westport, 1984), pp. 446–447 and Southern Luri. Јазикот се зборува во Иран.
Историја Лурискиот е најблискиот жив јазик со средноперсискиот јазик.C.S. Coon, "Iran:Demography and Ethnography" in Encyclopaedia of Islam, Volume IV, E. J. Brill, pp 10,8. Јазикот потекнува од средноперсискиот. Јазикот е лексички сличен на современиот персиски, а се разликува главно по фонологијата.
Зборовен фонд Во споредба со другите ирански јазици, лурискиот е помалку погодено од странско влијание, како што се арапскиот и турскиот. Во денешно време, многу древноирански јазични карактеристики се зачувани и може да се забележат во граматиката и зборовниот фонд. Според различните регионални и социо-еколошки услови и поради долгогодишните општествени односи со соседните етнички групи, особено Курдите и Персијците, различните дијалекти на лурискиот, и покрај главно заедничките карактеристики, имаат значителни разлики. Северниот дијалект има тенденција да има повеќе курдски заемки, а јужните дијалекти (бахтијарски и јужнолуриски) се повеќе изложени на персиски заемки.
Наводи
Литература Freidl, Erika. 2015. Warm Hearts and Sharp Tongues: Life in 555 Proverbs from the Zagros Mountains of Iran. Vienna: New Academic Press. F. Vahman and G. Asatrian, Poetry of the Baxtiārīs: Love Poems, Wedding Songs, Lullabies, Laments, Copenhagen, 1995.
Надворешни врски
Бахтијариско- лориски дијалект, Encyclopædia Iranica
Категорија:Јазици во Иран Категорија:Југозападни ирански јазици