Dracaena draco, змејово дрво од Канарските Острови или драго, е суптропско дрво од родот Dracaena, домородно на Канарските Острови, Зелено'ртски Острови, Мадејра, западно Мароко, и веројатно пренесено на Азорските Острови.
За прв пат било опишано од Карл Линеј во 1762 година како Аспарагус драко. Во 1767 година тој го создал новиот род, Dracaena.
Сродно дрво со сличен изглед е крвавото змејско дрво (Dracaena cinnabari), кое расте на островот Сокотра, Јемен, на повеќе од 7000 километри од Канарските Острови.
Опис лево|мини| Dracaena draco subsp. ajgal во селото Агадир Оуѓгал во близина на Тизнит, Мароко Dracaena draco е зимзелено долговечно дрво способно да надмине висина 15 метри и со стебло од 5 метри или повеќе во обем, почнувајќи со мазна кора која еволуира во погруба текстура како што старее. „Змејовото дрво“ е монокотиледоно, со разгранета шема на раст моментално сместено во семејството на аспарагусот ( Asparagaceae, подфамилијата Nolinoidae). Кога е младо има едно стебло. По околу 10-15 години, стеблото престанува да расте и создава шилец со бели миризливи цветови слични на крин, проследени со корални бобинки. Наскоро се појавува круна од терминални пупки и растението почнува да се разгранува. Секоја гранка расте околу 10-15 години и повторно разгранува, така што зрело растение има изглед на чадор. Расте бавно, треба околу 10 години за да достигне 1.2 метри во висина, но понекогаш расте многу побрзо.
И покрај тоа што е монокотиледоно, има годишни прстени за раст. Постои значителна генетска варијација кај Канарските змејови дрвја. Формата пронајдена на Гран Канарија сега се третира како посебен вид, Dracaena tamaranae, врз основа на разликите во структурата на цветот. Формата ендемска на Ла Палма, првично се разгранува многу ниско со бројни, речиси вертикални гранки распоредени внимателно. Има шума од такви дрвја во Лас Трисијас, област Гарафија, Ла Палма.
Подвидови:
D. draco subsp. draco: Ендемски за Мадејра и Канарските Острови D. draco subsp. ajgal Benabid & Cuzin: Ендемски за Мароко D. draco subsp. caboverdeana Marrero Rodr. & RSAlmeida: Ендемски за островите Кејп Верде
Распространетост и живеалиште мини|200x200пкс| Соцветие Dracaena draco е домородно на Макаронезија и југозападно Мароко, каде што најчесто се одгледува како украсно растение. На архипелагот Канарија и Мадејра, дивите ендемски популации денес се познати само во Тенерифе и Мадејра, откако неодамна изумреа во дивината во Гран Канарија. Дивите популации во Мароко се протегаат до југозападните планини Атлас. Неговото потекло на Азорските Острови е неизвесно, но се смета дека е резултат на воведување направено од Португалците пред 1500 година со семиња од Мадејра и Зеленортски Острови, бидејќи некои единки биле забележани дека имаат сличности со подвидот на Зеленортските Острови (subsp. caboverdeana ); има околу 200-300 единки на оддалечените локации на островот Саун Жоржи и уште неколку на други острови и не е познато дали овие популации може да се сметаат за домородни или како резултат на рано воведување.
Употреба десно|мини| Плодови Кога кората или листовите се сечат, тие лачат црвеникава смола, еден од неколкуте извори на супстанции познати како змејова крв. Црвените смоли од ова дрво содржат многу моно- и димерни флавани кои придонесуваат за црвената боја на смолата. Змејовата крв има голем број традиционални медицински намени, иако „змејовата крв“ добиена од Dracaena draco не била позната до 15 век, и анализите сугерираат дека змејова крв што се користела во уметноста била добиена од видови од родот Calamus порано сместен во Daemonorops. Примарното и секундарното растително тело се местото на секреторните растителни ткива кои секретираат змејова крв. Овие ткива вклучуваат паренхимски клетки и клетки на кората. Змејовата крв од Dracaena draco и Dracaena cinnabari може да се разликува во составот на 10 соединенија и доминантниот флавоноид DrC11 кој недостасува во Dracaena draco .
Гуанчите (домородното население) обожавале примерок во Тенерифе и го издлабиле неговото стебло во мало светилиште. Александар фон Хумболт го видел во времето на неговата посета. Било 21 метар високо и 14 метри во обем и се проценува дека било старо 6.000 години. Било уништено од бура во 1868 година.
Одгледување Dracaena draco се одгледува и е распространето како украсно дрво за паркови, градини, толерантно е на суша, и се користи за одгледување на одржливи пејзажни проекти.
Во 2017 година, градот Angra do Heroísmo (Островот Терсеира) засадил шумичка од 200 змејови дрвја.
Музејот на вино на островот Пико, Азори, има една од најголемите концентрации на овој вид во Макаронезија, од кои некој се постари од 100 години.
Симболизам Dracaena draco е природниот симбол на островот Тенерифе, заедно со сината ѕвингалка.
Значајни дрвја Фотографија Име Локација100x100пксЕл Драго Миленарио Icod de los Vinos, Тенерифе100x100пкс Драгос Гемелос Брења Алта, Ла Палма
Поврзано
Список на животински и растителни симболи на Канарските Острови Дивиот свет на Кејп Верде # Флора Крваво змејско дрво
Наводи
Општа библиографија
Arkive: Dracaena draco factsheet. Dracaena draco in Morocco (photo gallery). The climate requirements for Dracaena draco defined by its borders: Northernmost tree in the world, near 40°, northern Azores Islands and Southernmost dragon tree in the world, near 38°, Victoria, Australia (photos). Benabid, A. & Cuzin, F. (1997). Dragon tree (Dracaena draco subsp. ajgal Benabid et Cuzin) populations in Morocco: Taxonomical, biogeographical and phytosociological values. Comptes Rendus de l'Académie des Sciences Série III Sciences de la Vie 320(3): 267–277.
Надворешни врски
Vietnamese Dracaena draco is cây phát tài núi
Категорија:Змејски дрва Категорија:Растителни таксони опишани од Карл Линеј Категорија:Украсни дрва Категорија:Тенерифе Категорија:Растенија опишани во 1762 година Категорија:Загрозени видови според МСЗП