Надлежен трибунал — термин што се користи во член 5 став 2 од Третата Женевска конвенција, во кој се наведува:

Коментар на МКЦК за надлежните трибунали Коментарот на Меѓународниот комитет на Црвениот крст (МКЦК) за Член 5 од Третата Женевска конвенција, по прашањето за надлежен трибунал, вели дека:

Соединетите Американски Држави Според воените прописи на САД, Трибуналот би бил составен од:

Три овластени службени лица, писмен записник од постапките, а постапките ќе бидат отворени со одредени исклучоци, а лицата чиј статус треба да се утврди ќе бидат информирани за нивните права на почетокот на нивните сослушувања, ќе им биде дозволено да присуствуваат на сите отворени седници, ќе им биде дозволено да повикуваат сведоци доколку се разумно достапни и да ги испрашуваат сведоците повикани од Трибуналот, како и да имаат право да сведочат, а трибуналот ќе го утврди статусот врз основа на преовладување на доказите.

Можни определби:

Непријателски воен заробеник. Препорачан задржан персонал, кој има право на заштита, и треба да се земе предвид за сертификација на медицинско, религиозно или волонтерско здружение за помош. Невин цивил кој треба веднаш да биде вратен во својот дом или ослободен. Интерниран цивил кој од причини поврзани со оперативна безбедност или веројатна причина за инцидент со кривична истрага, треба да биде притворен.

„Надлежни трибунали“ за време на Заливската војна во 1991 година За време на Заливската војна во 1991 година, за некои притвореници првично категоризирани како воени заробеници било утврдено дека биле невини цивили кои се предале со цел да добијат бесплатна храна и сместување.

Биле свикани 1.196 трибунали, од кои на 310 лица им било доделен статус на воени заробеници, а за преостанатите 886 притвореници „беше утврдено дека се раселени цивили и беа третирани како бегалци. Не беше утврдено дека ниту еден цивил дејствувал како незаконски борец“.Conduct of the Persian Gulf War: Final Report to Congress (page 663), Department of Defense April 1992

„Надлежни трибунали“ во контекст на притворените лица во Гвантанамо Беј Овој термин почнал да добива големо внимание кога претседателот Џорџ В. Буш објавил дека Соединетите Американски Држави ќе ги следат Женевските конвенции како што се толкувале и дека војната во Авганистан не спаѓала во тој опсег и како таков, претседателот Буш изјавил дека борците заробени во војната во Авганистан ќе бидат третирани како „нелегални борци“.

Критичарите тврделе дека потписниците на Женевските конвенции, како и Соединетите Американски Држави, биле обврзани да се однесуваат кон сите заробени борци како да се квалификуваат за статус на воен затвореници, сè додека „надлежен трибунал“ не го разгледал нивниот случај и не утврдил дека тие не се квалификуваат за статус на воен затвореници.

Врховниот суд го отфрлил ова прашање во случајот Хамдан против Рамсфелд, иако пресудил против администрацијата на Буш во врска со легалноста на воените комисии во Гвантанамо, сепак тој исто така утврдил и дека на овие притвореници им следувала правата што им биле дадени според поограничениот Заеднички член. 3.

Врховниот суд се воздржал да донесе пресуда по член 5 со своите надлежни трибунали.

Трибунал за преиспитување на статусот на борецот како надлежни трибунали

По пресудата Расул против Буш од 2004 година, администрацијата на Буш почнал да ги користи Трибуналите за преглед на статусот на борците со цел да го утврди статусот на притворените лица.

Администрацијата на Буш се обидела да го држи во тајност идентитетот на сите затвореници во Гвантанамо, но идентитетот на некои од затворениците протекол и сочувствителните адвокати обезбедиле дозвола од семејствата на тие затвореници и покренале правни оспорувања во обид да ги обезбедат нивните човекови права со што администрацијата на Буш загубила и била принудена да го основа Трибуналот за преиспитување на статусот на борецот.

Прегледите утврдиле дека само 38 притвореници не биле нелегални борци, а потоа преку некаква забуна, досието на Мурат Курназ случајно било декласифицирано.

Критичарите ја испитале неговата содржина која била долга стотици страници и сите освен еден од документите во досието на Курназ ја утврдиле неговата невиност, утврдиле дека немало причина да се верува дека имал каква било поврзаност со тероризам.

Единствениот исклучок бил непотпишан и содржел само нејасно обвинување кое не дало никакви докази за да го поткрепи обвинувањето дека Курназ бил запознаен со бомбаш самоубиец, а меморандумот дури и не го добил правилно името на тој бомбаш самоубиец.

Критичарите тврделе дека бидејќи едно нејасно обвинение било доволно за да се задржи притворениот, ако се претпостави дека неговиот случај бил типичен, разумно би било да се верува дека многу други притвореници за кои прегледите утврдиле дека се нелегални борци можеби биле подеднакво сомнителни.

Понатаму, студиите на Сетон Хол спроведени од адвокатите на притворените лица откриле дека 92% од притворените лица во Гвантанамо не биле „борци на Ал Каеда“ и тие тврделе дека CSRT биле сериозно пристрасни кон осомничените во корист на нивно прогласување за незаконски борци.

Самата студија открила дека оние 92% кои не биле „борци на Ал Каеда“ се сметале или за други членови на Ал Каеда или за талибанци или за членови на други поврзани непријателски групи.

Поради ова, и други причини, противниците тврделе дека Трибуналите за преглед на статусот на борците не претставувале надлежен трибунал како што било пропишано со Женевската конвенција.

Врховниот суд пресудил во случајот „Хамдан против Рамсфелд“ дека ова било ирелевантно, но исто така пресудил дека трибуналот не бил легален без овластување од Конгресот и како одговор на тоа, бил усвоен Законот за воени комисии.

Поврзано

Командна одговорност Женевски конвенции Повелба на ОН Воена полиција: непријателски воени заробеници, притворен персонал, цивилни интернирани и други притвореници

Наводи

Категорија:Женевски конвенции