Адолф Панш (2 март 1841, во Ојтин – 14 август 1887) бил германски анатом и природонаучник.
Од 1860 година тој студирал медицина и природни науки во Берлин и Хајделберг, а од 1862 до 1864 година студирал медицина во Берлин и Хале. По дипломирањето, работел како просектор во анатомскиот музеј на Универзитетот во Кил, каде што во 1866 година започнал да работи како предавач на медицинскиот факултет.
Во 1869/70 година учествувал во Втората германска севернополарна експедиција, за која објавил неколку дела поврзани со природната историја на Арктикот. Во 1874 година станал вонреден професор на Универзитетот во Кил. Починал на 46-годишна возраст додека бил на екскурзија со едрилица во Килски Фјорд.
Неговото име било поврзано со „Паншовата пукнатина“, опишана како церебрална пукнатина што се протега од долниот екстремитет на централната пукнатина речиси до крајот на окципиталниот лобус.
Избрани дела
„De pyorrhoea alveolari seu gingivitide expulsiva“, 1864 (теза/дисертација, Хале-Витенберг). „De sulcis et gyris in cerebris simiarum et hominum“, 1866 година. Einige Bemerkungen über das Klima Pflanzen- und Thierleben auf Ostgrönland, 1871 – Коментари за климата, растителниот и животинскиот свет на источен Гренланд. Winter- und Sommerleben auf der deutschen Nordpolarfahrt, 1871 – Зимски и летен живот на германската експедиција на Северниот Пол. Klima und Pflanzenleben auf Ostgrönland, 1874 – Клима и растителен свет на источен Гренланд. Beiträge zur Morphologie des Grosshirns der Säugethiere, 1879 – Придонес кон морфологијата на големиот мозок на топлокрвните животни. Grundriss der Anatomie des Menschen, 1881 година - Преглед на анатомијата на луѓето. Anatomische Vorlesungen für Aerzte und ältere Studirende, 1884 – Анатомски предавања за лекари и постари студенти.
Категорија:Луѓе од Ојтин Категорија:Починати во 1887 година Категорија:Родени во 1841 година Категорија:Статии со hCards Категорија:Германски природонаучници