Мека медуница () — вид повеќегодишна билка. Многу е слична на P. angustifolia. Растение од семејството Boraginaceae. Видот е домороден во различни делови на Европа и Азија.
Опис Повеќегодишна билка, висока расте од 10 до 50 см во висина и се разликува од другите видови по својата мека, кадифена, малку леплива форма на стеблото. Стеблото е исправено, со кратки, влакнести и жлездести влакна што штрчат и меки речиси набиени влакна, се разгранува во близина на соцветието. Базалните (летни) листови се копјести до овално-копјести, постепено се стеснуваат во дршки, ливчето на листот е долго 7–30 см, широко 3–12 см, без бели дамки, покриено од двете страни со кратки влакна, како и со меки и жлездести влакна. ливчето на листот е долго приближно колку или еднакво на должината на ливчето Горната површина на листот е жлездеста на места, додека долната површина на листот е кадифено-врубеста и посветли. Цветовите се собрани во густи апикални српести соцветија, оската на соцветието е со многу густи кратки влакна и жлездести влакна. Чашката е цевчеста, долга 10–12 (14) мм, значително се шири за време на формирањето на плодот, со издолжени триаголни заби, со полусоседни кратки влакна и жлездести влакна што штрчат. Венечното ливче има виолетова или синовиолетова боја, долга 15–18 мм, незабележлива. Антерите се жолти. Оревчивата јајцевидни, влакнести. Тие се собрани во густи спирали. Чашката е поделена до половина, широко ѕвончеста, а королата е во облик на инка. Плодот е темно кафеав. Цвета штом снегот се стопи (април-мај). Бојата на цветот се менува: првично розова, потоа виолетова, потоа сина. По цветањето, почнуваат да се развиваат базални розети на листовите од белодробна трева. Листовите остануваат зелени до есен.Владо Матевски: Флора на Република Македонија, том II, св. 1, стр. 119, издавач: МАНУ, Скопје, 2010
Медицинска употреба
Рано медоносно растение. Во рана пролет, листовите може да се користат за подготовка на салата или супа богата со витамини. Во лето, листовите може да се нанесат на помали рани и чиреви.
Чаеви од билката се користела во Западен Сибир за кашлица (една шака билки на половина литар вода), женски тегоби. Листовите и нивниот сок се нанесувале на рани или се посипувале во сув прав. Лековитите својства на билката може да се поврзат со неговата висока содржина на манган, бидејќи деталните студии покажале ниски нивоа на танини и отсуство на алкалоиди или други супстанции.https://floraveg.eu/en/taxon/overview/Pulmonaria%20mollis
Подвидови Подвидовите за овој вид вклучуваат:
Pulmonaria mollis subsp. alpigena – Австрија, Германија и Швајцарија Pulmonaria mollis subsp. mollis - Централна и источна Европа до Турција, Кавказ, Казахстан, Сибир, Монголија и северно-централна Кина Pulmonaria mollis subsp. mollissima - Источна-средна Европа, Грција, Турција и Transcaucasia
Распространетост и живеалиште Потекнува од Германија, Кина, Турција, Полска, Украина, Монголија, Бугарија и Русија. Во Англија се одгледува поради неговите базални лисја. Распространет од Западна Европа до Мала Азија и Источен Сибир, расте во сончеви, умерено суви подрачја, на минерално богати почви - во светли листопадни шуми и нивните рабови, во шумски чистини и меѓу грмушки, како и каменести места во сенка. Често се јавува во мала количина. Расте во 1600м надморска висуна. Во Македонија е пронајден во: Јакупица, Габрово, Плетвар, Крива Паланка, Ниџе, Голешница, Прилеп и др места.
Наводи
Категорија:Медуница Категорија:Флора на Македонија Категорија:Флора на Турција Категорија:Флора на Русија Категорија:Флора на Европа Категорија:Лековити растенија