Бишофит — воден минерал од магнезиум хлорид со формула MgCl2·6H2O. Припаѓа на халидите и е концентрат од морска сол. Минералот содржи многу макро, како и микроелементи од витално значење за здравјето на луѓето, во многу повисоки концентрации отколку што може да се најдат во морската или океанската сол. Главното соединение на бишофитот е магнезиум хлоридот (до 350 g/L), а покрај тоа во него може да се најдат околу 70 други елементи како нечистотии, вклучувајќи калиум, натриум, бром, бор, калциум, силициум, молибден, сребро, цинк, железо и бакар.
Историја Бишофит е именуван во чест на германскиот геолог Густав Бишоф (1792–1870). Неговото откритие (1877) му се припишува на Карл Кристијан Охсениус.
На својот типски локалитет, бишофитот е евапорит формиран на античко морско дно, кое било таложено пред повеќе од 200 милиони години, за време на пермскиот период. Неговиот состав се објаснува со високата содржина на магнезиум хлорид во исконскиот океан.
Во периодот 1930–1950 година, во близина на реката Волга во Русија биле откриени огромни наоѓалишта на бишофит. Минералот се ископува со растворање на подземен сув минерален слој со артеска вода. Добиената саламура се испумпува.
Депозити Наслагите на бишофит се разликуваат по својот состав: некои од нив се солени базени каде што бишофит се меша со други минерали како што се карналит, халит, кизерит и анхидрит. Ова се таканаречените карпи што содржат бишофит, кои имаат розово-кафеаво-жолта и портокалово-црвена боја. Тие содржат 36–58% бишофит. Наслагите на карналит се познати во Штасфурт, Германија - каде што за прв пат е откриен бишофит, а карналитот е еден од најважните минерали во наслагите на калиумова сол (наслагите Соликам, Урал, Русија). Подземни слоеви на бишофит се откриени и во Казахстан, Туркменистан, Кина и САД.
Постојат наоѓалишта богати со бишофит со концентрации од 93–96% од минералот. Едно од тие ретки наоѓалишта се наоѓа во регионот Волгоград во Русија. Друго е пронајдено во 1990-тите во регионот Полтава во Украина. Ова е едно од најдлабоките (2,5 километри) и најстарите наоѓалишта на бишофит.
Употреба Бишофит има многу примени, почнувајќи од градежни материјали (плочки, камен) до земјоделство (семе пред садење, преработка на растенија за време на вегетацијата), екстракција на масло (за фугирање и стврднување на малтери), медицинска и хемиска индустрија (производство на метален магнезиум).
Бишофит се користи во форма на облоги за лекување на заболувања на зглобовите како што се артритис, ревматска треска, остеоартритис, ревматоиден артритис, радикулитис, калканеални израстоци и трауми, особено во центрите за рехабилитација во Украина, Русија, Белорусија и Литванија. Бишофит се применува и во форма на гел.
Бишофит се користи во производството на индустрискиот цемент Сорел и синтетички карналит. Растворот од бишофит се нанесува на ледени патишта, слично на натриум хлоридот, но е помалку корозивен. Исто така се користи во земјоделството, ветеринарната медицина и сточарството за зголемување на приносот на земјоделските култури и лекување на животните.
Наводи
Категорија:Моноклински минерали Категорија:Евапорит Категорија:Минерали на магнезиумот Категорија:Халидни минерали